توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    چه کسی به کاپیتولاسیون اعتراض کرد

    1 بازدید

    چه کسی به کاپیتولاسیون اعتراض کرد را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    اعتراض امام به لایحه کاپیتولاسیون

    نوع ماده: کتاب فارسی

    پدیدآورنده : فردوسی پور، اسماعیل

    محل نشر : تهران

    زمان (شمسی) : 1390

    زبان اثر : فارسی

    منبع مطلب : www.imam-khomeini.ir

    مدیر محترم سایت www.imam-khomeini.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    *4 آبان؛ سالروز اعتراض امام (ره) به احیای کاپیتولاسیون در ایران* - تمام گرفتاری ما از این آمریکاست - والله مرتکب کبیره است کسی که فریاد نکند - ایسنا

    *4 آبان؛ سالروز اعتراض امام (ره) به احیای کاپیتولاسیون در ایران* - تمام گرفتاری ما از این آمریکاست - والله مرتکب کبیره است کسی که فریاد نکند - ایسنا

    از زمان اولین امتیازی که هولاکوخان مغول به هیات اعزامی پاپ الکساندر اول می‌دهد تا مورد حمایت آنها در مقابله با ممالیک اسلامی قرار بگیرد، تا زمانی که شاه عباس فرمان حق قضاوت کنسولی به نفع اتباع انگلیس، فرانسوی و هلندی را صادر می‌کند و حتی در معاهده ترکمنچای که رژیم کاپیتولاسیون به نفع اتباع روسیه در ایران برقرار می‌شود و به عقیده برخی"یکی از سنگین‌ترین یوغ‌ها را از نظر سیاسی، اقتصادی و قضایی به گردن ایران" می‌اندازد(1)، همواره مقاومت‌هایی از سوی مردم، مشروطه خواهان و شخصیت‌های برجسته‌ای مانند امیرکبیر و مدرس در مقابل اعطای این امتیازات صورت می‌گرفت اما تاریخچه کاپیتولاسیون در ایران هیچگاه مبارزات و سخنرانی‌های کوبنده، آگاهی بخش و تاثیرگذار آیت الله روح الله موسوی خمینی را در 4 آبان 1343 در مبارزه با احیای کاپیتولاسیون در ایران فراموش نخواهد کرد. این سخنرانی اگرچه منجر به تبعید حضرت امام (ره) به ترکیه و سپس نجف شد اما نقطه عطفی در تاریخ مبارزات مردم علیه رژیم شاه بود.

    تلاش برای ممانعت از آگاهی و اعتراض

    به گزارش خبرنگار سرویس تاریخ و اندیشه ایسنا، هنوز چند روز از تصویب لایحه کاپیتولاسیون با عنوان "لایحه اجازه به مستشاران نظامی آمریکا برای استفاده از مصونیت سیاسی و اجتماعی و معافیت‌های مصرح در قرارداد وین" در روز 21 مهرماه 43 در مجلس نگذشته بود، که علی‌رغم ممنوعیت انتشار خبر تصویب آن در روزنامه‌ها، مجله داخلی مجلس شورای ملی که متن کامل مذاکرات مجلس را دربرداشت به دست امام خمینی (ره) رسید.

    پیشنهاد تصویب این لایحه در اسفند ماه سال 1340، از طرف سفارت آمریکا در تهران به دولت وقت ایران داده شده بود، در 13 مهرماه 1342، بدون سر و صدا در کابینه‌ی امیراسدالله علم مورد تصویب قرار گرفت و در مرداد سال 1343، سنا نیز آن را تصویب کرد. سپس در 21 مهرماه حسنعلی منصور نخست وزیر وقت آن را به مجلس برد و از 136 نماینده حاضر در جلسه، لایحه با 74 رأی موافق در مقابل 61 رأی مخالف به تصویب رسید. وقتی امام (ره) از محتوای لایحه مطلع شد تصمیم به ایراد سخنرانی افشاگرانه در خصوص آن گرفت.

    اما امام خمینی (ره) پیش از انجام سخنرانی، برای آگاه ساختن علما و روحانیون مرکز و شهرستان‌ها، پیک‌هایی همراه با نامه به اطراف و اکناف کشور روانه کرد و خود با مقامات روحانی قم به گفت‌وگو نشست. به تدریج تعداد کثیری از مردم ایران وارد قم شدند، تا خود شاهد این سخنرانی باشند.

    رژیم شاه که از برنامه سخنرانی حضرت امام (ره) اطلاع پیدا کرده بود، برای جلوگیری از این سخنرانی نماینده‌ای به قم اعزام کرد. این فرد نتوانست امام (ره) را ببیند اما به حاج آقا مصطفی فرزند امام (ره) پیامی داد:"...آمریکا به منظور کسب وجهه در میان مردم ایران با تمام قدرت فعالیت می‌کند و پول می‌ریزد و از نظر قدرت در موقعیتی است که هرگونه حمله به آن، به مراتب خطرناکتر از حمله به شخص اول مملکت است! آیت‌الله خمینی اگر این روزها بنا دارند نطقی ایراد کنند، باید خیلی مواظب باشند که به دولت آمریکا برخوردی نداشته باشد که خیلی خطرناک است و با عکس‌العمل تند و شدید آنان مواجه خواهد شد. دیگر هر چه بگویند حتی حمله به شاه چندان مهم نیست.(2)

    نطق کوبنده امام (ره) در اعتراض به تصویب کاپیتولاسیون

    با وجود این تهدیدات حضرت امام (ره)، در روز 4 آبان 1343 ، سخنرانی افشاگرانه خود را با بر زبان آوردن نام خدا و آیه «انّا لله و انّا الیه راجعون» آغاز کرد و ادامه داد:

    "من تاثرات قلبی خودم را نمی‌توانم اظهار کنم، قلب من در فشار است..."

    "ایران دیگر عید (گریه حضار) ندارد، عید ایران را عزا کرده‌اند..."

    "عزت ما پایکوب شد، عظمت ایران از بین رفت، عظمت ارتش ایران را پایکوب کردند. قانونی در مجلس بردند؛ در آن قانون اولا" ما را ملحق کردند به پیمان وین و ثانیا الحاق کردند به پیمان وین! که تمام مستشاران نظامی آمریکا... با هر کس که بستگی به آنها دارد، اینها از هر جنایتی که در ایران بکنند مصون هستند. اگر یک خادم آمریکایی، اگر یک آشپز آمریکایی مرجع تقلید شما را در وسط بازار ترور کند، زیر پا منکوب کند، پلیس ایران حق ندارد جلوی او را بگیرد! دادگاه‌های ایران حق ندارند محاکمه کنند! بازپرسی کنند! باید برود آمریکا! آنجا در آمریکا ارباب‌ها تکلیف را معین کنند!... دولت با کمال وقاحت از این امر ننگین طرفداری کرد. ملت ایران را از سگ‌های آمریکا پست‌تر کردند. اگر چنانچه کسی سگ آمریکائی را زیر بگیرد باز خواست از او می‌کنند، اگر شاه ایران یک سگ آمریکائی را زیر بگیرد بازخواست می‌کنند و اگر چنانچه یک آشپز آمریکائی شاه ایران را زیر بگیرد، مرجع ایران را زیر بگیرد، بزرگتر مقام را زیر بگیرد، هیچ کس حق تعرض ندارد. چرا؟ برای اینکه می‌خواستند وام بگیرند از آمریکا،... معذلک، ایران خودش را فروخت برای این دلارها"

    "سایر ممالک خیال می‌کنند که ... این ملت ایران است که اینقدر خودش را پست کرده است، نمی‌دانند این دولت ایران است، این مجلس ایران است، این مجلس است که هیچ ارتباطی به ملت ندارد، این مجلس، سرنیزه است...، ملت ایران به اینها رای ندادند، علمای طراز اول، مراجع، بسیاریشان تحریم کردند انتخابات را، ملت تبعیت کرد از اینها رای نداد؛ لکن زور سرنیزه اینها را آورد در این کرسی نشاند".

    "اگر نفوذ روحانیون باشد توی دهن این دولت می‌زنند، توی دهن این مجلس می‌زنند، وکلا را از مجلس بیرون می‌کنند. اگر نفوذ روحانیون باشد تحمیل نمی‌تواند بشود یک عده از وکلا بر سرنوشت یک مملکتی که حکومت کنند. اگر نفوذ روحانیون باشد نمی‌گذارد یک دست نشانده آمریکائی این غلط‌ها را بکند، بیرونش می‌کنند از ایران. نفوذ ایرانی، نفوذ روحانی مضر به حال ملت است، نخیر مضر به حال شماست، مضر به حال شما خائن‌هاست نه مضر به حال ملت".

    "آقا من اعلام خطر می‌کنم، ای ارتش ایران! من اعلام خطر می‌کنم ای سیاسیون ایران! من اعلام خطر می‌کنم، ای بازرگانان! من اعلام خطر می‌کنم، ای علمای ایران! ای مراجع اسلام! من اعلام خطر می‌کنم، ای فضلا! ای طلاب! ای مراجع! ای آقایان! ای نجف! ای قم! ای مشهد! ای تهران! ای شیراز! من اعلام خطر می‌کنم، خطردار است، معلوم می‌شود زیر پرده چیزهایی است و ما نمی‌دانیم. در مجلس گفتند نگذارید پرده‌ها بالا برود، معلوم می‌شود برای ما خواب‌ها دیده‌اند. از این بدتر چه خواهند کرد. نمی‌دانم از اسارت بدتر چه؟ از ذلت بدتر چه؟ چه می‌خواهند با ما بکنند. چه خیالی دارند اینها. این قرضه دلار چه به سر این ملت می‌آورد. این ملت فقیر ده سال 100 میلیون دلار، 800 میلیون تومان نفع پول به آمریکا بدهد! در عین حال ما را بفروشید برای یک همچو کاری!"

    "نظامیان آمریکایی، مستشاران نظامی آمریکایی به شما چه نفعی دارند آقا اگر این مملکت اشغال آمریکاست پس چرا اینقدر عربده می‌کشید، پس چرا اینقدر دم از ترقی می‌زنید؟ اگر این مستشاران نوکر شما هستند پس چرا از ارباب‌ها بالاترشان می‌کنید؟ پس چرا از شاه بالاترشان می‌کنید؟ اگر نوکرند مثل سایر نوکرها با آنها عمل کنید، اگر کارمند شما هستند مثل سایر ملل که با کارمندانشان عمل می‌کنند شما هم عمل کنید. اگر مملکت ما اشغال آمریکائیست پس بگویید، پس ما را بردارید بریزید بیرون از این مملکت".

    "آقا فکری بکنید برای این مملکت، فکری بکنید برای این ملت...ما را بفروشند و خفه بشویم قرآن ما را بفروشند و خفه بشویم والله گناهکار است کسی که داد نزند، والله مرتکب کبیره است کسی که فریاد نکند (گریه شدید حضار)".

    "ای سران اسلام به داد اسلام برسید، ای علمای نجف به داد اسلام برسید، ای علمای قم به داد اسلام برسید، رفت اسلام. (گریه شدید حاضرین در مجلس) ای ملل اسلام! ای سران ملل اسلام! ای روسای جمهور ملل اسلامی! ای سلاطین ملل اسلامی! ای شاه به داد خودت برس، به داد همه ما برسید. ما زیر چکمه آمریکا برویم چون ملت ضعیفی هستیم! چون دلار نداریم! آمریکا از انگلیس بدتر، انگلیس از آمریکا بدتر، شوروی از هر دو بدتر، همه از هم بدتر، همه از هم پلیدتر".

    "برای مستشارها مصونیت می‌گیرید بیچاره وکلا داد زدند آقا از این دوست‌های ما بخواهید به ما این قدر تحمیل نکنند، ما را نفروشید، ما را به صورت مستعمره در نیاورید، کی گوش داد به اینها. از پیمان وین یک ماده را اصلا ذکر نکرده‌اند، ماده 32 ذکر نشده است، من نمی‌دانم آن ماده چه است، من که نمی‌دانم رئیس مجلس هم نمی‌داند، وکلا هم نمی‌دانند، نمی‌دانند که قبول کردند طرح را. طرح را قبول کردند، طرح را امضا کردند، تصویب کردند اما عده‌ای اقرار کردند که ما اصلا نمی‌دانیم چیست. (آنها هم لابد امضا نکرده باشند) آن عده دیگر بدتر از آنها بودند، یک عده جهالند اینها. رجال سیاسی ما، صاحب منصب‌های بزرگ ما، رجال سیاسی ما، یکی بعد از دیگری را کنار می‌گذارند، الان در مملکت ما به دست رجال سیاسی که وطن‌خواه باشند چیزی نیست، در دست آنها چیزی نیست،ارتش هم بداند یکی‌تان را بعد از دیگری کنار می‌گذارند، دیگر برای شما آبرو گذاشتند برای نظام شما آبرو گذاشتند که یک سرباز آمریکائی بر یک ارتشبد ما مقدم است یک آشپز آمریکائی بر یک ارتشبد ما مقدم شد در ایران دیگر برای شما آبرو باقی ماند اگر من بودم استعفا می‌کردم، اگر من نظامی بودم استعفا می‌کردم، من این ننگ را قبول نمی‌کردم، اگر من وکیل مجلس بودم استعفا می‌کردم".

    "آقا تمام گرفتاری ما از این آمریکاست، تمام گرفتاری ما از این اسرائیل است. اسرائیل هم از آمریکاست، این وکلا هم از آمریکا هستند، این وزرا هم از آمریکا هستند، همه تعیین آنهاست، اگر نیستند چرا نمی‌ایستند در مقابل، داد بزنند؟"

    "...علما موظفند ملت را آگاه کنند، ملت موظف است که در این امر صدا در بیاورد..."

    "... خدایا دولت به مملکت ما خیانت کرد، به اسلام خیانت کرد، به قرآن خیانت کرد. وکلای مجلسین خیانت کردند، آنهایی که موافقت کردند با این امر، وکلای مجلس سنا خیانت کردند،... هیاهو کنید، باید بریزید وسط مجلس، به هم باید بپرید که نگذرد این مطلب، به صرف اینکه من مخالفم درست می‌شود! دیدید که می‌گذرد، پس نگذارید یک همچون مجلسی وجود پیدا کند، از مجلس بیرونشان کنید. ما این قانونی را که در مجلس واقع شد، قانون نمی‌دانیم. ما این مجلس را مجلس نمی‌دانیم، ما این دولت را دولت نمی‌دانیم، اینها خائنند به مملکت ایران، خائنند".

    "خداوندا امور مسلمین را اصلاح کن. خداوندا دیانت مقدسه اسلام را عظمت به آن عنایت فرما. خدایا اشخاصی که خیانت می‌کنند به این آب و ملک، خیانت می‌کنند به اسلام، خیانت می‌کنند به قرآن، آنها را نابود کن. والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته"(3)

    امام خمینی (ره) به ایراد سخنرانی اکتفا نکردند و در همان روز، اعلامیه‌ای نیز علیه احیای کاپیتولاسیون صادر کردند. این افشاگری‌ها و سخنرانی‌ها سبب شد، رژیم ستم‌شاهی که از آمریکا و ایادی آن دستور می‌گرفت امام (ره) را از ایران تبعید کند. بذری که ایشان طی سال‌های 3-1342 به زمین پاشیدند بالاخره در سال 1357 شکوفه داد و با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل شورای انقلاب، لایحه کاپیتولاسیون برای همیشه ملغی شد.(4)

    پیامدهای کاپیتولاسیون برای ایران

    کاپیتولاسیون در روابط بین الملل عبارت است از معاهداتی که به موجب آن کشوری خارجی در مملکتی دیگر از بعضی حقوق و امتیازات برای اتباع خود که اهم آن حق قضاوت کنسولی و اجرای مجازات است برخوردار می‌شوند. به طوری که اتباع آن دولت از پاره‌ای مزایا به طور اختصاصی بهره مند می‌شوند.(5)

    سال 43 سال احیای کاپیتولاسیون در ایران است. سابقه‌ی اعطای اولین امتیازات به بیگانگان را باید در زمان مغول جستجو کرد. به دنبال آن امتیازات، پای اروپاییان برای کسب منافع سیاسی-تجاری و نظامی به ایران گشوده شد و با گذشت زمان دامنه این امتیازات گسترش یافت و اوج آن در دوران قاجار و با امضای قرارداد تجاری ترکمنچای در سال 1243 ه.ق/ 1828 م برقرار شد. بعد از انقلاب مشروطیت زمزمه‌های الغاء کاپیتولاسیون از سوی مقامات ایرانی پیش آمد تا اینکه سرانجام در سال 1306 ه.ش/ 1927 م الغاء آن اعلام و به مدت یکسال به کشورهایی که دارای چنین حقوقی بودند فرصت داده شد معاهدات جدیدی منعقد کنند.(6)

    به نظر می‌رسد بازخوانی مقطعی از تاریخ کاپیتولاسیون یعنی سال 1343 بدون درک پیامدها و نتایج آن برای کشورهایی همچون ایران سودمند نمی‌نماید. دکتر چلونگر در کتاب کاپیتولاسیون در تاریخ ایران به نتایج سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، قضایی، فرهنگی و اخلاقی تحمیل کاپیتولاسیون در ایران می‌پردازد(7) و می‌نویسند:

    - نتایج سیاسی از نظر سیاست بین‌المللی-

    رژیم کاپیتولاسیون از جنبه‌های مختلف در جامعه و دولت ایران زیان‌های جبران ناپذیری گذاشت. دولت ایران در اثر امضای معاهده ترکمنچای و قبول خفت بار کاپیتولاسیون به صورت دولت نیمه مستقلی درآمد و در اثر همین مساله از لحاظ اعتبار و شخصیت سیاسی تنزل کرد.

    -نتایج تحمیل کاپیتولاسیون از نظر سیاست داخلی-

    کاپیتولاسیون از نظر سیاست داخلی وسیله دخالت بیگانگان در امور کشور و احراز موضع برتر آنها نسبت به اتباع داخلی بود. نفوذ آنها تا آنجا پیش رفته بود که مقامات کنسولی در تمام شوون زندگی مردم مداخله می‌کردند. با مداخلا ت روز افزون نمایندگی سیاسی دول دارای حق کاپیتولاسیون در واقع حاکم واقعی مملکت معلوم نبود.

    -نتایج اجتماعی تحمیل رژیم کاپیتولاسیون در ایران-

    از نظر اجتماعی برقراری رژیم کاپیتولاسیون در ایران تاثیرات نامطلوبی به همراه داشت که از جمله اینها بست نشستن در سفارت خانه‌ها، پناهنده شدن و تحت‌الحمایه سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌های خارجی درآمدن بود. بست نشینی در جامعه ایران به علت عدم وجود قانونی پایدار و سازمان عدلیه منظم به وجود آمده است افراد برای احقاق حق خود و رفع ظلم به آن مکان‌ها می‌رفتند و چون در بست نشستن قانونی وجود نداشت از اندازه گذشت و هر خلافکاری هم دست به این کار می‌زد و کسی را یارای تعقیب او نبود و این کار سبب سلب امنیت و بی نظمی شده بود. در دوره‌های قبل از قاجار محل‌های بست اکثرا مکان‌های مقدس بودند ولی در دوره قاجار و بعد از پایان جنگ‌های ایران و روس و شکست ایران از روس، سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌ها به عنوان بست بیشتر مورد استفاده واقع می‌شدند.

    -نتایج قضایی تحمیل کاپیتولاسیون در ایران-

    از تاثیرات منفی برقراری رژیم کاپیتولاسیون در ایران نادیده گرفتن استقلال قضایی ایران بود. کشورهای دارای حق کاپیتولاسیون در ایران در دعاوی مربوط به اتباع بیگانه و جرایم مربوط به آنها مطلقا به مراجع ایرانی اجازه دخالت نمی‌دادند. در دعاوی مابین اتباع بیگانه با اتباع ایران اگر دعوا کیفری بود عنوانا در مراجع قضایی ایران به آن رسیدگی می‌شد و در حقیقت تحقیقی مقدماتی به عمل می‌آمد و مجرم با پرونده‌ای بی هیچ رسیدگی جدی و اجرای مجازات حتی از طرف کنسولگری یا سفارت دول متبوعش، برای اجرای حکم به کشور متبوع خود فرستاده می‌شد و در آنجا هم مشخص نبود که واقعا وی را مجازات کنند. از اختیارات قضایی کشورهای مذکور با استفاده از قضاوت کنسولی این بود که علاوه بر رسیدگی به امور اتباع خود می‌توانستد به امور اتباع کشورهای دیگر حتی اتباع بیگانه‌ای که در ایران دارای کنسولگری و کنسول نبودند، بپردازند. این نمونه بارزی از اقتدار کنسولگری‌ها دخالت در سیستم قضایی ایران است.

    -نتایج اقتصادی تحمیل کاپیتولاسیون در ایران-

    از اهداف مهم برقراری رژیم کاپیتولاسیون در ایران توسط بیگانگان مسایل اقتصادی و در راس آنها تجارت بوده است. به همین جهت می‌بینیم که امتیازات مربوط به قضاوت کنسولی در ضمن معاهدات تجاری آمده است. با به دست آوردن این امتیازات در حقیقت زمینه رشد تجاری آنها در ایران شکوفا و برعکس عوامل انحطاط تجارت ایران و وابستگی تجار داخلی به بیگانگان فراهم شد. از تاثیرات منفی قراردادهای کاپیتولاسیون در ایران شکست تجارت خارجی ایران بود. همچنین گاهی روس‌ها و انگلیس‌ها و بعضی از دیگر دول اروپایی از تجارت جهت گسترش نفوذ خود در ایران استفاده می‌کردند.

    -نتایج فرهنگی و اخلاقی تحمیل کاپیتولاسیون به ایران-

    کشورهای دارای حق کاپیتولاسیون در ایران میراث فرهنگی و اشیاء نفیس تاریخ ایران را که سرمایه فرهنگی و نمودار تمدن یک ملت است با مصونیت ناشی از کاپیتولاسیون به یغما می‌بردند. از لحاظ روحی و اخلاقی هم وجود رژیم کاپیتولاسیون تاثیرات نامطلوبی در روحیات بعضی مردم داشت، روحیه خیانت و وابستگی به بیگانگان را در برخی از مردم به وجود آورده بود.

    با اطلاع از نتایج تحمیل کاپیتولاسیون در ایران، بیش از هر زمان نسبت به نقش مبارزات حضرت امام (ره) و اهمیت سخنرانی‌های آتشین و افشاگرانه ایشان علیه احیای کاپیتولاسیون آگاه می‌شویم و ضرورت تداوم آگاهی و بیداری ملت ایران در دفاع از حیثیت و اقتدار کشور را در می‌یابیم.

    منابع:

    1)چلونگر، محمد علی.(1382) کاپیتولاسیون در تاریخ ایران، تهران: نشر مرکز. ص 71

    2) مرکز اطلاع رسانی موسسه فرهنگی هنری شهید آوینی. "اعتراض افشاگرانه امام خمینی (ره) علیه تصویب قانون کاپیتولاسیون". قابل دسترس در: http://www.aviny.com/news/10/04/08/83.aspx

    3) مرکز اسناد انقلاب اسلامی. "متن کامل بیانات تاریخی امام خمینی علیه کاپیتولاسیون". قابل دسترس در:‌http://www.irdc.ir/article.asp?id=66

    4) موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران. "نگاهی گذرا به سیر کاپیتولاسیون در ایران". قابل دسترس در http://www.iichs.org/index.asp?id=418&doc_cat=1

    5) چلونگر، 82، ص10

    6) همان،صص 2-1

    7) همان، صص 203-156

    گزارش از خبرنگار ایسنا: مرضیه خلقتی

    انتهای پیام

    منبع مطلب : www.isna.ir

    مدیر محترم سایت www.isna.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    متن کامل اعتراض امام خمینی(ره) علیه پذیرش کاپیتولاسیون

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    دنیا 25 روز قبل
    0

    سلام جواب میشه امام

    مهدی 2 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید