توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    چرا به طلا مس و نقره اضافه می کنند

    1 بازدید

    چرا به طلا مس و نقره اضافه می کنند را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    زیورآلات آلیاژی از طلا هستند نه خود طلا!

    زیورآلات آلیاژی از طلا هستند نه خود طلا!

    زیورآلات آلیاژی از طلا هستند نه خود طلا!

    به طور حتم تا کنون رنگ‌ها و جنس‌های مختلف طلاجات و جواهرات نظر شما را جلب کرده است، مصنوعات طلایی که هر کدام در پشت ویترین طلا فروشان دل می‌ربایند و ما را برای خرید زیورآلات به وجد می‌آورند، از چه ساخته شده‌اند؟! می‌دانیم؛ سوال کلیشه‌ای پرسیدیم چون غالباً در جواب این سوال مسلماً می‌گویند: معلوم است طلاجات از طلا ساخته شده‌اند، جواب دادن به این سوال نه دانشی لازم دارد و نه فکری! اما بیایید زیاد عجله نکنیم، بهتر است کمی موشکافانه‌تر به این قضیه نگاه کنیم! باید بگوییم طلا و جواهرات از فلز طلا ساخته نشده‌اند بلکه از آلیاژی از طلا ساخته شده‌اند! حال، برای آنکه بدانیم آلیاژ چیست و چگونه آلیاژ طلا ساخته می‌شود؛ بهتر است، همراه ما باشید و این مقاله را دنبال کنید.

    آلیاژ چیست؟

    آلیاژ alloy یک واژه‌ی فرانسوی و به معنای ترکیب کردن است، البته نه ترکیب کردن هر ماده‌ای باهم! فقط به ترکیب دو یا چند فلز یا عنصر با هم، آلیاژ می‌گویند؛ همچنین تعداد عناصری که با یک فلز ترکیب می‌شوند بسیار مهم است و بر این اساس آلیاژها را دوتایی و سه تایی و… می‌خوانند.

    در ضمن، خالی از لطف نیست که بدانید، ساخت آلیاژ و ترکیب فلزات و عناصر با فلزات از گذشته مرسوم بوده است حتی می‌توان گفت ساخت آلیاژ به دوره‌ای برمی‌گردد که انسان فلز را شناخت! اما سوالی که ذهن را درگیر می‌کند این است، به راستی هدف بشر از ساخت آلیاژ و ترکیب فلزی با فلزات و عناصر دیگر چه بوده و هست؟ در جواب باید گفت: انسان‌ها در طول زندگی خود همواره در فکر پیشرفت و بهبود محیط پیرامون خود بوده‌اند، آن‌ها با ساخت آلیاژ توانسته‌‌اند نقاط قوت یک فلز را تقویت کنند و نقاط ضعف آن را از بین ببرند.

    علاوه بر آن مهم است بدانید در ساخت آلیاژ، فلزی که از همه بیشتر در ترکیب به کارمی‌رود را فلز پایه می‌نامند، برای آنکه بهتر منظور ما را متوجه شوید مثالی می‌زنیم؛ همه‌ی ما می‌دانیم فولاد یک آلیاژ است که از ترکیب آهن و کربن ساخته می‌شود، در آلیاژ فولاد فلز پایه آهن است ( یعنی برای ساخت فولاد بیشتر از آهن استفاده می‌کنند تا عنصر کربن ) و فقط مقادیر کمی ( حدوداً ۲ درصد ) از کربن را به آن اضافه می‌کنند. همانطور که گفتیم این کار باعث بهبود و مقاوم سازی فلز آهن می‌شود، پس می‌توان نتیجه گرفت که در آلیاژ فولاد فلز پایه آهن است. جالب است بدانید مقدار ترکیب فلزات و عنصرهای مختلف با یک فلز پایه ( برای ساخت آلیاژ ) در درجه سختی، استحکام، کیفیت، عیار و رنگ آن فلز پایه بسیار مهم و تعیین کننده است؛ یعنی اگر در آلیاژ فولاد به جای ۲ درصد کربن از ۳ درصد کربن استفاده کنند آلیاژ فولاد بسیار شکننده می‌شود و استحکام خود را از دست می‌دهد همچنین اگر کمتر از ۰.۲ درصد کربن استفاده کنند، دیگر آن درجه سختی دلخواه را به فلز آهن اضافه نمی‌کند. به صورت کلی باید گفت مقادیر در ساخت آلیاژ بیش از آن که فکرش را می‌کنید مهم است.! تا اینجا سعی کردیم مفهوم آلیاژ را به درستی بیان کنیم اما از اینجا به بعد می‌رویم سراغ تخصص خودمان یعنی طلا! بله، طلا نیز یک آلیاژ است که وابسته به نوع مصرف آن، آن را با فلزات و عناصر دیگر ترکیب می‌کنند، با ما باشید تا ببینیم چرا این زیورآلاتی که به خود آویزان کرده‌ایم طلای خالص نیستند و صرفاً آلیاژی از طلا محسوب می‌شوند؟!

    آلیاژ طلا چیست؟

    طبق توضیحاتی که پیشتر داده‌ایم، آلیاژ طلا Gold alloys به ترکیب یک یا چند فلز دیگر با طلا می‌گویند. در آلیاژ طلا، فلز پایه، طلا است. اما چرا طلا را با فلزات دیگر ترکیب می‌کنند؟ چون طلا به خودی خود بسیار نرم و شکل‌پذیر است به طوری که اگر انگشت خود را روی طلای خالص فشار دهید، جای آن روی طلا می‌ماند! در این صورت سازندگان طلا نمی‌توانند به راحتی از طلای خالص، زیورآلات و مصنوعات طلا بسازند؛ در نتیجه طلا را با فلزاتی دیگر ترکیب می‌کنند تا بتوانند استحکام آن را افزایش دهند. همچنین برای ساخت مصنوعات طلایی با رنگ‌های متفاوت نیز از آلیاژهای مختلف طلا استفاده می‌کنند؛ بر همه روشن است که طلای خام رنگی زرد دارد به همین خاطر است که سازندگان طلا برای ساختن طلاجات و جواهرات رنگی مجبورند تا طلا را با مقدار معینی از فلزات دیگر ترکیب کنند و زردی طلا که گاهی اوقات خسته‌کننده می‌شود را به رنگ‌های خیره‌کننده‌ای تغییر دهند.

    پس به طور کلی نتیجه گرفتیم که سازندگان طلا برای ساخت مصنوعات طلا، طلای خالص را با فلزاتی دیگر ترکیب می‌کنند تا علاوه بر افزایش استحکام طلا در هنگام ساخت رنگ طلاجات را نیز تغییر دهند؛ احتمالاً کمی نگران شدید چرا که حالا می‌دانید طلاهای شما خالص نیستند؛ پیشنهاد می‌کنیم آسوده خاطر باشید چراکه قیمت مصنوعات طلا با توجه به مقدار و درصد طلای به کار رفته در آن تعیین می‌شود!

    تعیین ارزش آلیاژ‌های طلا چگونه است؟

    همانطور که در مقاله عیار طلا توضیح دادیم، میزان درصد خلوص طلا در زیورآلات، برای تعیین قیمت آن مهم است نه رنگ آن! در ایران، درصد خلوص طلاجات ۷۵ درصد یا همان ۱۸ عیار است که قیمت آن وابسته به عیارشان محاسبه می‌شود؛ همچنین یادآور می‌شویم که در ساخت طلاهای رنگی یا طلای سفید با عیار ۱۸، ۷۵ درصد طلای خالص وجود دارد و این گفته که طلاهای سفید یا رنگی عیارشان کمتر از ۱۸ است، از بیخ و بن غلط است چراکه طلاجات طلا فروشی‌های زیر نظر اتحادیه از طرف بازرسان اتحادیه هر ماه تست می‌شوند تا دست سودجویان کوتاه بماند؛ به همین خاطر است که همیشه توصیه می‌کنیم از طلافروشی‌های زیر نظر اتحادیه خرید کنید.

    حرف خودمانی: ماجرایی را می‌خواهیم یادآوری کنیم تا کمی الزام خرید طلا از طلافروشی‌های زیر نظر اتحادیه را جدی‌تر بگیرید، چرا که در این آشفته بازار هرکسی ممکن است شکار شکارچیان متقلب بازار طلا شود؛ چندی پیش در یکی از طلافروشی‌های واقع در اصفهان، طلافروشی طلاهایی با عیار ۱۴ را به عنوان عیار ۱۸ به مردم قالب می‌کرد ( محاسبه‌ی سودش بر عهده‌ی شما ) بعد از چند سال یکی از مشتری‌های پیگیر و محتاط او، با داشتن فاکتور و محک زدن طلای خریداری شده از آن طلافروش، دست آن فروشنده از خدا بی‌خبر را رو می‌کند و بعد از شکایت و تحقیقات بازرسان اتحادیه مغازه‌ی او، پلمپ می‌شود و تا جایی که امکان دارد خسارتی که به مشتری‌ها زده است را جبران می‌کنند! توصیه می‌کنیم از این دست اتفاقات را جدی بگیرید و حسابی در خرید طلا نکته سنج و نکته بین باشید.

    چه فلزاتی را با طلا ترکیب می‌کنند؟

    حال می‌رسیم سروقت فلزاتی که با طلا ترکیب می‌کنند تا هم طلا سخت و محکم شود و هم در صورت لزوم رنگ آن را تغییر دهند. مس و نیکل از پر مصرف‌ترین فلزات برای ساخت آلیاژ طلا هستند البته فلزات دیگری هم وجود دارند که در ساخت آلیاژ طلا به کار می‌روند؛ در ادامه به معرفی هر کدام می‌پردازیم.

    مس

    آلیاژ طلا و مس Copper که به وفور در صنعت طلا و جواهر مورد استفاده قرار می‌گیرد چراکه فلز مس هم به فراوانی یافت می‌شود و هم ارزان قیمت است. گفتنی است که از فلز مس هم به منظور تغییر رنگ طلا استفاده می‌شود و هم برای پایین آوردن عیار طلا! ( یعنی وقتی می‌خواهند طلاهای با عیار بالا را به طلاهایی با عیار پایین تبدیل کنند طلا را با مقادیر معینی از این فلز ترکیب می‌کنند. ) تنها عیب فلز مس در زیورآلات این است که ممکن است روی پوست برخی از افراد ردی سیاه به جا بگذارد.

    نقره

    نقره silver همانند دیگر فلزات می‌تواند با طلا ترکیب شود اما فلز نقره به تنهایی نمی‌تواند سبب استحکام طلا شود چراکه خود فلزی نرم و شکننده است به طوری که زیورآلات نقره نیز مانند زیورآلات طلا، صرفاً آلیاژی از نقره هستند که معروف‌ترین آن نقره استرلینگ است. ( نقره استرلینگ از ۹۲.۵ % نقره و ۷.۵ % مس ساخته می‌شود. )

    نیکل

    نیکل Nickel فلزی سفید رنگ و ارزان قیمت است که در ساخت طلاهای سفید بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد البته بهتر است بدانید نیکل در براق شدن طلاهای سفید تاثیر چندانی ندارد، طلاهای سفید را پس از ساخت با رودیوم آبکاری می‌کنند و همین موجب براق شدن آن‌ها می‌شود. تنها عیب فلز نیکل ایجاد حساسیت‌های پوستی روی برخی از افراد است که به خاطر همین برای سفید کردن برخی از طلاها از فلزات دیگری مثل پلاتین و تیتانیوم استفاده می‌کنند.

    پلاتین

    پلاتین Platinum یکی از بهترین فلزاتیست که می‌تواند با طلا ترکیب شود اما به دلیل قیمت بالای آن این کار زیاد عاقلانه به نظر نمی‌رسد جالب است بدانید که قیمت پلاتین از قیمت طلا کمی گران‌تر است و بسیاری از جواهرات و حلقه‌های ازدواج مردانه را از خود پلاتین می‌سازند. لُپ کلام؛ خود فلز پلاتین سری تو سرا دارد و کمتر از آن به عنوان ساخت آلیاژ استفاده می‌کنند اگر هم در طلایی از پلاتین استفاده کنند مطمئناً آن قطعه طلا گران قیمت است و ارزش بیشتری دارد.

    کُبالت

    کبالت Cobalt فلزی سفید رنگ مایل به فیروزه‌ای است می‌توان گفت فلز کبالت از میان فلزات بیشترین شباهت را به نیکل دارد، افزودن فلز کُبالت به طلا باعث افزایش درجه سختی آن می‌شود.

    پالادیوم

    پالادیم Palladium فلزی از خانواده‌ی پلاتین است که همانند پلاتین گران قیمت است حتی گاهی اوقات قیمت آن از طلا و پلاتین بیشتر می‌شود و تفاوت آن با پلاتین این است که به صورت خالص یا یک فلز اصلی برای ساخت زیورآلات به کار نمی‌رود و بیشتر یک فلز فرعی برای ساخت آلیاژ طلا و نقره محسوب می‌شود؛ کسانی که به طلای سفید ساخته شده با آلیاژ طلا و نیکل حساسیت دارند می‌توانند از طلای سفید ساخته شده با آلیاژ طلا و پالادیوم استفاده کنند.

    تیتانیوم

    تیتانیوم Titanium بیشتر یک فلز صنعتی و با رنگ سفید مایل به خاکستری است که به تازگی دانشمندان متوجه شدند آلیاژ طلا و تیتانیوم یکی از سخت‌ترین آلیاژها است که در صنعت دندان‌پزشکی و پزشکی بسیار مورد استفاده واقع شده است. سختی فلز تیتانیوم آنقدر زیاد هست که اگر انگشتری با این فلز ساخته شود به راحتی نمی‌توانند آن را سایز کنند اما در حین داشتن استحکام بالا از وزن پایینی برخوردار است و به همین دلیل است که در ساخت جواهرات از آن استفاده می‌شود؛ همچنین یکی از معایب این فلز در صنعت زیورآلات آلرژی‌زا بودن آن است که باعث ایجاد حساسیت روی پوست بسیاری از افراد می‌شود.

    روی

    روی Zinc یا زینک فلز نرم و سفید رنگی است که در مواردی برای ساخت طلای سفید، آن را با طلا ترکیب می‌کنند فلز روی چهارمین فلز مهم و کارآمد بعد از آهن، آلمینیوم و مس می‌باشد. فلز روی مانند نیکل ارزان قیمت است اما برخلاف آن آلرژی‌زا نیست، پس اگر به نیکل حساسیت دارید، زیورآلاتی که با آلیاژ طلا و روی ساخته شده‌اند نیز گزینه‌ی خوبیست و بسیار مقرون به صرفه‌تر از طلاهایی است که در آلیاژ آن‌ها از پلاتین و پالادیوم استفاده شده است.

    سایر فلزات

    از فلزاتی نظیر کادیوم Cadmium، کروم Chrome، آلمینیوم Aluminum، آهن Iron، گالیوم Gallium و انیدیوم Enidium نیز در آلیاژهای طلا استفاده می‌کنند که البته به دلیل ویژگی‌هایشان، که از حوصله‌ی این مبحث خارج است، به مقدار اندک استفاده می‌شود.

    حال که با اصلی‌ترین فلزاتی که در ساخت آلیاژ طلا به کار می‌روند آشنا شدید و دیدید که هرکدام خصوصیات مخصوص به خود را دارند؛ اما جدا از این‌ها می‌رسیم به تفاوت آشکارشان که رنگ آن‎هاست با ما همراه باشید تا در ادامه ببینیم که با ترکیب هر یک از این فلزات با طلا چه اثر هنری منحصر به فردی می‌توان ساخت!

    انواع رنگ‌های طلا را چگونه می‌سازند؟

    اکثر مردم با شنیدن عبارت طلا، تصاویری از طلاهای براق و زرد رنگ به ذهنشان خطور می‌کند؛ ولی همان‌طور که گفتیم طلا با رنگ‌های دیگر نیز موجود است و با ترکیب با فلزات دیگر رنگ‌های مختلف ایجاد می‌کنند؛ نحوه ترکیبات طلای رنگی را می‌توان به سه دسته‌ی عمده طبقه‌بندی نمود.

    در ادامه این مقاله انواع رنگ‌های طلا به همراه درصد ترکیبات به کار رفته در آن‌ها در جداولی مشخص کرده‌ایم البته یادتان باشد با روش‌ها و ترکیبات بی‌شماری می‌توان الا ماشا… طلاهای رنگی ساخت، همچنین با کم و زیاد کردن درصد طلا ( عیار طلا ) نیز رنگ‌های متنوع‌تری نیز به وجود می‌آید. اما در ایران چون الزام است همه‌ی مصنوعات طلا با هر رنگی، از طلای ۱۸ عیار ساخته شوند در کارگاه‌ و کارخانه‌های طلاسازی معمولاً از ترکیبات و مقادیر جداول زیر برای ساخت طلاهای ۱۸ عیار استفاده می‌کنند.

    طلای زرد

    طلای زرد Yellow Gold رنگ طبیعی خود طلاست اما همان‌طور که به آن اشاره کردیم طلای خالص بسیار نرم است بنابراین زیورآلات زرد رنگی که در حال حاضر در بازار موجود هستند، با آلیاژهای مختلف مخلوط شده‌اند که این کار باعث محکم و سخت شدن طلا می‌شود.

    آلیاژ طلای زرد

    طلای سفید

    طلای سفید White Gold اغلب برای حلقه‌های عروسی انتخاب می‌شود و در حال حاضر بیشتر از طلای زرد مورد تقاضا است چون نه تنها با مد روز مطابقت دارد بلکه سخت‌تر از طلای زرد نیز می‌باشد! برای آن‌که طلا به رنگ سفید باشد باید با یکی از این چهار فلزی که در بالا معرفی کردیم ( یعنی فلزات پلاتین، پالادیوم، نیکل و روی ) ترکیب شود. پلاتین و پالادیوم گرانتر از نیکل و روی هستند، اگر طلاساز برای سفید کردن طلا از پلاتین استفاده کند، خُب طلای شما یک مقداری گران‌تر می‌شود به همین خاطر بیشتر طلای سفید را با پالادیوم و نیکل مخلوط شده می‌سازند و در پایان کار روکشی روشن و براق با رودیوم پوشانده می‌شود. با این حال، از آنجایی که نیکل باعث آلرژی می‌شود از جایگزین آن نیز مانند روی استفاده می‌کنند.

    آلیاژ طلای سفید

    طلای سرخ

    همانطور که گفتیم آلیاژ طلا و مس که به وفور در صنعت طلا و جواهر مورد استفاده قرار می‌گیرد، به طلای سرخ Rose Gold، رُز گُلد و حتی طلای صورتی معروف است؛ که میزان سرخی آلیاژ بیشتر به میزان مس موجود در ناخالصی ترکیب آن بستگی دارد.

    آلیاژ طلای سرخ

    طلای سبز

    طلای زرد مایل به سبز Green Gold که سال‌ها پیش با نام لیدینز Lydians شناخته شده و دارای رنگی خاص و بسیار زیبا است که حاصل ترکیب طلا با فلزاتی مثل کادیوم و مس است.

    آلیاژ طلای سبز

    طلای طوسی

    آلیاژهای طلای طوسی Gray Gold یا خاکستری معمولاً از طلا و پالادیوم ساخته شده است. یک جایگزین ارزان‌تر برای پالادیوم استفاده از ترکیب نقره، منگنز و مس است که به طلا اضافه شده و عیار مورد نظر را ایجاد می‌کنند.

    آلیاژ طلای طوسی

    طلای بنفش

    طلای بنفش Purple Gold که به آن طلای ارغوانی Amethyst Gold یا ویولت Violet نیز گفته می‌شود در واقع از پیوند اتمی طلا و آلمینیوم ایجاد می‌شود. میزان طلای موجود در این ترکیبات تقریباً ۷۹ % است که نزدیک به عیار ۱۸ است. طلای بنفش یک فلز شکننده است و انعطاف‌پذیری یا میزان چکچ‌خواری بسیار پایین‌تری نسبت به دیگر آلیاژهای طلا دارد، ذوب طلا و آلمینیوم برای ساختن طلای ارغوانی کار آسانی نیست و نیاز به تجهیزات ذوب در حالت خلا دارد. ( البته پیوندهای اتمی دیگری بین اتم‌های آلمینیوم و طلا نیز می‌تواند ایجاد شود که رنگ‌هایی مانند بنفش و آبی تیره و… را به وجود آورد.

    آلیاژ طلای بنفش

    طلای آبی

    طلای آبی Blue Gold آلیاژی از طلا و انیدیوم Indium است، برای آنکه این ترکیب به رنگ آبی شود مجبورند طلای خالص به کار رفته در این ترکیب را ۴۶% در نظر بگیرند. ترکیب دیگری نیز از طلا با گالیوم Gallium که به صورت پیوند بین اتمی قابل تشکیل است، رنگ آبی شفاف‌تری را ایجاد می‌کند. همچنین در طلای ۱۸ عیار می‌توان از ترکیبات فوق برای آبکاری استفاده کرد.

    آلیاژ طلای آبی

    طلای سیاه

    با روش‌های متعددی می‌توان به یک طلای مشکی Black Gold رسید، از آن جمله می‌توان به راه‌های زیر اشاره داشت:

    آبکاری با استفاده از رودیوم Rhodium سیاه و سفید یا روتنیوم Ruthenium همچنین ایجاد پدیده‌ی زنگار یا اکسیداسیون که با استفاده از ترکیبات حاوی گوگرد و اکسیژن است. علاوه بر این اکسیداسیون کنترل شده طلای حاوی کروم Chromium یا کبالت Cobalt نیز می‌توان به رنگ‌های زیبایی مانند قهوه‌ای، شکلاتی و… را نیز به دست آورد.

    آلیاژ طلای سیاه

    سخن پایانی

    امیدواریم با خواندن این مقاله پاسخ تمام سوالات خود، در مورد آلیاژهای طلا و انواع رنگ‌های طلا را گرفته باشید. شما می‌توانید اگر تجربه‌ای از خرید طلاهای رنگی دارید با ما در میان بگذارید همچنین اگر نکته‌ و سوالی دیگر در مورد آلیاژها و رنگ‌های طلا در ذهن خود دارید می‌توانید با ما تماس بگیرید یا به صورت نظر در زیر همین مقاله با تیم دی اجرت در میان بگذارید، همکاران ما در اسرع وقت به تمامی سوالات شما پاسخ می‌دهند.

    «با ذکر منبع، کپی این مطلب بلامانع است»

    منبع مطلب : diojrat.com

    مدیر محترم سایت diojrat.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    طلا

    طلا

    طلا یا زَر با نشان شیمیایی Au نام یک عنصر است. طلا فلزی نرم و چگال و شکل‌پذیر به رنگ زرد روشن و براق است که در مجاورت هوا و آب زنگ نمی‌زند و تیره نمی‌شود. از نظر شیمیایی، طلا فلزی واسطه است که در گروه ۱۱ جدول تناوبی جای دارد و یکی از کم واکنش‌ترین عنصرهای جامد در شرایط استاندارد است. پس می‌توان این فلز را به صورت خالص در طبیعت به صورت دانه‌ای یا تکه‌ای در میان سنگ‌ها، کانی‌های بلوری شده و مواد ته‌نشینی آبرفتی پیدا کرد. همچنین در میان کانی‌ها به صورت ترکیبی با دیگر عنصرها به ویژه تلوریم دیده شده اما فراوان نیست. نماد شیمیایی این عنصر، Au از نام لاتین آن aurum به معنی «درخشش سپیده دم» گرفته شده‌است.[۳]

    ارزش طلا به دلیل کمیابی آن، کاربرد پذیری آسان، تصفیه راحت، مقاومت در مقابل زنگ زدن و خوردگی، رنگ متمایز، واکنش‌ناپذیری با دیگر عناصر است؛ ویژگی‌هایی که در کمتر فلز دیگری دیده می‌شود. همچنین این فلز این قابلیت را دارد که تا حد رشته‌های بسیار کوچکی درآید که این خاصیت در ساخت جواهرات کاربرد بسیار مهمی دارد. طلا از آغاز تاریخ مکتوب بشر همواره فلزی گران‌بها و محبوب بوده‌است که برای ضرب سکه، ساخت جواهرات و کاربردهای هنری استفاده می‌شده‌است. در گذشته سیاست مالی بسیاری از کشورها بر پایه استاندارد طلا استوار بود یعنی پول هر کشوری معادل مقدار مشخصی از طلا بود. استاندارد طلا از آغاز جنگ جهانی اول در بیشتر کشورهای اروپایی و پس از آن به تدریج در کشورهای دیگر کنار گذاشته شد و سیاست پول بی‌پشتوانه جایگزین آن شد.

    طلا علاوه بر کاربرد سرمایه‌ای و استفاده در جواهرات کاربردهای گوناگون دیگری از جمله: دندان‌پزشکی، تولید شیشه‌های رنگی و صنایع الکترونیک دارد و با توجه به رسانایی الکتریکی بالا در سیم‌کشی الکتریکی کاربرد دارد.

    بر اساس برآوردها در طول تاریخ بشر تا سال ۲۰۱۲ در مجموع ۱۷۴ هزار تُن طلا استخراج شده‌است.[۴] معادل ۵٫۶ میلیارد اونس تروا و از نظر حجمی معادل ۹۲۶۱ مترمکعب (مکعبی که با اضلاع ۲۱ متری) که بر اساس برآوردها ۵۰٪ آن به صورت جواهرات، ۴۰٪ به صورت شمش‌ها و سکه‌های سرمایه‌گذاری در ذخایر طلای رسمی بانک‌های مرکزی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری و سرمایه‌های شخصی و حدود ۱۰٪ در بخش صنعت نگهداری می‌شود.[۵]

    تولید جهانی طلا در سال ۲۰۱۱ حدود ۲۷۰۰ تن بود که نسبت به ۲۲۶۰ تن سال ۲۰۰۸ افزایش داشته‌است. از دهه ۱۸۸۰ تاکنون بخش بزرگی از تولید طلای دنیا در آفریقای جنوبی انجام شده‌است. در حدود نیمی از کل طلایی که تاکنون استخراج شده از آفریقای جنوبی آمده‌است و از سال ۱۹۰۵ تا ۲۰۰۷ به‌طور پیوسته همیشه این کشور در صدر فهرست تولید طلا قرار داشت. در سال ۱۹۷۰ این کشور ۱۴۸۰ تن طلا معادل ۷۹٪ کل طلا تولید جهانی را به خود اختصاص بود. سهم آفریقای جنوبی در تولید طلا در سال‌های اخیر به شدت کاهش یافته به‌طوری‌که چین در سال ۲۰۰۷ با ۲۷۶ تن بزرگترین تولیدکننده طلا شد.

    هند بزرگترین واردکننده طلا در دهه‌های اخیر بوده‌است که به دلیل تقاضای بالای جواهرات طلا در این کشور است. برآورد می‌شود که ۱۸ هزار تن طلا در خانه‌های هندی‌ها نگهداری می‌شود. هرچند در سال ۲۰۱۳ تقاضای طلا در چین از هند پیشی گرفت. واحد اندازه‌گیری طلا در بازار جهانی اونس تروا معادل ۳۱٫۱ گرم است. قیمت طلا در ژوئیه ۲۰۲۰ معادل ۱۸۰۰ دلار برای هر اونس بوده که معادل حدود ۵۸ هزار دلار برای هر کیلوگرم است.

    طلا در برابر بیشتر اسیدها پایدار است اما در تیزاب سلطانی (نیترو-هیدروکلریک اسید) حل می‌شود دلیل برگزیدن نام «تیزاب سلطانی» برای توانایی حل کردن طلا است. افزون بر این طلا در محلول‌های آلکالینی سیانور که در معدن کاری کاربرد دارد، و در جیوه با ساخت آلیاژ ملغمه هم حل می‌شود. نیتریک اسید که توان حل کردن نقره و فلزهای پایه را دارد در برابر طلا ناتوان است. این ویژگی نیتریک اسید در آزمون اسید برای شناسایی و تأیید طلا به کار می‌آید.

    طلا معمولاً به صورت آلیاژ همراه با فلزات دیگر استفاده می‌شود. مس رایج‌ترین فلز برای ساخت آلیاژ طلاست و گاهی از فلزات دیگری مثل نقره، نیکل، و پالادیم هم استفاده می‌شود. درصد طلای موجود در هر مصنوع فلزی به عنوان عیار طلا نامیده می‌شود که معمولاً از واحد ۲۴ یا واحد ۱۰۰۰ بیان می‌شود. مثلاً طلای ۱۸ عیار (۷۵۰) حاوی ۷۵ درصد طلاست و طلای ۹۰۰ شامل ۹۰ درصد طلاست.

    ریخت‌شناسی[ویرایش]

    طلا شکل کریستالی ویژه‌ای ندارد (اصطلاحاً آمورف یا بی‌شکل). در طبیعت معمولاً در میان سنگ‌های آتشفشانی و گاهی در میان رسوبات رودخانه‌ای و دریاچه‌ای یافت می‌شود. در سنگ‌های آتشفشانی به شکل دندریتی دیده می‌شود و در رسوبات به صورت دانه‌های ریز و درشت. اولین و بارزترین مشخصهٔ طلا، رنگ زرد و برق فلزی آن است. اما در موارد بسیار زیادی ممکن است با طلای ابلهان یا پیریت اشتباه گرفته شود. مهم‌ترین تفاوت در زمان این تشخیص، خاصیت چکش خواری طلا است. در حالی که پیریت با ضربهٔ چکش، خرد می‌شود، طلا در برابر ضربه تنها کمی تغییر شکل می‌دهد. لازم است ذکر شود طلا از نظر کریستالوگرافی در رده FCC قرار دارد.

    ویژگی‌ها[ویرایش]

    طلا شکل‌پذیرترین ماده‌است. یک گرم از این عنصر را می‌توان آن قدر چکش زد تا به اندازهٔ یک ورق با مساحت یک متر مربع پهن شود یا یک اونس را به اندازهٔ ۳۰۰ پا پهن کرد. برگهٔ طلا می‌تواند آن قدر نازک شود تا در پایان شفاف شود در این صورت نور گذرا از آن به رنگ آبی مایل به سبز خواهد بود چون طلا به شدت نور زرد و قرمز را باز می‌تاباند.[۶] چنین ورقه‌های نیمه شفافی به خوبی پرتوهای فروسرخ را باز می‌تاباند، این ویژگی در پوشش‌های محافظ در برابر پرتوهای فروسرخ یا پرتوهای گرمایی مانند لباس‌های محافظ در برابر گرما یا در برابر خورشید مانند لباس فضانوردان به کار می‌آید.[۷]

    طلا می‌تواند با بسیاری از فلزها آلیاژ شود. این آلیاژها در بدست آوردن سختی و نرمی‌های گوناگون، دمای ذوب مناسب، پدیدآوردن رنگ دلخواه و دیگر کاربردهای فلزشناسی مورد نیازند.[۸] طلا رسانای خوب گرما و جریان برق است. از نظر شیمیایی رطوبت هوا و واکنشگرهای ناب خورنده بر آن بی‌اثرند. به همین دلیل در ساخت سکه و گوهرسازی بسیار مناسب است و البته می‌توانند پوشش مناسب برای دیگر فلزهای واکنش پذیر باشد. دارای میل ترکیبی بسیار پایینی است و در برابر بیشتر اسید و بازها ایستادگی می‌کند. می‌توان گفت طلا عنصری حل نشدنی است هرچند که در تیزاب سلطانی می‌توان آن را حل کرد.

    اکسیدهای معمول طلا عبارتند از طلای یک و سه بار مثبت یا طلا(I) و طلا(III). یون‌های طلا در محلول به آسانی کاهیده می‌شوند در صورت افزودن هر فلز دیگری در نقش عامل کاهش، می‌بینیم که فلز افزوده اکسید و حل می‌شود در مقابل فلز جامد طلا در ظرف ته‌نشین می‌شود.

    طلای پالودهٔ باکیفیت، بی‌بو، بی‌مزه و پایدار در برابر خوردگی است.[۹] طلا چگالی بالایی دارد، یک مترمکعب از آن ۱۹٬۳۰۰ kg وزن دارد. برای مقایسه: چگالی سرب 11,340 kg/m۳ و چگالی سنگین‌ترین عنصر یعنی اسمیم 22,610 kg/m۳ است.

    رنگ[ویرایش]

    در حالی که بیشتر فلزهای پالوده (خالص) به رنگ خاکستری، نقره‌ای یا سفید اند، طلا به رنگ زرد است. این رنگ نشان می‌دهد که چه میزان الکترون‌های تراز والانسی آزادند و در شمار انبوه به این سو و آن سو می‌روند (پلاسمون). بسامد این جابجایی‌ها در بیشتر فلزها در بازهٔ فرابنفش است اما برای طلا در بازهٔ نور دیدنی (مرئی) می‌افتد. این به دلیل اثرهای نسبیتی-کوانتومی در ابر الکترونی پیرامون اتم طلا است.[۱۰][۱۱]

    رنگ پیش‌بینی شده توسط مدل کوانتومی (غیرنسبیتی) برای طلا سفید و همانند نقره است، اما وارد کردن اثرات اختلالی نسبیتی می‌تواند رنگ زرد خاص فلز طلا بر خلاف رنگ سفید یا نقره‌ای بیشتر فلزات دیگر را توجیه کند. همان‌طور که در شکل دیده می‌شود، طیف نور بازتاب‌شده از فلزاتی نظیر نقره (Ag) یا آلومینیوم (Al) در بازهٔ طول موج نور مرئی (۴۰۰ تا ۸۰۰ نانومتر) ثابت بوده و این فلزات همهٔ رنگ‌ها را با شدت یکسان بازتاب می‌کنند و بنابراین سفید دیده می‌شوند. اما طلا، نور آبی (طول موج‌های حدود ۴۰۰ نانومتر) را بیشتر از بقیه رنگ‌ها جذب کرده و در نتیجه زرد رنگ دیده می‌شود.
    گذار اتمی متناظر به این جذب، گذار 5d-6s است. در اتم‌های نقره (Z=۴۷) و آلومینیوم (Z=۱۳) اثرات نسبیتی وجود دارند اما آن‌قدر قوی نیستند تا با افزایش فاصلهٔ انرژی دو اربیتال 6s و 5d، این‌گذار را به طول موج‌ها مرئی منتقل کنند. اما در طلا (Z=۷۹)، این‌گذار در حوالی نور آبی اتفاق افتاده و رنگ ویژهٔ زرد رنگ طلا را ایجاد می‌کند.[۱۲]

    آلیاژهای رنگی طلا مانند طلای قرمز را می‌توان با افزودن اندکی مس و نقره بدست آورد. مثلث کناری رنگ‌های گوناگون آلیاژهای نقره-طلا-مس را نشان می‌دهد. آلیاژهای دیگر طلا مانند نیکل و پالادیم هم در گوهرسازی تجاری مهم اند چون با کمک آن‌ها به آلیاژ طلای سفید دست می‌یابیم. افزودنی‌های دیگر مانند منگنز، آلومینیم، آهن، ایندیم و… می‌توانند رنگ‌های دیگری از طلا بدست آوردند که چندان معمول نیست و کاربردهای دیگری دارد.[۸]

    طلای سبز: در صورت ترکیب فلز طلا با فلز روی، رنگ طلا به سمت رنگ سبز میل می‌کند و هرچه درصد فلز روی بالاتر رود میزان سبزی هم بیشتر می‌شود.

    طلای بنفش: از ترکیب فلزهای طلا و آلومینیوم با نسبت یک اتم طلا در مقابل دو اتم آلومینیوم فلزی با رنگ جذاب ارغوانی ایجاد خواهد شد. در واقع ۷۹ درصد ترکیب فوق طلا است که ۱۸ عیار ارزیابی می‌شود.[۱۳]

    ایزوتوپ[ویرایش]

    تنها ایزوتوپ پایدار و طبیعی طلا ۱۹۷Au است. بیش از این، طلا دارای ۳۶ ایزوتوپ پرتوزا است که همگی به صورت آزمایشگاهی پدید می‌آیند و در بازهٔ جرم اتمی ۱۶۹ تا ۲۰۵ جای دارند. پایدارترین آن‌ها ۱۹۵Au است که نیمه‌عمر ۱۸۶٫۱ روزی دارد. از همه ناپایدارتر ۱۷۱Au است که پروتون می‌تاباند و نیمه‌عمرش ۳۰ µs است. بیشتر ایزوتوپ‌های پرتوزای طلا که جرم اتمی زیر ۱۹۷ دارند در اثر واپاشی آلفا، β+ و پروتون از میان می‌روند. ۱۹۵Au که با جذب الکترون از میان می‌رود و ۱۹۶Au که بیشتر با جذب الکترون (۹۳٪) و کمتر با واپاشی β- از میان می‌رود (۷٪)،[۱۴] تنها استثناهای این پدیده‌اند. همهٔ ایزوتوپ‌های پرتوزای طلا با جرم اتمی بالاتر از ۱۹۷ با واپاشی β- از میان می‌روند.[۱۵]

    دست کم ۳۲ هستهٔ همپار شناخته شده‌است که جرم اتمی در بازهٔ ۱۷۰ تا ۲۰۰ داشته‌اند. در میان این بازه تنها ۱۷۸Au, ۱۸۰Au, ۱۸۱Au, ۱۸۲Au, and ۱۸۸Au همپار ندارند. پایدارترین همپار طلا ۱۹۸m2Au با نیمه عمر ۲٫۲۷ روز و ناپایدارترین ۱۷۷m2Au با نیمه عمر ۷ ns است. ۱۸۴m1Au با سه واپاشی β+، گذار ایزومری (تابش گاما) و واپاشی آلفا رو به نابودی می‌گذارد. هیچ‌کدام دیگر از همپار یا ایزوتوپ‌های طلا از سه راه واپاشی نابود نمی‌شوند.[۱۵]

    کاربرد[ویرایش]

    جواهرسازی[ویرایش]

    به دلیل نرمی بالای طلای خالص (عیار ۲۴) آن را با فلزهای دیگر آلیاژ می‌کنند تا استحکام، شکل‌پذیری و خواص دیگر آن بهبود یابد. مس رایجترین فلز در آلیاژهای طلاست و باعث قرمزتر شدن رنگ آلیاژ می‌شود. میزان طلای موجود در هر آلیاژ از واحد ۲۴ یا واحد ۱۰۰۰ بیان می‌شود. طلای ۱۸ عیار به معنی ۱۸ واحد طلا و ۶ واحد فلز دیگر و طلای ۹۰۰ به معنی ۹۰۰ واحد طلا و ۱۰۰ واحد فلز دیگر است.[۱۶]

    طلای با عیار ۱۸ که دارای ۲۵٪ مس باشد در طلاسازی سنتی و باستانی روسیه دیده شده‌است. این طلا که قرمز رنگ است برای عموم مردم کاربرد ندارد. طلای ۱۴ با آلیاژ طلا-مس رنگی همانند برخی آلیاژهای برنز دارد که از هر دوی آن‌ها در ساخت نشان پلیس استفاده می‌شود. از آمیختن طلا با آهن به طلای آبی و از طلا با آلومینیم به طلای بنفش می‌رسیم. این رنگ‌های طلا مگر در کارهای بسیار ویژهٔ گوهرسازی، کاربرد چندانی ندارند. طلای آبی تُرد است و به سختی می‌توان با آن کار کرد.[۱۶]

    طلای ۱۸ و ۱۴ که تنها از آلیاژ طلا-نقره ساخته شده باشند رنگ زرد مایل به سبز دارند و با نام طلای سبز شناخته می‌شوند. طلای سفید از آمیختن طلا با فلزهای سفیدرنگ مثل نقره، پالادیم یا نیکل بدست می‌آید. البته رنگ درخشان طلای سفید رنگ واقعی آن نیست بلکه به دلیل روکش رودیم (فلزی از گروه پلاتین) است که بر روی آن کشیده می‌شود. از انواع رایج طلای سفید، طلای ۱۸ عیار دارای ۱۷٫۳٪ نیکل، ۵٫۵٪ روی و ۲٫۲٪ مس است که به رنگ نقره دیده می‌شود.[۱۶]

    با توجه به قیمت بالای پالادیم (معمولاً یک‌سوم تا نصف قیمت طلا) آلیاژهای پالادیم از آلیاژهای نیکل طلای سفید گران‌بهاتر هستند. طلای سفید با عیار بالا نسبت به نقره و نقرهٔ استرلینگ، در برابر خوردگی پایداری بسیار بیشتری دارد. پیشهٔ ویژه‌ای در ژاپن وجود دارد که در آن تلاش می‌شود به صورت لایه لایه رنگ‌های گوناگون به طلا دهند با کمک آن ابزارهای چیدمان چوبی را زیبا کنند. در سمت چپ یک نمونه از این رنگ آمیزی‌های لایه لایه با طلا را می‌توانید ببینید.

    پزشکی[ویرایش]

    برپایهٔ نشانه‌های به جای مانده، طلا کهن‌ترین داروی دوران باستان بوده‌است (در یکی از منابع مربوط به پزشکان شمن[۱۷]) همچنین دیوسکوریدس هم آن را می‌شناخته‌است.[۱۸][۱۹] در قرون وسطی باور بر این بود که طلا برای سلامتی مفید است و نمی‌شود ماده‌ای به این زیبایی و کمیابی به بدن آسیب برساند. امروزه هم برخی علوم خفیه و پزشکی جایگزین بر این باورند که طلا توان درمان دارد.[۲۰] «طلا کردن» در لغتنامه دهخدا این‌گونه تعریف شده‌است. «به اصطلاح اطبا آنچه بر اندام مالند رقیق آن را طلا و غلیظ آن را ضماد گویند و شعرا مطلق بر مالیدن و اندودن اطلاق کنند.»[۲۱] برخی از نمک‌های طلا ویژگی ضد التهابی دارند و در داروسازی و درمان ورم مفاصل و بیماری‌های مانند آن کاربرد دارند. داروهای تزریقی که پایهٔ طلا دارند کمک می‌کنند تا درد و ورم روماتیسم مفصلی و سل بهبود یابد.[۲۲] تنها نمک‌ها و ایزوتوپ‌های پرتوزای طلا ارزش دارویی دارند و فلز خالص طلا برای بدن کاری نمی‌کند.

    آلیاژهای طلا در دندان‌پزشکی بازسازی به ویژه در پر کردن دندان و روکش همیشگی دندان (بجای یک دندان واقعی) کاربرد دارد. نرمی آلیاژهای طلا کمک می‌کند تا رویهٔ بالایی دندان آسیای پرشده با دندان بالا سری خود بیشتر هماهنگ شود و در مجموع نسبت به دیگر مواد پرکننده نتیجهٔ بهتری بدست آید. در برخی فرهنگ‌ها، دندان‌های پیشین را روکش طلا می‌کنند و این کار را می‌پسندند و برخی آن را نادرست می‌دانند.

    طلای-۱۹۸ با نیمه‌عمر ۲٫۷ روز در درمان برخی گونه‌های سرطان و بیماری‌های دیگر با کمک پزشکی هسته‌ای به کار می‌آید.[۲۳][۲۴]

    خوردنی و نوشیدنی[ویرایش]

    صنعت[ویرایش]

    الکترونیک[ویرایش]

    شمار الکترون‌های آزاد در فلز طلا، ۵٫۹۰×۱۰۲۲ cm−۳ است. طلا رسانای خوب جریان برق است که در جاهایی که با انرژی بالا روبروییم کاربرد دارد. در میان عنصرها تنها نقره و مس دارای رسانایی در یکای حجم بالاتر از طلایند اما طلا به دلیل پایداری اش در برابر خوردگی نسبت به این دو عنصر برتری دارد. برای نمونه می‌توان از سیم‌کشی پروژهٔ منهتن نام برد.

    طلا در برابر حملهٔ مواد کلری آسیب‌پذیر است اما پایداری بالای آن در برابر اکسیدشدگی و خوردگی در محیط غیرکلری و اسیدهای غیرکلری باعث کاربرد صنعتی گستردهٔ این عنصر شده‌است. طلا در اتصالات برقی مانند کابل یواس‌بی صدا و تصویر به صورت یک لایهٔ پوششی نازک بکار می‌رود. البته کاربرد طلا در این زمینه در مقایسه با فلزهای جایگزین مانند قلع بسیار مورد بحث است. برخی از حرفه‌ای‌های صنعت صدا و تصویر بر این باورند که کاربرد طلا در اتصالات برای بسیاری از کاربران ضروری نیست و این کار تنها برای بازاریابی انجام می‌شود. به هر حال در اتصال‌های برقی کشویی یا در کلیدهایی که محیط بسیار نمور یا خورنده‌است یا در کاربردهایی که از دست رفتن ارتباط هزینهٔ زیادی به بار می‌آورد مانند فضاپیماها، موتور هواپیمای جت، ابزارهای مخابراتی یا برخی رایانه‌ها از طلا به فراوانی بهره برده می‌شود.[۳۳] همچنین شکل‌پذیری بالای این عنصر، سمی نبودن، رسانایی بالای آن در برگزیدنش مؤثر است.[۳۴] در پیوند بخش‌های گوناگون ابزارهای نیمه رسانا هم طلا به کار می‌رود.

    شیمی تجاری[ویرایش]

    استخراج طلا[ویرایش]

    با توجه به غلظت بسیار پایین طلا در بیشتر معادن، استخراج این فلز معمولاً در ذخایر بزرگی که به راحتی قابل معدن‌کاری هستند، مقرون به صرفه است. به‌طور کلی سنگ‌هایی که نیم میلیگرم در هر کیلوگرم (یک قسمت در هر دو میلیون قسمت) طلا داشته باشند می‌توانند برای استخراج اقتصادی باشند. بیشتر معادن روباز سنگ‌هایی با غلظت طلای یک تا پنج میلی‌گرم/کیلوگرم دارند اما در معادن زیرزمینی غلظت طلا حداقل ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم است. میانگین هزینه‌های نقدی استخراج طلا در سال ۲۰۰۷ برای هر اونس تروا ۳۱۷ دلار و میانگین مجموع هزینه‌ها ۴۰۱ دلار بوده‌است. البته این هزینه‌های در معادن مختلف بسیار متغیر است. در حالی‌که میانگین قیمت طلا در همین سال ۶۰۳ دلار و کل تولید طلا نیز ۲۴۷۱ تن بود.[۳۵]

    مصرف[ویرایش]

    ۵۰٪ طلای تولیدی در جهان در گوهرسازی، ۴۰٪ در سرمایه‌گذاری و ۱۰٪ در صنعت کاربرد دارد.

    بیشتر طلای بکار رفته در کالاهای هنری، گوهرسازی و… بازیافت می‌شود و در یک چرخه قرار می‌گیرد اما بخشی از طلای بکار رفته در فضاپیماها و ابزارهای الکترونیک هرگز بازیافت نمی‌شود. طلای بکار رفته در این بخش در قالب برگ‌های بسیار نازک و سیم‌های بسیار باریک است برای همین این بخش درصد کوچکی از کل مجموعه را از آن خود می‌کند. حقیقت این است که مقدار طلا در جهان تقریباً ثابت است تنها دارندگان آن جابجا می‌شود.[۳۶] برآورد می‌شود که ۸۵٪ طلایی که تا به حال از معدن‌ها بدست آمده هنوز در دسترس است و در بخش‌های بازیافت شدنی در جریان است و ۱۵٪ آن در کاربردهای صنعتی برگشت‌ناپذیر برای همیشه از چرخه بیرون رفته‌است.[۳۷]

    هند به تنهایی بزرگترین مصرف‌کننده طلا در جهان است. هندی‌ها ۲۵ درصد طلای جهان را می‌خرند.[۳۸] چیزی نزدیک به سالی ۸۰۰ تُن و البته بیشتر آن را هم در گوهرسازی بکار می‌برند. همچنین هند بزرگترین واردکنندهٔ طلا نیز هست. برای نمونه در سال ۲۰۰۸ هندی‌ها نزدیک به ۴۰۰ تن طلا وارد کردند.[۳۹] خانواده‌های هندی نزدیک به ۱۸٬۰۰۰ تن طلا پیش خود دارند که ۱۱٪ سرمایهٔ همگانی را از آن خود کرده و ارزشی برابر با ۹۵۰ میلیارد دلار دارد.[۴۰]

    هجوم برای طلا[ویرایش]

    نزدیک به نیمی از طلای دنیا نزد دولت‌ها به صورت شمش (قطعه‌های طلا) نگهداری می‌شود. طلا همیشه ارزش خود را حفظ کرده‌است. از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۰۰ میلادی، هزاران نفر طی جریانی که به هجوم برای طلا یا تب طلا معروف شد، در کالیفرنیا، کلرادو، یوکون در کانادا، آفریقای جنوبی و استرالیا و از همه مهم‌تر جزایر هاوایی بخت خویش را برای دستیابی به طلا آزمودند.

    آلودگی[ویرایش]

    تولید طلا با آلودگی‌هایی همراه‌است.[۴۲] سنگ معدن این عنصر علاوه بر طلا گاهی با سیانید سدیم یا جیوه هم همراه‌است. سیانید ماده‌ای به شدت زهرآگین است که اندکی از آن می‌تواند به آسانی هر جانوری را از پای درآورد. بخشی از سیانید همراه با طلا چه در کشورهای پیشرفته و چه در کشورهای در حال توسعه به بیرون نشت کرده[۴۳] و از راه رودخانه‌ها باعث آلودگی و مرگ آبزیان شده‌است. زیست شناسان این رویدادها را فاجعه‌های گستردهٔ زیست‌محیطی دانسته‌اند.[۴۴][۴۵] هنگامی که از جیوه برای تولید طلا استفاده می‌شود، مقدارهای بسیار اندک ترکیبات جیوه هم می‌تواند وارد آب و آلودگی گستردهٔ آن شود. جیوه بدین وسیله و از راه خوراک‌های دریایی و ماهی‌ها به صورت متیل جیوه وارد چرخهٔ خوراک انسان می‌شود. مسمومیت جیوه باعث از کار افتادگی یا پایین آمدن کارایی بدون درمان مغز انسان می‌شود.

    سی تُن سنگ معدن، زباله می‌شود تایک حلقهٔ انگشتر بدست آید.[۴۶] زباله‌های سنگ معدن طلا منبع بسیاری از عنصرهای سنگین مانند کادمیم، سرب، روی، مس، آرسنیک، سلنیم و جیوه‌است. اگر این عنصرها غلظت بیش از یک ppm در آب داشته باشند، آن آب برای خوراک انسان مناسب نخواهد بود. زباله‌های سنگ معدن طلا را به عنوان زباله‌های بلندمدت خطرناک در کنار ضایعات هسته‌ای در نظر می‌گیرند.[۴۶]

    همچنین صنعت بیرون کشیدن طلا از سنگ معدن آن، بسیار انرژی بر است (۲۵ کیلووات ساعت برق برای یک گرم طلای تولیدی).[۴۷]

    معادن طلا در ایران[ویرایش]

    کل ذخیره طلا[ویرایش]

    کل ذخایر طلای معدنی شناخته شده در ایران به روایت ایمیدرو حدود ۳۰۰ تن برآورد شده و در واقع ذخایر طلای ایران بر روی ۱۰ منطقه قرار گرفته‌اند که عمده آنها از جمله منطقه‌های تکاب داشکسن، موته - آستانه و منطقه شرق ایران شامل حوزه فلززایی طلا، تنگستن، پلی متال بینالود حوزه فلززایی مس و طلای ده سلم خوسف، حوزه فلززایی طلا، آنتیموان، پلی متال خاش - زاهدان معرفی شده‌اند.

    عمده تولید طلای معدنی در ایران تا سال ۱۳۹۳ توسط سه معدن طلای آق‌دره آذربایجان غربی، موته اصفهان و کوه زر دامغان انجام گرفته‌است.[۴۸]

    زرشوران آذربایجان غربی به عنوان بزرگترین معدن طلای ایران با ظرفیت تولید سالانه سه هزار کیلوگرم طلا است. سال ۱۳۹۳ این معدن در تکاب افتتاح شد که از نظر میزان تولید به عنوان بزرگترین معدن طلای ایران محسوب می‌شود. پروانه اکتشاف معدن طلای زرشوران بالغ بر ۲۷٫۵ میلیون تن کانسنگ ثبت شده و دارای ذخیره قطعی ۱۱۰ تن طلای ۲۴ عیار است.

    در آق دره آذربایجان غربی ظرفیت تولید سالانه دو هزار و ۱۰۰ کیلوگرمی ایجاد شده که میزان تقریبی تولید سالانه یک‌هزار و ۵۰۰ کیلوگرم طلا را دارد.

    موته اصفهان با ظرفیت سالیانه ۵۴۰ کیلوگرم و میزان تولید تقریبی سالیانه ۳۰۰ کیلوگرم

    کوه زر خراسان رضوی (تربت حیدریه) با ظرفیت تولید ۴۲۰ کیلوگرم و میزان تقریبی تولید سالیانه ۲۵۰ کیلوگرم.

    اخترچی در استان مرکزی با ظرفیت تولید ۱۵۰ کیلوگرم در سال و میزان تقریبی تولید ۱۰۰ کیلوگرم

    شرکت ملی صنایع مس ایران نیز به عنوان محصول جانبی، سالیانه حدود ۶۰۰ کیلوگرم طلا تولید می‌کند.

    معدن طلای ساریگونی که در قروه استان کرستان واقع شده‌است با ۱۸ تن ذخیره حدود ۵۰ درصد از ذخیره قطعی طلای شناخته شده در کردستان مربوط به شهرستان قروه و معدن طلای داشکسن است.

    استان آذربایجان غربی روی کمربند طلازایی جهان قرار دارد که از اروپا آغاز و از ترکیه به ایران و سپس پاکستان می‌رسد.

    ذخایر طلای جهان بالغ بر یکصد هزار تن است که از این رقم ۴۷ هزار تن آن قطعی بوده و می‌توان گفت نیم درصد ذخایر قطعی جهانی این فلز در استان آذربایجان غربی واقع است.

    برپایه آمارهای ایمیدرو، زرشوران (تکاب) با میزان ذخیره احتمالی ۱۱۰ تن طلا با عیار متوسط ۴٫۵ گرم در تن مورد ارزیابی قرار گرفته‌است.

    آق دره آذربایجان غربی - تکاب هم با ذخیره ۳۰ تنی دارای عیار متوسط ۲٫۷ گرم در تن است، ضمن اینکه برای طلای داشکسن قروه برآورد ذخیره ۶۳ تنی تعیین شده، اما میزان عیار آن درج نشده‌است.

    در موته اصفهان نیز با ذخیره ۱۴ تن، عیار ۲٫۵ گرم در تن ثبت شده، کوه زر در خراسان رضوی (تربت حیدریه) هم ۱۵ تن ذخیره با عیار ۳٫۳ گرم در تن دارد.

    خاروانا در استان آذربایجان شرقی (تبریز) دیگر معدن طلای مندرج در این فهرست دارای ۳۰ تن ذخیره بوده و عیار آن چهار گرم در تن ثبت شده‌است.

    علاوه براین میزان تولید طلا در کارخانه ارغش نیشابور سالیانه به میزان ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم برآورد شده‌است.

    طلای آب شده[ویرایش]

    طلای آب شده یا به اختصار آب‌شده یک اصطلاح در بازار طلاست و منظور از آن طلاهای بازگشتی مردم (طلای خریداری شده طلافروشی‌ها) که جهت تولید مجدد ذوب می‌شوند را می‌گویند. طلای آب شده را در وزن‌های متفاوتی می‌توانیم در بازار پیدا کنیم و بسته به نیاز، طلافروشان طلای آب شده با وزن‌های دلخواه تولید می‌کنند. البته امروز این نوع طلا در حال تبدیل شدن به نوعی سرمایه‌گذاری طلا با پتانسیل بالا است. شکل آن به صورت غیر منظم و عیار آن مختلف است و با ارسال آن به ری‌گیری، بعد از ذوب عدد صحیح عیار مشخص می‌گردد.[نیازمند منبع]

    معیار قیمت گذاری طلا با عیارهای مختلف در بازار ایران بر اساس طلای آب شدهٔ ۱۷ عیار (یا طلای ۷۰۵) می‌باشد. چیزی که مرسوم است از اصطلاح آب‌شده در برابر سایر متفرقات طلا از قبیل النگو، انگشتر و سایر می‌باشد که به دلیل تفاوت اجرت و عیار هیچ‌یک معیار پایه‌ای برای بازار طلا نیستند. برای اینکه عیار طلا (درجه خلوص طلا) مشخص شود، قطعه کوچکی از آن را (کمتر از نیم گرم) برش می‌زنند و به آزمایشگاه‌های «رِی‌گیری» می‌دهند تا روی قطعه آزمایش‌هایی انجام دهد و عیار را اعلام کند. پس از اینکه آزمایش‌های مورد نیاز برای پیدا کردن میزان طلای خالص موجود انجام شود، شماره رسیدی روی پاکت و قبض ری‌گیری ثبت می‌شود و این شماره برروی طلای آب شده نیز درج می‌شود که به اصطلاح به آن «انگ زنی» گفته می‌شود. شماره‌ای که روی قطعه طلای آب شده به صورت عمیق حک شده‌است شماره شناسه آن قطعه از طلا در اتحادیه طلا و جواهرات است. علاوه بر انگ، نام آزمایشگاه ری‌گیری نیز روی طلای آب شده حک می‌شود.[نیازمند منبع]

    انگی که ری‌گیری‌های تهران می‌زنند عددی چند رقمی است و علاوه بر تماس با خود ری‌گیری، از تلفن گویای اتحادیه تهران به شماره ۸۸۹۳۱۸۳۳ نیز می‌توان عیار طلا را در هر لحظه دریافت کرد. در ایران بر خلاف بازار طلای جهانی که قالب ۳۱٫۱۰۳ گرمی از طلای خالص ۲۴ عیار معیار قمیت‌دهی مشتقات طلا هستند، تنها واحد گرمی طلای آب شده معیار می‌باشد. بر خلاف اصطلاح آب شده برای قیمت سنجی سایر متعلقات طلا، فرایند تبدیل طلای مستعمل به شمش تمیز را آب کردن می‌نامند.[نیازمند منبع]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    مرورگر شما از این ویدیو پشتیبانی نمیکنید.

    خصوصیات فلز طلا

    طلا بعلت آنکه فلزی بسیار نرم و چکش خـور می باشد بـاید بـا فــلزات دیگـری آمیـختـــه گـردد تــا استحکام لازم را بیابد. بغیر از طلای 24 عیار مـابقی آلیاژ طلا نامیده میگـردند. مس، نقره، نیکل و پالادیوم بــرای استحکام بیشتر و فلز روی به ایـن خـاطر بـه طـلا افــزوده میگردد تا اکسیژن هوا را جذب کــرده و از اکـسیـد شــدن مـس و نـقـره جـلوگیــری کنـــد. عـیار طلا یا همان قـیـراط درجـه خـلوص طـــلا را مشـخـص می کند. هـر قیـراط 1/24 درصـد کل طلا در آلیاژ طلا را تعیین می کـنـد. 

    طلای سفید طبیعی خاکستری روشن می بـاشد بـه هـمـین خاطر برای سفید تر جلوه دادن آن از روکش رودیوم برای پوشش استفاده می کنند. و از آنـجـایـی که رودیــوم پــس مدتی ساییده می شود باید مجددا طلای سفید را روکش کرد. ایـن مدت 12 الی 18 ماه است.

    اطلاعات کلی پیرامون فلز طلا

    طلا یک عنصر فلزی با ساختار کوبیک بوده که از اول طلایی رنگ بوده ولی هنگام بریده شدن سیاه و یا بنفش می شود. طلا شکننده ترین عنصر می باشد. همچنین بسیار سست بوده و به منظور استحکام بیشتر به صورت آلیاژ در می آید. این عنصر هدایت کننده خوب دما و الکتریسته می باشد .

    طلا معمولاً در رگه های پوسته زمین همراه با کانی های مس و یا به صورت آزاد وجود دارد . 

    معمول ترین ترکیبات طلا عبارتند از (AuCl3) و (HAuCl4) . مخلوطی از یک قسمت نیتریک و سه قسمت اسید هیدروکلریک aqua regia نام دارد که طلا را در خود حل می کند.65% طلای جهان از آفریقا به دست می آید . 

    این عنصر از گذشته های بسیار دور شناخته شده بود طلا در طبیعت به صورت آزاد یافت می شود . این عنصر به طور گسترده در طبیعت پخش شده است و در بیشتر مواقع همراه با کوارتز و پیریت یافت می شود. 

    طلا به صورت رگه ای و نهشته های آبرفتی و به صورت جدا از سنگها و دیگر کانیها در معدن کاری استفاده می شود. حدود دو سوم تولیدت دنیا در کشور آفریقای جنوبی و حدود دو سوم از کل تولیدات آمریکا در ایالات داکوتای جنوبی و نوادا تولید می شود. این عنصر از معادن طلا توسط فرایندهای سیانوراسیون ،آمالگاماسیون و ذوب استحصال می شود. این عنصر همچنین توسط الکترولیز نیز استحصال می شود. میزان طلا در آب دریا حدود 0.1 تا 2 میلی گرم در تن است که این رقم بستگی به نوع طلا نیز دارد. هنوز روشی برای اینکه طلا را از آب دریا استخراج کنند وجود ندارد. 

    بدون شک طلا یکی از زیباترین عنصر در طبیعت در بین عناصر دیگر است. این عنصر دارای جلای فلزی است و وقتی به صورت توده ای باشد دارای رنگ زرد می باشد. اما وقتی به صورت رگه نازک باشد به رنگهای سیاه، سرخ و ارغوانی نیز دیده می شود. 

    از این عنصر برای ضرب سکه و سیستمهای پولی استاندارد در بیشتر کشورها استفاده می شود. از این عنصر برای زیور آلات ، صنایع دندانسازی و آبکاری فلزات نیز استفاده می شود. از این عنصر به عنوان پوشش برای ماهواره ها و به عنوان بازتابنده خوب اشعه مادون قرمز استفاده می شود. 

    طلا جز عناصر گرانبها است که مقیاس اندازه گیری آن اونس است. وقتی این عنصر به صورت آلیاژ درمی آید با مقیاس وزنی قیرات اندازه گیری می شود. 

    بیشترین ترکیبات عمومی طلا شامل اسید کلرید طلا و اسید کلروائوروئیک است که در صنعت عکسبرداری ازآن استفاده می شود. طلا دارای 18 ایزوتوپ است. طلای 198 با نیمه عمر 2.7 روز برای درمان سرطان و بیماری های گوناگون کاربرد دارد. 

    طلایی که در بازار استفاده می شود بای تجارت خلوص برابربا 99.999 درصد است. چگالی نسبی طلا بستگی به درجه حرارت آن دارد.

    اثرات طلا بر روی سلامتی

    تنفس: اگر استنشاق آن طولانی مدت باشد، باعث سوزش می شود. 

    خوردن: هیچ اثر منفی تا کنون گزارش نشده است.

    پوست: ممکن است باعث سوزش و یا واکنشهای آلرژیک شود. 

    چشم: ممکن است باعث سوزش شود. 

    اثرات زیست محیطی طلا

    سمیت طلا ارزیابی نشده است. اما تجزیه زیستی طلا در حالت هوازی بسیار ضعیف است و اثرات زیست محیطی آن هنوز ثابت نشده است. از آنجایی که طلا نامحلول است، تجمع زیستی اندکی دارد. 

    خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر طلا :

    منبع مطلب : www.tgju.org

    مدیر محترم سایت www.tgju.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 17 روز قبل
    1

    به خاطر این که جاش روی دست نمونه و از مس استفاده میکنند که رنگ نگیره و

    پرستو 17 روز قبل
    1

    به دلیل رنگ و شکل زیبایی به خود بگیرد

    ناشناس 17 روز قبل
    1

    به دلیل اینکه رنگ و شکل زیبایی به خود بگیرد

    نازنین زهرا محمدزاده 24 روز قبل
    0

    فکرکنم برای اینکه طلا بهتر شکل بگیره

    برای ارسال نظر کلیک کنید