در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    وما أرسلناك إلا رحمة للعالمين یعنی چه

    1 بازدید

    وما أرسلناك إلا رحمة للعالمين یعنی چه را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    آیه 107 سوره انبیاء

    یَوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کَطَیِّ السّجِلِّ لِلْکُتُب کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلِینَ (104) وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْد الذّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادیَ الصَّالِحُونَ (105) إِنَّ فِی هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابدینَ (106) وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمِینَ (107) قُلْ إِنَّما یُوحی‌ إِلَیَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ (108)

    فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُکُمْ عَلی‌ سَواءٍ وَ إِنْ أَدْرِی أَ قَرِیبٌ أَمْ بَعِیدٌ ما تُوعَدُونَ (109) إِنَّهُ یَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ یَعْلَمُ ما تَکْتُمُونَ (110) وَ إِنْ أَدْرِی لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلی‌ حِینٍ (111) قالَ رَبّ احْکُمْ بالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلی‌ ما تَصِفُونَ (112)

    ترجمه‌

    - روز که در هم پیچیم آسمانرا مانند درهم پیچیدن طومار را برای نوشتجات چنانچه ابتدا نمودیم به اوّل آفرینش باز گردانیم آنرا وعده‌ئی بعهده ما است همانا مائیم بجا آورندگان‌

    و بتحقیق نوشتیم در زبور بعد از موجب تذکر آنکه زمین را ارث میبرند بندگان من که شایستگانند

    همانا در این هر آینه کفایت وصول بمطلوب است برای گروه عبادت کنندگان‌

    و نفرستادیم تو را مگر رحمتی برای جهانیان‌

    بگو جز این نیست که وحی میشود بسوی من که نیست خدای شما مگر خدای یگانه پس آیا هستید شما منقادان‌

    پس اگر روی گردانند بگو اعلام کردم بشما یکسان و نمیدانم آیا نزدیک یا دور است آنچه وعده داده میشوید

    همانا او میداند آشکار از گفتار را و میداند آنچه را پنهان میدارید

    و نمیدانم شاید آن آزمایشی باشد برای شما و بهره بردنی تا وقت مقرّری‌

    گفت ای پروردگار من حکم کن بحق و پروردگار ما بخشنده است که یاری خواسته شده بر آنچه وصف میکنید..

    جلد 3 صفحه 582

    تفسیر

    - خداوند متعال در روز قیامت صفحه آسمانرا که بمنزله طوماری است که در آن افعال بندگان نوشته و ثبت شده بهم می‌پیچد و دفتر اعمال را جمع میفرماید و دیگر عملی از کسی پذیرفته نمیشود مانند نویسنده‌ئی که بعد از تمام شدن نوشتنی‌ها برای حفظ آنمطالب صحیفه و طومار و نامه را به پیچد و جمع کند و بنابراین طی اضافه بمفعول خود که سجلّ است شده و محتمل است سجلّ نام ملکی باشد که اعمال بندگانرا ثبت میکند و در وقت مقرّر آنرا جمع نموده و در پیشگاه الهی حاضر مینماید و بنابراین طی اضافه بفاعل خود شده و در بعضی اخبار و از قمّی ره به این معنی تصریح شده یا آنکه مراد از طی آسمان، فناء آن و تبدیل بدخان و تحوّل زمین به نیران است و یوم ظاهرا ظرف است برای میعاد الهی که مستفاد از آیه قبل میباشد و محتمل است متعلّق بنعیده باشد و خداوند بهمان کیفیّت که روز اوّل مردم را در شکم مادر برهنه و عریان و بدون همه چیز خلق فرموده بود ثانیا آنها را خلق و وارد صحرای محشر میفرماید چنانچه در مجمع از پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم نقل فرموده و تطوی بصیغه مجهول با تاء و السّماء بضمّ و للکتاب بصیغه مفرد نیز قرائت شده و تفاوتی در معنای اصلی ندارد و خدا وعده فرموده چنین روزی را بیاورد وعده حتمی که بر عهده خود قرار داده عمل بآنرا و البته بجا آورنده آن خواهد بود و زبور ظاهرا نام کتاب حضرت داود است و در قرآن و اخبار ائمه اطهار به این معنی تصریح شده و جای تردید نیست و ذکر ظاهرا عبارت از تسمیه و تحمید و تمجید و دعا و ثنای الهی است و البته کتاب آسمانی مشتمل است بر این معانی و بر احکام و معارف و مواعظ و نصایح که موجبات ذکرند و طبعا مقدّمند اینها بر اخبار غیبیّه که نوعا کتب سماوی مشتمل بر آنها است لذا خداوند فرموده ما در زبور بعد از ذکر خدا و معارف حقّه که موجبات تذکّر خلق است نوشتیم که روزی بیاید که زمین در تصرّف بندگان شایسته من در آید و دولتی جز دولت حقّه اسلامیّه نباشد چنانچه در مجمع از عامّه و خاصه روایت نموده که پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمود که اگر باقی نماند از دنیا مگر یک روز خداوند طولانی میفرماید آنروز را تا مبعوث فرماید مردی را از اهل بیت من که زمین را پر کند از قسط و عدل چنانچه پر شده باشد از ظلم و جور و این امر تاکنون روی نداده و البته بعد از این روی خواهد داد و در

    جلد 3 صفحه 583

    بعضی از روایات این باب بعد از ذکر اهل بیت من تصریح شده که نام او نام من است و در بعضی تصریح شده بآنکه او از اولاد فاطمه علیها السلام است و محتمل است مراد از ذکر لوح محفوظ الهی باشد چنانچه بعضی گفته‌اند خصوصا بمناسبت آنکه در آیه قبل ذکر صحیفه آسمانی و پیچیده شدن آن شده بود و بنابراین مراد از زبور اینجا ممکن است جنس کتب منزله از جانب خدا بر انبیاء عظام باشد چون اصل معنای زبور در لغت کتاب است و حاصل مفاد آیه آنستکه ما بعد از ثبت در لوح محفوظ در تمام کتب سماوی از قبیل توریة و انجیل و صحف و زبور و فرقان و غیرها بشارت قدوم مهدی و پیروان او را دادیم و ممکن است مراد همان زبور حضرت داود باشد چنانچه در کافی از امام صادق علیه السّلام نقل نموده که پرسیدند از آنحضرت که مراد از ذکر و زبور در این آیه چیست فرمود ذکر نزد خدا است و زبور کتاب داود علیه السّلام است و هر کتابیکه نازل شده نزد اهل علم است که مائیم و محتویات زبور که در روایات ذکر شده عبارت است از توحید و تمجید و تحمید و دعا و اخبار از پیغمبر ما صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و امیر المؤمنین و ائمه از ذریه آندو و اخبار رجعت و ذکر امام زمان علیه السّلام و قمی ره نقل فرموده که کتب سماوی تمامی ذکر خدا است و بندگان شایسته خدا قائم آل محمد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و اصحاب اویند و اقوال دیگری هم در تفسیر ذکر و زبور در اینمقام نقل شده ولی چون مقبول نبود ذکر نشد و آنچه در قرآن ذکر شده از مواعظ و احکام و قصص و اخبار کافی است برای رسیدن کسانیکه بندگی خدا را مینمایند از روی اخلاص که شیعیان ائمه اطهار علیهم السلام باشند بنهایت مقصود و منتهای مأمول خودشان در دنیا و آخرت چنانچه از امام صادق علیه السّلام نقل شده که مراد از قوم عابدین شیعیان ما میباشند و رحمت بودن وجود مبارک حضرت ختمی مرتبت برای جهانیان واضح است چون اهل ایمان ببرکت وجود او بسعادت دنیا و آخرت رسیدند و اهل کفر و نفاق باحترام بودن آنحضرت در میان آنان و مدارا نمودن او با آنها از عذابهای گوناگون امم سابقه از قبیل مسخ و خسف و غرق نجات یافتند و جان و مالشان محفوظ ماند علاوه بر آنکه میتوان گفت وجود او موجب سعادت دنیا و آخرت تمام جهانیان بود منتهای امر آنکه کسانیکه محروم از این سعادت شدند خودشان موجب حرمان خود را فراهم نمودند با آنکه حسن سلوک‌

    جلد 3 صفحه 584

    او با دوست و دشمن مشهور و مسلّم نزد دوست و دشمن است در مجمع از پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم نقل نموده که چون این آیه نازل شد از جبرئیل سؤال فرمود که آیا از این رحمت چیزی بتو رسیده عرض کرد بلی من میترسیدم از عاقبت امر خود و ببرکت تو ایمن شدم چون خداوند در قرآن از من تمجید فرمود بقول خود ذی قُوَّةٍ عِنْدَ ذی الْعَرْش مَکِینٍ‌ و در احتجاج حدیث مفصّلی از امیر المؤمنین علیه السّلام نقل نموده که خلاصه‌اش بیان رحمت بودن وجود پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم است برای کفّار بلحاظ مدارا و حسن سلوک و صبر بر مصائب و تحمّل ناملایمات و تقاضا ننمودن نزول عذاب بر آنها بخلاف سایر انبیاء علیهم السلام و مقتضای رحمة للعالمین بودن پیغمبر اکرم آنستکه یک تکلیف سهل مطابق با عقل و فطرت سلیم در بدو امر بیشتر بر مردم نفرماید لذا خداوند دستور فرموده که بفرماید جز این نیست که وحی شده بمن که نیست خدای شما مگر خدای یگانه که بی‌شریک و عدیل است چون مقصود اصلی از بعثت تمام انبیاء علیهم السلام توحید خدا بوده و بقیّه معارف و احکام نسبت باین اصل اصیل فرع است و اگر کسی زیر بار این اصل رفت ناچار باید تمام اصول و فروع را قبول کند لذا شیخ استاد ما رحمه اللّه میفرمود اگر میتوانید خدا را قبول نکنید و الا مجبور میشوید تقلید مرا کنید چون این فتح باب الزام بتمام معارف و احکام است و پیغمبر اکرم مأمور شده که از مردم بر این اصل اقرار بگیرد و بفرماید آیا شما تسلیم دارید این امر مسلّم را بمقتضای وحی الهی و عقل سلیم خودتان و حاضرید از عبادت بتها صرف نظر نموده با اخلاص بعبادت خدا مشغول شوید و در مناقب از امام صادق علیه السّلام نقل نموده که مراد آنستکه آیا شما تسلیم دارید وصیّت را بعد از من و بنابراین اشاره است بآنکه اگر توحید را پذیرفتید تا آخرین وصیّت مرا که ولایت امیر المؤمنین علیه السّلام و موجب کمال دین است باید بپذیرید پس اگر پذیرفتند و تسلیم شدند خوشا باحوال خودشان و اگر قبول نکردند و رو گردان شدند بگو من بتمام مردم از عرب و عجم و وضیع و شریف و سیاه و سفید و دوست و دشمن و خودی و بیگانه یکسان و بدون تفاوت پیغام خدا را اعلام و ابلاغ نمودم و نمیدانم وعده خدا که عذاب است نزدیک است یا دور چون نمیدانم قیامت چه وقت بر پا میشود تا بدانم کی وعده عذاب منجز میگردد ولی در هر حال میدانم منجز خواهد شد و خدا

    جلد 3 صفحه 585

    میداند آنچه شما ناسزا و ناروا میگوئید در باره من و پیروان من و آنچه را کتمان میکنید و اظهار نمینمائید از حقّ من و در دل جای میدهید از کینه و الحاد و نفاق با من و پیروانم و نمیدانم این مهلت چند روزه که خدا در دنیا بشما داده برای آنستکه استحقاق شما برای عذاب کامل گردد یا معلوم شود که بعد از این چه میکنید چون محتمل است روزی متنبّه و پشیمان شوید و اسلام بیاورید و در هر حال خدا میخواهد چندی بهره برداری کنید از نعم موقت دنیا بعد تکلیف شما را معلوم کند که جهنمی هستید یا بهشتی و پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم در این حال از خداوند مسئلت نمود که حکم فرماید میان او و دشمنانش بحقّ و عدل چون احکم الحاکمین او است و جمعی از قرّاء قل بصیغه امر قرائت نموده‌اند و بنابراین دستور الهی است بآنحضرت که از خدا بخواهد در باره آنها حکم فرماید بحق و عدل یا بچیزی که آشکار کند حقّ را و مؤیّد اینمعنی است که میفرماید پروردگار ما بخشنده است یعنی بمسلمانان نصرت میدهد و کمک خواسته میشود از او بر آنچه شما توصیف میکنید از غلبه خودتان و محو آثار اسلام چون کفار از این قبیل دعاوی داشتند علاوه بر زخم زبانها که میزدند لذا خداوند نصرت داد اسلام را بدعای آنحضرت و محو فرمود آثار شرک را از موطن او که مکّه معظّمه و نواحی آن بود بفاصله کمی که عادتا برای احدی میسور نبود چون از خدا کمک خواست و بغیر او متوسل نشد و بعضی یصفون بصیغه مغایب قرائت نموده‌اند از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که هر کس سوره انبیاء را از روی محبّت بآن بخواند مانند کسی است که رفیق پیغمبران باشد در بهشت و در دنیا بچشم مردم با هیبت و بزرگی زیست نماید و الحمد للّه رب العالمین.

    جلد 3 صفحه 586

    منبع مطلب : wiki.ahlolbait.com

    مدیر محترم سایت wiki.ahlolbait.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    آیه 107 سوره انبیاء - قرآن کریم

    103) آن هراس بزرگ که با دمیدنِ در صور پدید می آید آنان را غمگین نمی کند، و فرشتگان با این نوید به دیدارشان می آیند که: این همان روزی است که آن را به شما وعده می دادند.

    104) روزی که آسمان را درهم می پیچیم و آن را از دیده ها نهان می سازیم همچون صفحه ای که با طومار شدنش نوشته های درونش را نهان می سازد همان گونه که بارِ نخست آفریدگان را به سهولت پدید آوردیم، دوباره آنها را باز می گردانیم. ما این را وعده داده و وفای به آن را بر خود لازم دانسته ایم و قطعاً انجام دهنده آن خواهیم بود.

    105) و به یقین، در زبور، کتاب آسمانی داود، پس از تورات، آن یادواره الهی نوشتیم که زمین را از شرک و گناه پاک خواهیم ساخت و بندگان شایسته من آن را به ارث خواهند برد.

    106) به راستی، در حقایقی که در این سوره بیان شده است، برای پرستشگران خدا وسیله ای برای وصول به هدف خواهد بود.

    107) و ما تو را جز رحمتی برای همه گروه های بشری نفرستادیم.

    108) بگو: جز این نیست که به من وحی می شود که معبود شما معبودی یگانه است; پس آیا شما سر تسلیم فرود می آورید ؟

    109) پس اگر از گرایش به توحید روی برتافتند و تسلیم خدا نشدند بگو: من به همه شما به طور یکسان خطر شرک را اعلام کردم و نمی دانم آیا آنچه بدان تهدید شده اید نزدیک است یا دور.

    110) به یقین او سخنی را که آشکارا در استهزای به دین بر زبان می رانید می داند و از نیرنگ هایی که بر ضد دین تدارک می بینید و آنها را نهان می دارید، باخبر است. پس اوست که به نتیجه اعمال شما و نزدیکی و دوریِ کیفرتان آگاه است.

    111) و من نمی دانم، شاید آن تهدید وسیله آزمونی برای شما باشد تا آنچه را درباره دین در نهان خویش دارید آشکار گردد و نیز مهلتی باشد که تا چندی از متاع دنیا بهره مند شوید و بدان خام گردید.

    112) پیامبر به خدا عرضه داشت: پروردگارا، میان من و آنان به حق داوری کن، و به مشرکان گفت: پروردگار ما همان خدای رحمان است که بر آنچه به ناروا درباره دینش می گویید، از او یاری خواسته می شود.

    منبع مطلب : tadabbor.org

    مدیر محترم سایت tadabbor.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 15 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید