توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    وظیفه ما در برابر نعمت های خدا چیست

    1 بازدید

    وظیفه ما در برابر نعمت های خدا چیست را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    وظیفه ما در قبال نعمت‌های خدادادی

    وظیفه ما در قبال نعمت‌های خدادادی

    سه فضیلت اخلاقی کلیدی از دید امام صادق (ع)

    اگر انسان همواره به نعمت‌هایی که خداوند به او اعطا کرده توجه داشته باشد، هیچ گاه از یاد خدا غافل نمی‌شود.

    شکرگذاری

    وظیفه ما در قبال نعمت‌های خدادادی چیست؟

    انسان‌هایی که از فطرت پاک برخوردارند، حتی خدمت بسیار کوچک دیگران را هرگز فراموش نمی‌کنند و همیشه خود را شرمنده آنان می‌دانند. حال فطرت انسان چگونه قبول می‌کند که در برابر نعمت‌های بی‌شمار خداوندی، در مقام شکر و حق شناسی برنیاید؟ اگر انسان همواره به نعمت‌هایی که خداوند به او اعطا کرده توجه داشته باشد، هیچ گاه از یاد خدا غافل نمی‌شود.

    انسان اگر بداند که حتی انجام همین تکالیف آسان نیز برای به کمال رسیدن و سعادت ابدی اوست، همواره شکرگزار و مطیع اوامر و دستورات الهی خواهد بود. هر قدر انسان نسبت به این مسایل بیشتر بیندیشد، انگیزه بیشتری برای عمل به دستورات اخلاقی پیدا می‌کند.

    بیاناتی که حضرت امام جعفر صادق (ع) خطاب به عبدالله بن جنرب می‌فرمایند، ناظر به همین مسائل است. آن حضرت در فرازی از سخنان خود با اشاره می‌فرمایند: کسی که خداوند دین حق را به او شناسانده و او را هدایت کرده و به رشد رسانیده و عقلی به او داده که بتواند به وسیله آن نعمت‌های خدا را بشناسد و او را از علم و حکمت بهره‌مند ساخته تا بتواند کارهایش را با تدبیر انجام دهد، باید شکرگزار خدا باشد و درباره نعمت‌های خدا بیندیشد و کفران نعمت ننماید و همواره روح اطاعت از خدا و ترک گناه و معصیت در او وجود داشته باشد.

    امام صادق (ع) در این بیان، به سه فضیلت اخلاقی اشاره می‌کند که برای نیل به کمالات انسانی، جنبه کلیدی دارند، یعنی با انجام دادن آن‌ها، انسان به فضایل اخلاقی دیگر نیز دست می‌یابد. اول، تقویت روحیه شکرگزاری و حق‌شناسی است. کسی که نسبت به خدمت کوچک انسان‌های عادی حق شناسی می‌کند، چگونه حاضر است از کنار نعمت‌های بی‌نهایت الهی، بی‌تفاوت بگذرد؟ دوم این است که انسان همیشه و در همه حال به یاد خدا باشد و خُلق سوم این است که انسان نسبت به ولی نعمت خود، فرمان بردار و مطیع بوده و مرتکب عصیان و گناه نشود.

    حضرت در ادامه به بیان چگونگی متخلق شدن انسان به این سه خُلق کلیدی می‌پردازند که انسان باید درباره نعمت‌هایی که خداوند به او اعطا کرده است، بیندیشد. نعمت‌های خداوند سه دسته‌اند: یک دسته، نعمت‌هایی است که مربوط به پیش از تولد انسان است؛ دسته دوم، نعمت‌هایی است که خداوند در این دنیا به بندگان خود مرحمت می‌کند و دسته سوم، نعمت‌هایی است که خداوند، وعده آن‌ها را در روز قیامت داده است. شرط رسیدن به نعمت‌های اخروی، اطاعت از دستورات الهی است. البته این تکالیف، فوق طاقت و توان انسان نیست و تکالیفی که دین اسلام بر عهده مسلمانان گذاشته، دستورات و اعمال ساده‌ای است که همه می‌توانند آن‌ها را انجام دهند.

    علاوه بر این که در صورت پیش آمدن عسر و حرج، همان تکلیف آسان نیز از گردن انسان، ساقط می‌شود و خداوند حتی در انجام دادن همین تکالیف آسان نیز انسان را تنها نگذاشته و ضمانت فرموده که در صورت کمک خواستن انسان، او را یاری رساند؛ اما انسان با این که غرق در نعمت‌های الهی است، ناسپاسی می‌کند.

    انسان از امر و نهی‌های الهی غافل است و آنچه را که مربوط به ارتباط او با خدا است را سبک می‌شمارد و آن قدر تابع هوا و هوس و نفس خود است که از نعمت‌های خداوندی و تکالیفی که بر عهده او گذاشته شده غافل است. او می‌خواهد به کمالات عالیه و مقام قرب الهی برسد، اما حاضر نیست به شرایط آن تن دهد و در پی آن است که نعمت‌های اخروی را آسان و رایگان به دست بیاورد.

    نعمت بلا

    تفکر پیرامون نعمت الهی

    انسان، بیشتر اوقات به ارزش و اهمیت بسیاری از فضایل اخلاقی واقف است، اما برای رسیدن به آن‌ها، انگیزه و همت لازم را ندارد. به بیان دیگر، انسان می‌خواهد به مواعظ اخلاقی انبیا و اولیای الهی (ع) عمل کند، اما چون از انگیزه و همت قوی در این زمینه برخوردار نیست، امور مربوط به زندگی دنیا را بر آن‌ها مقدم می‌دارد.

    یک سلسله شناخت‌هایی است که انسان باید آن‌ها را مد نظر قرار دهد تا زمینه‌ساز ایجاد اراده و تصمیم قوی در او باشد. یکی از مسایلی که انسان باید نسبت به آن شناخت داشته باشد، نعمت‌های خداست؛ یعنی این که بداند خداوند چه نعمت‌های فراوانی به او اعطا کرده است. این امر، منوط به این است که انسان درباره نعمت‌هایی که خداوند به او ارزانی داشته، تفکر کند و آن‌ها را در نظر آورد.

    برای نمونه، برخورداری از ایمان و مذهب صحیح، از نعمت‌های بسیار بزرگی است که خدا به ما ارزانی داشته است. به علاوه، نعمت‌های خداوند، محدود به دوران حیات ما نیست، بلکه دوران پیش از تولد ما را نیز شامل می‌شود، علاوه بر دو نوع نعمت و قبل و بعد از آفرینش انسان در این دنیا، خداوند وعده نعمت‌های دیگری را هم داده است که در آخرت به ما عطا خواهد نمود. این نعمت‌ها قابل وصف نیستند و ما نمی‌توانیم به درستی، عظمت و ارزش آن‌ها را درک کنیم. شرط رسیدن به نعمت‌های آخرت، عمل به تکالیفی است که خداوند در دنیا مقرر فرموده است.

    البته خداوند، انجام تکالیف سخت و طاقت‌فرسا را شرط رسیدن به نعمت‌های ابدی قرار نداده است. خدا برای شما آسان می‌خواهد و برای شما دشواری نمی‌خواهد. سهل و آسان قرار دادن تکالیف نیز خود نعمتی بزرگ برای ما است، زیرا اگر بنا بود برای رسیدن به نعمت‌های اخروی تکالیف شاقّ و طاقت‌فرسایی انجام دهیم، چه بسا از عهده آن‌ها بر نمی‌آمدیم و از آن نعمت‌ها محروم می‌شویم. حتی در مورد انجام همین تکالیف آسان هم خداوند فرموده: اگر از من کمک بخواهید شما را یاری خواهم کرد.

    منبع: خبرگزاری مهر

    منبع مطلب : article.tebyan.net

    مدیر محترم سایت article.tebyan.net لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    وظیفه انسان درقبال نعمات الهی/ 3 فضیلت اخلاقی کلیدی از دید امام صادق(ع)

    وظیفه انسان درقبال نعمات الهی/ 3 فضیلت اخلاقی کلیدی از دید امام صادق(ع)

    وظیفه ما در قبال نعمت‏های خدادادی چیست؟ به انسان‏هایی که از فطرت پاک برخوردارند، حتی خدمت بسیار کوچک دیگران را هرگز فراموش نمی‎کنند و همیشه خود را شرمنده آنان می‏دانند. حال فطرت انسان چگونه قبول می‏کند که در برابر نعمت‏های بیشمار خداوندی در مقام شکر و حق شناسی برنیاید؟ اگر انسان همواره به نعمت‏هایی که خداوند به او اعطا کرده توجه داشته باشد، هیچ گاه از یاد خدا غافل نمی‏شود.

    انسان اگر بداند که حتی انجام همین تکالیف آسان نیز برای به کمال رسیدن و سعادت ابدی اوست، همواره شکرگزار و مطیع اوامر و دستورات الهی خواهد بود. هرقدر انسان نسبت به این مسایل بیشتر بیندیشد، انگیزه بیشتری برای عمل به دستورات اخلاقی پیدا می‏کند.

    بیاناتی که حضرت امام جعفر صادق(ع) خطاب به عبدالله بن جنرب می‏فرمایند، ناظر به همین مسایل است. آن حضرت در فرازی از سخنان خود با اشاره می‏فرمایند، کسی که خداوند دین حق را به او شناسانده و او را هدایت کرده و به رشد رسانیده و عقلی به او داده که بتواند به وسیله آن نعمت‏های خدا را بشناسد و او را از علم و حکمت بهره‏مند ساخته تا بتواند کارهایش را با تدبیر انجام دهد. باید شکرگزار خدا باشد و درباره نعمت‏های خدا بیندیشد و کفران نعمت ننماید و همواره روح اطاعت از خدا و ترک گناه و معصیت در او وجود داشته باشد.

    امام صادق(ع) در این بیان، به سه فضیلت اخلاقی اشاره می‏کند که برای نیل به کمالات انسانی جنبه کلیدی دارند، یعنی با انجام دادن آنها، انسان به فضایل اخلاقی دیگر نیز دست می‏یابد. اول، تقویت روحیه شکرگزاری و حق شناسی است. کسی که نسبت به خدمت کوچک انسان‏های عادی حق شناسی می‏کند، چگونه حاضر است از کنار نعمت‏های بی نهایت الهی بی تفاوت بگذرد؟ دوم این است که انسان همیشه و درهمه حال به یاد خدا باشد و خُلق سوم این است که انسان نسبت به ولی نعمت خود فرمان بردار و مطیع بوده و مرتکب عصیان و گناه نشود.

    حضرت در ادامه به بیان چگونگی متخلق شدن انسان به این سه خلق کلیدی می‏پردازند که انسان باید درباره نعمت‏هایی که خداوند به او اعطا کرده است بیندیشد. نعمت‏های خداوند سه دسته‏اند: یک دسته، نعمت‏هایی است که مربوط به پیش از تولد انسان است دسته دوم، نعمت‏هایی است که خداوند در این دنیا به بندگان خود مرحمت می‎‏کند و دسته سوم، نعمت‏هایی است که خداوند وعده آنها را در روز قیامت داده است. شرط رسیدن به نعمت‏های اخروی، اطاعت از دستورات الهی است. البته این تکالیف فوق طاقت و توان انسان نیست و تکالیفی که دین اسلام بر عهده مسلمانان گذاشته دستورات و اعمال ساده‏ای است که همه می‎توانند آنها را انجام دهند.

    علاوه بر این که در صورت پیش آمدن عسر و حرج، همان تکلیف آسان نیز از گردن انسان ساقط می‏شود و خداوند حتی در انجام دادن همین تکالیف آسان نیز انسان را تنها نگذاشته و ضمانت فرموده که در صورت کمک خواستن انسان، او را یاری رساند، اما انسان با این که غرق در نعمت‏های الهی است نا سپاسی می‏کند.

    انسان از امر و نهی‏های الهی غافل است و آنچه را که مربوط به ارتباط او با خدا است سبک می‏شمارد و آن قدر تابع هوا و هوس و نفس خود است که از نعمت‏های خداوندی و تکالیفی که بر عهده او گذاشته شده غافل است. او می‏خواهد به کمالات عالیه و مقام قرب الهی برسد، اما حاضر نیست به شرایط آن تن دهد و در پی آن است که نعمت‏های اخروی را آسان و رایگان به دست بیاورد.

    تفکر پیرامون نعمت الهی

    انسان بیشتر اوقات به ارزش و اهمیت بسیاری از فضایل اخلاقی واقف است، اما برای رسیدن به آنها انگیزه و همت لازم را ندارد. به بیان دیگر، انسان می‎خواهد به مواعظ اخلاقی انبیا و اولیای الهی(ع) عمل کند، اما چون از انگیزه و همت قوی در این زمینه برخوردار نیست، امور مربوط به زندگی دنیا را بر آنها مقدم می‏دارد.

    یک سلسله شناخت‏هایی است که انسان باید آنها را مد نظر قرار دهد تا زمینه ساز ایجاد اراده و تصمیم قوی دراو باشد. یکی از مسایلی که انسان باید نسبت به آن شناخت داشته باشد، نعمت‏های خداست؛ یعنی این که بداند خداوند چه نعمت‏های فراوانی به او اعطا کرده است. این امر منوط به این است که انسان درباره نعمت‏هایی که خداوند به او ارزانی داشته تفکر کند و آنها را در نظر آورد.

    برای نمونه، برخورداری از ایمان و مذهب صحیح از نعمت‏های بسیار بزرگی است که خدا به ما ارزانی داشته است. به علاوه نعمت‏های خداوند محدود به دوران حیات‏ ما نیست، بلکه دوران پیش از تولد ما را نیز شامل می‏شود، علاوه بر دو نوع نعمت و قبل و بعد از آفرینش انسان در این دنیا، خداوند وعده نعمت‏های دیگری را هم داده است که در آخرت به ما عطا خواهد نمود. این نعمت‏ها قابل وصف نیستند و ما نمی‏توانیم به درستی عظمت و ارزش آنها را درک کنیم. شرط رسیدن به نعمت‏های آخرت، عمل به تکالیفی است که خداوند در دنیا مقرر فرموده است.

    البته خداوند انجام تکالیف سخت و طاقت‏فرسا را شرط رسیدن به نعمت‏های ابدی قرار نداده است. خدا برای شما آسان می‎خواهد و برای شما دشواری نمی‏خواهد. سهل و آسان قرار دادن تکالیف نیز خود نعمتی بزرگ برای ما است زیرا اگر بنا بود برای رسیدن به نعمت‏های اخروی تکالیف شاقّ و طاقت فرسایی انجام دهیم، چه بسا از عهده آنها بر نمی‏آمدیم و از آن نعمت‏ها محروم می‏شویم حتی در مورد انجام همین تکالیف آسان هم خداوند فرموده اگر از من کمک بخواهید شما را یاری خواهم کرد.

    منبع مطلب : www.mehrnews.com

    مدیر محترم سایت www.mehrnews.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    خبرگزاری شبستان

    خبرگزاری شبستان

    به گزارش خبرنگار قرآن و معارف خبرگزاری شبستان، آیت‌الله تسخیری مشاور رهبری در امور علمای جهان اسلام بعدازظهر شنبه ۱۵اردیبهشت ماه در یازدهمین دوره گفتگوی دینی مرکز گفتگوی ادیان و فرهنگ های سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با کلیسای ارتدکس روسیه که در سازمان فرهنگ و ارتباطات برگزار شد با اشاره به سوره ابراهیم آیه ۳۲ اظهار داشت: در این آیه آمده است «خداوند برای انسان همه چیز را خلق کرده است»، پس هرآنچه انسان بخواهد خداوند در این سوره به آن اشاره دارد بنابراین انسان از همه امکانات الهی برخوردار است.

    وی ادامه داد: هرآنچه نیاز دارید خداوند تامین کرده است ما نمی‌توانیم نعمت‌های خداوند را بشماریم و اشکال در اینجا است که انسان دارای کفر و ظلم زیاد است، ظلم در توزیع و تولید در وجه اقتصادی بر طبیعت وجود دارد.

    مشاور رهبری در امور علمای جهان اسلام تاکید کرد: اسلام اعتقاد دارد که باید تولید؛ رشد پیدا کند و توسعه روز افزون شود، برای تحقق این دو موضوع دو راه وجود دارد، ابتداء تعلیمات فکری و عملی به عنوان یکی از راه‌های تحقق این امر است، رسول اکرم(ص) یکبار در مقابل تمام مردم دست یک کارگر را بوسید و فرمودند که «هر مسلمان چه زن چه مرد باید به وظیفه خود عمل کند و رزق حلال بدست آورد و در واقع تولید داشته باشد».

    تسخیری یادآور شد: در اسلام احکامی برای توسعه انسانی نعمت‌ها وجود دارد، اگر ما بروی یک زمین به خوبی کار کنیم می‌توانیم نعمات الهی را فزونی بدهیم، در اسلام هیچ‌کس نمی‌تواند از قدرت خود برای محدود کردن یک زمین و کشاورزی استفاده کند.

    وی افزود: در احکام اسلام یک حاکم نمی‌تواند کسی را که قدرت احیاء یک زمین و توسعه نعمت را ندارد به او زمین را واگذار کند، در اسلام همچنین سحر و جادو بازی و انحصار نعمت‌هایی مثل طلا و نقره حرام است و اگر کسی این احتکار را انجام دهد در روز قیامت همین نعمات به صورت مذاب بروی چهره این افراد چسبانده خواهد شد.

    مشاور رهبری در امور علمای جهان اسلام ابراز داشت: تمامی احکام برای توسعه انسانی در اسلام ذکر شده است و اسلام به طور کامل موضوع توسعه انسانی را دنبال می‌کرده است، بنابراین طبیعت مخلوق خدا است و باید بین انسان و طبیعت یک دوستی وجود داشته باشد.

    تسخیری در پایان گفت: روزی پیامبر خطاب به یاران خود گفت « این کوه احد است و ما آن را دوست داریم و او هم ما را دوست دارد زیرا طبیعت هم مثل ما احساس دارند»، بنابراین ما باید انسان‌ها را تغییر بدهیم تا بتوانیم از مشکلات طبیعی و اجتماعی انسان جلوگیری کنیم. 

    منبع مطلب : shabestan.ir

    مدیر محترم سایت shabestan.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 20 روز قبل
    0

    خیلی بد😒😒😒

    برای ارسال نظر کلیک کنید