در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    نام دوازده امام با علامت اختصاری

    1 بازدید

    نام دوازده امام با علامت اختصاری را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    دوازده امام

    دوازده امام

    دوازده امام جانشینان معنوی و سیاسیِ محمد، پیامبر اسلام، در اسلام شیعهٔ دوازده امامی هستند. این باور شامل عَلَویان سوریه و ترکیه نیز می‌شود.[۱] بنابر اصول شیعه، جانشین محمد انسانِ معصومی است که نه فقط با عدالت بر جامعه حکومت می‌کند، بلکه قانون الهی را حفظ و معنای تأویلیِ آن را بیان می‌کند. گفتار و کردار پیامبر و ائمه راهنما و الگویی برای جامعه است تا از آن پیروی کنند؛ در نتیجه آنان باید از گناه و اشتباه به‌دور باشند (عصمت) و براساس دستور الهی، یا نصّ، از طریق پیامبر برگزیده شوند.[۲][۳]

    بنابر نظرِ شیعیان اَثنی‌ٰعَشَری، عقل یا خِرَد الهی، سرچشمهٔ روحِ پیامبران و امامان است و به آن‌ها دانشی باطنی به‌نام حکمت می‌دهد.[۴][۵] گرچه امام دریافت‌کنندهٔ وحی نیست، اما ارتباط نزدیکی با خدا دارد و بدین طریق خدا او را و امام هم به‌نوبهٔ خود مردم را راهنمایی می‌کند. نیز متون مقدس نزد امام او را در این کار کمک می‌کنند. امامت یا باور به راهنمایی الهی، باور بنیادین شاخه‌های اثنی‌عشری و اسماعیلیِ شیعه بوده، و مبتنی بر این مفهوم است که خداوند بشریت را بدون دسترسی به راهنمایی الهی رها نمی‌کند.[۶]

    بنابر نظر شیعهٔ دوازده امامی، در هر عصری همواره امامی هست که متصدی همهٔ امورِ دین و شریعت در جامعهٔ مسلمان است. در نظر شیعیانِ دوازده امامی و صوفیان، علی اولین امام و جانشین محمد است و فرزندان وی از نسل فاطمه زهرا، دختر پیامبر، امامان بعدی هستند. هر امام فرزند امام قبلی است، جز حسین بن علی که برادر حسن مجتبی است. آخرین امام حجت بن الحسن، کسی است که در نظر شیعیان هنوز زنده پنداشته می‌شود و به‌اعتقاد آنان در غیبت است و سرانجام روزی برای ایجاد عدل در جهان بازخواهد گشت.[۷] نیز بنابر باور شیعیان دوازده امامی و علوی، از پیش در حدیث دوازده خلیفه وجود امامان دوازده‌گانه پیش‌گویی شده‌است.[۸]

    در هستی‌شناسیِ شیعیانِ علوی، خدا را «اَلْحَقّ (حقیقت)» نیز می‌نامند[۹] یا از او به‌عنوان «اَللّٰه» یاد می‌شود. خداوند زندگی (امکان) را آفریده و بخشی از خویش به‌نام روح را در آن قرار داده است؛ بنابراین جهانِ آفریده می‌تواند وجود او را منعکس کند.[۱۰] علویان به وحدتِ خداوند، محمد و علی اعتقاد دارند، اما این تثلیثی مُرَّکَب از خدا و شخصیت‌های تاریخیِ محمد و علی نیست؛ بلکه، محمد و علی نمایانگرِ نورِ خدا هستند، و نه خود خدا؛ نه از خدا مستقل هستند و نه ویژگی‌های جداگانه‌ای از او دارند.[۱۱]

    فهرست امامان[ویرایش]

    سال‌شمار[ویرایش]


    یادداشت‌ها[ویرایش]

    پانویس[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    چهارده معصوم

    چهارده معصوم

    چهارده معصوم چهارده شخصیت دور از اشتباه و گناه یا معصوم هستند که از سوی شیعیان دوازده‌امامی محترم شمرده می‌شوند. این چهارده نفر عبارتند از محمد، دخترش فاطمه زهرا و دوازده امام. به‌گفتهٔ حامد الگار، صفت عصمت برای امامان در اوایل نیمهٔ اول سدهٔ دوم هجری پدیدار شد و خیلی سریع به پیامبران نیز تعمیم یافت. شیخ صدوق (د. ۳۸۱ ه‍.ق)، شیخ مفید (د. ۴۱۳ ه‍.ق) و شریف مرتضی (د. ۴۳۶ ه‍.ق) به‌طور پی‌درپی، عصمت محمد و امامان را به‌شکلی فزاینده‌تر تعریف کردند، تا اینکه این نظریه برای مستثنی کردن این افراد از هر گناهی یا خطایی چه پیش و چه پس از تصدی منصب‌شان به‌وجود آمد. در مورد فاطمه زهرا، عصمت او از پیوند میان نَبُوَّت و امامت — دو نهادی که به عصمت شناخته می‌شوند — و نیز ارتباطش با امامان و صفات آنان در روایات بی‌شمار ناشی می‌شود. او را گاهی به‌عنوان «مَجمَعُ النّورَیْن» می‌نامند. اثبات قرآنیِ عصمت چهارده معصوم از آیهٔ تطهیر[یادداشت ۱] و آیهٔ ۱۲۴ سورهٔ بقره[یادداشت ۲] گرفته شده‌است. ممکن است تصور شود که تعداد چهارده معصوم، گذشته‌نگر و پس از غیبت امام دوازدهم بوده‌است، و بدیهی است که مدتی فاصله میان درگذشت امام یازدهم، حسن عسکری در ۲۶۰ ه‍.ق/۸۷۳ م، و ظهور اجماعی مبنی بر تکمیل خطِّ امامت با غیبت فرزند خردسالش، امام دوازدهم، وجود داشت. بااین‌حال، این موارد پیشتر در احادیث شیعه وجود داشتند که فقط از دوازده امام سخن می‌گفتند، به‌گونه‌ای‌که تبلور اعتقاد در یک سلسلهٔ دوازده‌تایی چندان مشکل‌ساز نبود.[۱]

    عصمت پیامبر، علی بن ابی‌طالب، حسن مجتبی و حسین بن علی و نُه نفر از فرزندان حسین که نام‌شان برده نشده‌است، در روایتی منتسب به پیامبر آمده‌است. در روایتی دیگر، که پیامبر خطاب به سلمان فارسی دارد، این نُه نفر به‌روشنی یاد شده‌اند و فاطمه زهرا نیز نام برده شده‌است. در همین روایت آمده‌است که پیامبر، فاطمه زهرا و دوازده امام، «پیش از خلقت» از نور آفریده شده‌اند. تفسیر آیهٔ نور[یادداشت ۳] در رابطه با این سرچشمهٔ نوری چهارده معصوم است. درواقع، تقریباً هر مرجع قرآنی به نور، اشاره به آنان دارد. به‌گفتهٔ جعفر صادق، خلقت چهارده معصوم از نور، تا چهارده‌هزار سال مقدّم بر همهٔ موجودات دیگر بود. در روایات دیگر آمده‌است که چهارده معصوم از «طینَتی عِلّیّین»، «طینتی سفید»، «طینتی از جوهرهٔ زیر عرش» و «طینتی عرشی» خلق شده‌اند.[۲]

    توالی چهارده معصوم بر روی زمین، بازتاب عهدی در نظر گرفته می‌شود که در اَزَل در پاسخ به پرسش الهی بستند که «آیا من سَرورِ شما نیستم؟»[یادداشت ۴]؛ و خطِّ نسلیِ پیوند میان آنان، به‌عنوان نشانه‌ای قابل مشاهده از منشأ مشترک آنان به‌عنوان یک عنصر نورانی تلقی می‌شود. حتی نطفه‌های به‌وجودآورندهٔ آنان از سرچشمه‌ای آسمانی بودند. با توجه به اینکه محمدباقر مجلسی لازم دید اعتقاد به تَفویضِ وظیفهٔ خلقت به چهارده معصوم را نفی کند، نتیجه گرفته می‌شود که ظاهراً این تمایل وجود داشته‌است. بااین‌حال گفته می‌شود که چهارده معصوم، شاهد خلقت بوده‌اند؛ و حدیثی منسوب به محمد باقر، امام پنجم، بیان می‌کند: «ما امامان یا چهارده معصوم وسیله (سبب) برای خلقت هستیم.» میان دانشمندان شیعه توافقی کلی وجود دارد که همهٔ چهارده معصوم بر دیگر آفریدگان حتّی پیامبران اولوالعزم برتری دارند.[۳]

    کارکردهای کیهانی چهارده معصوم توسط عرفان عصر صفوی بسیار تبیین شده‌است. ملاصدرا (د. ۱۰۵۰ ه‍.ق) چهارده معصوم را در کیهان‌شناسی ابن سینا یکپارچه کرد که آنان را قادر می‌سازد تا جایگزین عقلِ فَعّال به‌عنوان علل وجودی حیات شوند. قاضی سعید قمی (د. ۱۱۰۳ ه‍.ق) آنان را به‌عنوان «بَشَرُ الْعَوالی» برگزید که تا اَبَد در پیرامون عرش در قالب شخصیت ذاتی‌شان گرد آمده‌اند. می‌توان گفت که هانری کوربن، هر دو را منعکس کرده و این سنت صفوی را — با فراخوانی مکرّرش از «پلرومای چهارده معصوم» که تجلّیات الهی در هر سطح از هستی نمایان می‌شوند — ادامه داده‌است. چهارده معصوم همگی در سطحی از تقوا هستند که نعمات الهی به‌واسطهٔ آنان درخواست می‌شود و به‌طور کلی به‌عنوان زیارات جامعه شناخته می‌شوند. رؤیاها و الهام‌های چهارده معصوم در زندگی‌نامه‌های شیعه گاهی اوقات دیده می‌شود. به‌ویژه شاید خوابی که توسط حیدر آملی دیده شد که در آسمان و بر فراز بغداد، نام‌های چهارده معصوم در جدولی شعله‌ور با حروف آتشین و بر روی دایره‌هایی لاجوردی در پیرامون یک مربع مرتب شده‌اند. لازم است ذکر شود که چهارده معصوم با ترتیب خاصی از سوی بَکتاشیّه مورد ستایش قرار می‌گیرند، بدین‌ترتیب که گروهی دوم متشکل از چهارده نفر را — که شامل فرزندان مختلف امامان است — می‌افزایند تا مجموع عددی را به بیست و هشت تن برسانند.[۴]

    شجره‌نامه[ویرایش]

    فهرست چهارده معصوم[ویرایش]

    یادداشت‌ها[ویرایش]

    پانویس[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    مشخصات دوازده امام

    مشخصات دوازده امام

    مشخصات دوازده امام

    امام اول :
    حضرت علی بن ابیطالب (ع)
    کنیه : ابوالحسن و حسین، ابوتراب
    لقب : امیرالمؤمنین، الوصی، مرتضی
    پدر : ابوطالب بن عبدالمطلب بن هاشم
    مادر : فاطمه بنت اسد بن هاشم
    تولّد : او در سیزده رجب، ده سال قبل از بعثت (600 میلادی) در داخل کعبه بدنیا آمد.
    امامت : امامت او بعد از فوت پیامبر طبق دستور خداوند متعال که پیامبر اعلام فرموده بودند (رجوع به حدیث غدیر خم) به سال 11 هجری (632 میلادی) شروع شد.
    شهادت : او بسال 40 هجری (661 میلادی) روز 21 رمضان توسط یکی از خوارج بنام عبدالرحمن بن ملجم در کوفه حین نماز گذاردن به شهادت رسید و در نجف (عراق) دفن گردید. محل دفن حضرت امیرالمؤمنین علی(ع) سالها نامعلوم بود تا حضرت امام صادق (ع) محل آن را مشخص نمود.
    امام دوم :
    حسن بن علی بن ابیطالب (ع)
    کنیه : ابومحمد
    لقب : سبط اکبر، مجتبی
    پدر : علی بن ابیطالب
    مادر : فاطمه الزهرا بنت (دختر) محمد بن عبدالله (پیامبر اسلام) (ص)
    تولّد : او به سال 3 هجری (625 م) در 15 رمضان در مدینه بدنیا آمد.
    شهادت : در سال 50 هـ (670 م) بدستور معاویه مسموم گردید و در مدینه، قبرستان بقیع دفن شد.
    امام سوم :
    حسین بن علی بن ابیطالب (ع)
    کنیه : ابو عبدالله
    لقب : سبط اصغر، سید الشهدا
    پدر : علی بن ابیطالب
    مادر : فاطمه الزهرا بنت محمد مصطفی (ص) (پیامبر اسلام)
    تولّد : به سال 4 هجری (626 م) سوم شعبان در مدینه بدنیا آمد.
    شهادت : او به سال 61 هـ (680 م) در کربلا در روز عاشورا (دهم محرم) بدستور یزید و توسط لشکر وی به شهادت رسید. و در کربلا دفن شد. علاوه بر او هفتاد و دو نفر همراه او نیز به شهادت رسیدند و خانواده وی و همراهانش به اسارت گرفته شد.
    امام چهارم :
    علی بن حسین (ع)
    کنیه : ابوالحسن
    لقب : زین العابدین، سجاد
    پدر : حسین بن علی
    تولّد : به سال 38 هـ (659 م) روز پنجم شعبان در مدینه
    شهادت : در سال 94 هـ (712 م) یا 95 هـ (713 م) 20 محرم و به دستور هشام بن عبدالملک (از خلفای بنی امیه) به شهادت رسید و در بقیع دفن شد.
    امام پنجم :
    محمد بن علی (ع)
    کنبه : ابوجعفر
    لقب : باقر
    تولّد : به سال 57 هـ (677 م) روز اول رجب در مدینه
    شهادت : در سال 114 (733 م) روز 7 ذیحجه در مدینه و بدستور ابراهیم به شهادت رسید و در بقیع دفن شد.
    امام ششم :
    جعفر بن محمد (ع)
    کنیه : ابوعبدالله
    لقب : صادق
    تولّد : به سال 83 هـ (702 م) روز 17 ربیع الاول در مدینه
    شهادت : در سال 148 هـ (765 م) روز 25 شوال و بدستور منصور (از خلفای بنی عباس) به شهادت رسید و در بقیع دفن گردید.
    امام هفتم
    موسی بن جعفر (ع)
    کنیه : ابوالحسن
    لقب : کاظم
    تولّد : به سال 129 هـ (746 م) روز هفتم صفر در مدینه
    شهادت : در سال 183 هـ (799 م) و بدستور هارون الرشید (از خلفای بنی عباس) در بغداد و در کاظمین در نزدیکی بغداد دفن گردید.
    امام هشتم :
    علی بن موسی (ع)
    کنیه : ابوالحسن
    لقب : رضا
    تولّد : به سال 148 هـ (765 م) روز یازدهم ذیقعده در مدینه
    شهادت : در سال 203 هـ (818 م) روز سی‌ام صفر در طوس و بدستور مروان و در همان مکان دفن گردید.
    امام نهم :
    محمد بن علی (ع)
    کنیه : ابوعبدالله
    لقب : جواد، تقی
    تولّد : به سال 195 هـ (811 م) در روز دهم رجب در مدینه
    شهادت : در سال 220 هـ (835 م) در روز سی‌ام ذیقعده در بغداد و به دستور معتصم و در کاظمین دفن گردید.
    امام دهم :
    علی بن محمد (ع)
    کنیه : ابوالحسن
    لقب : هادی، نقی
    تولّد : به سال 212 هـ (827 م) در روز پنجم رجب در مدینه
    شهادت : در سال 254 هـ (868 م) روز سوم رجب در سامرا (عراق) و بدستور متوکل و در همان مکان دفن گردید.
    امام یازدهم :
    حسن بن علی (ع)
    کنیه : ابو محمد
    لقب : عسکری
    تولّد : به سال 232 هـ (846 م) در روز هشتم ربیع الثانی در مدینه
    شهادت : در سال 260 هـ (874 م) روز هشتم ربیع الاول در سامرا بدستور معتمد و در همان مکان دفن گردید.
    امام دوازدهم
    محمد بن حسن (ع) (عجل الله تعالی فی فرجه الشریف)
    کنیه : ابوالقاسم
    لقب : مهدی، حجة، قائم آل محمد، امام زمان، صاحب الزمان، صاحب‌الامر، منتظر، بقیة الله
    تولد : به سال 255 هـ (869 م) روز پانزدهم شعبان در سامرا متولد گردید. ایشان زنده و در غیبت بسر می‌برند. حضرت امام زمان مهدی (عج) در سال 260 هـ بعد از فوت پدر گرامی‌شان بعد از خواندن نماز میت بر پدر خود بعلت خفقان موجود در آنزمان و اینکه خلیفه عباسی دستور دستگیری و قتل حضرت را صادر کرده بود از نظرها غایب گردید و ایشان تا سال 329 هـ (844 م) در غیبت صغری بسر می‌برد یعنی در این مدت مردم توسط چهار نایب خاص ایشان با حضرت در تماس بودند بعد از آن غیبت کبری شروع شد که تاکنون ادامه دارد و در این مدت (غیبت کبری) هیچکس از محل ایشان خبر ندارد و هر کس قبل از ندای آسمانی (به بخش علائم ظهور مراجعه نمایید) ادعای مهدویت بکند (یعنی ادعا کند که مهدی است) یا ادعای ارتباط با حضرت مهدی (ع) بکند دروغگو است و باید تکذیبش کرد. حضرت امام مهدی (ع) بدستور خداوند متعال ظهور کرده و جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد.
    ]در بخش بعدی در این باره به تفصیل خواهد آمد.[

    خدایا به من معرفت خودت را بشناسان زیرا تو اگر معرفت خودت را نشناسانی، نشناسم پیغمبرت را، خدایا به من پیامبرت را بشناسان زیرا اگر پیامبرت را بمن نشناسانی، نشناسم حجت تو را، خدایا بمن حجت خودت را بشناسان زیرا اگر حجت خودت را بمن نشناسانی، از دینم گمراه می‌شوم. خدایا مرا نمیران مانند مردن جاهلیت و منحرف نکن قلب مرا پس از آنکه هدایت کردی، خدایا همچنانکه هدایت کردی مرا به ولایت کسانیکه واجب کردی اطاعتشان را از ولیّ امرهایی که پس از پیامبرت (ص) می‌باشند. پس اطاعت امر کردم ولیّ امرهایت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب و حسن و حسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و حسن و حجت قائم مهدی که درودهایت بر همگی آنان”.
    دعای «در غیبت امام زمان (ع)» مفاتیح

    منبع مطلب : www.sabteahval.ir

    مدیر محترم سایت www.sabteahval.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 2 ماه قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید