توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    معنی لبیک اللهم لبیک لبیک لا شریک لک لبیک

    1 بازدید

    معنی لبیک اللهم لبیک لبیک لا شریک لک لبیک را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    تلبیه

    تلبیه

    تَلْبِیه از واجبات احرام در حج و عمره است که با گفتن جمله‌های خاص شامل «لَبَّیک» انجام می‌شود. رایج‌ترین ذکر تلبیه جمله « لَبَّیكَ الّلهُمَّ لَبَّیكَ، لَبَّیكَ لاشَریكَ لَكَ لَبَّیكَ، إنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلكَ، لاشَریكَ لَكَ لَبَّیكَ» است که باید به عربی صحیح به هنگام نیت احرام گفته شود و پس از آن حج یا عمره‌گزار باید از محرمات احرام اجتناب کند. «لَبّیک» در حج به معنای پاسخ مثبت به ندای خداوند و تجدید عهد بندگی با او است. تکرار تلبیه در بخش‌هایی از مسیر میقات تا مکه مستحب است.

    واژه شناسی

    «تلبیه» از ریشه «ل ب ی» یا «ل ب ب» به معنای مقیم شدن و ماندن در یک مکان، اجابت، پاسخ مثبت دادن و لبّیک گفتن است.؛[۱] افزون بر این، ماده «ل ب ب» به معنای خالص و چکیده یک چیز است. از این رو، به عقل «لُبّ» و به فرد عاقل «لبیب» گفته‌اند.[۲] بر این اساس، معنای واژه «لبّیک» در پاسخ هر ندا دهنده، این است:«اخلاص من برای تو است یا من مقیم بر طاعتِ تو هستم.»[۳]

    در اصطلاح فقیهان، «تلبیه» یعنی بر زبان راندن جملاتی ویژه، شامل لبیک به خداوند در احرام حج و عمره است. از جمله واژگان مرتبط با تلبیه، «اهلال» به معنای تلبیه با صدای بلند است.[۴]

    تاریخچه

    بر پایه منابع تاریخی[۵] و حدیثی،[۶] فرشتگان نخستین لبیک‌گویان در پیرامون عرش خداوند بوده‌اند. در منابع به تلبیه حضرت آدم(ع)،[۷] حضرت ابراهیم(ع)،[۸] حضرت نوح، حضرت هود، حضرت صالح،[۹] حضرت موسی، حضرت عیسی، حضرت یونس و شماری از پیامبران بنی‌اسرائیل،[۱۰] تصریح شده است. در تلبیه همه آن‌ها، تعبیر «لبیک» دیده می‌شود؛ هر چند عباراتشان در جزئیات تفاوت‌هایی دارند.

    در جاهلیت تلبیه به صورت تحریف شده و شرک‌آلود درآمده بود و هر یک از قبایل گوناگون جزیرة العرب تلبیه‌ای خاص داشتند.[۱۱] برای نمونه، تلبیه قریش چنین بود:«لَبَّیكَ الّلهُمَّ لَبَّیكَ؛ لَبَّیكَ لاشَریكَ لَكَ اِلّا شَریکٌ هُوَ لَكَ تَملِكُهُ وَ ما مَلَكَ». آنان برای هر یک از بت‌های مشهور نیز تلبیه‌ای ویژه داشتند.[۱۲]

    تلبیه در اسلام

    تلبیه‌ای که در اسلام توسط پیامبر(ص) مشخص شده عبارت است از: « لَبَّیكَ الّلهُمَّ لَبَّیكَ، لَبَّیكَ لاشَریكَ لَكَ لَبَّیكَ، إنَّ الْحَمدَ وَ النِّعمَةَ لَكَ وَ الْمُلكَ، لاشَریكَ لَكَ لَبَّیكَ. (ترجمه: خداوندا رو به سوی تو آورده‌ام و دعوت و ندای تو را اجابت می‌کنم، اجابت کردنی پس از اجابت کردن، شریک و یاوری نداری، رو به سوی تو آورده و مُقیم آستان بندگی تو می‌شوم، تمام حمد و ثنایم مخصوص تو است، همه نعمتها و پادشاهی عالَم از آنِ توست، هیچ شریکی نداری، دعوتت را لبیک گویم.[۱۳] ایشان عبارت «لَبَّیكَ ذَا المَعارِجِ لَبَّیكَ» را نیز بسیار تکرار می‌کرد[۱۴] و پس از سوار شدن بر مرکب، بر بالای بلندی رفتن، پایین رفتن از سرازیری، در پایان شب، و نیز پس از اقامه هر نماز، تلبیه می‌گفت.[۱۵] پیامبر هنگام غروب روز ترویه (هشتم ذی‌حجه) در مکه به مسلمانان امر کرد تلبیه بگویند و سپس همراه اصحابش تلبیه‌گویان به سوی منا حرکت کرد.[۱۶]

    بسیاری از حج‌گزاران پس از اینکه لباس احرام پوشیدند با لبیک گفتن حال و هوای روحانی خاصی پیدا کرده و آماده سفر به سوی خانه خدا می‌شوند.[۱۷]

    حکمت تلبیه

    برخی از حکمت‌های تلبیه که در احادیث بیان شده آمده عبارتند از: پاسخ به ندای خداوند،[۱۸] پاسخ به ندای حضرت ابراهیم(ع)[یادداشت ۱] که به فرمان خداوند مردم را به حج فر اخواند،[۱۹] آمرزش گناهان با تلبیه،[۲۰] تصمیم به سخن گفتن برای خدا و در راه اطاعت او و خودداری از هر‌گونه گناه.[۲۱]

    امام صادق(ع) هنگام تلبیه حالش دگرگون می‌شد و صدایش به لرزه می‌افتاد و در پاسخ این پرسش که چرا لبیک نمی‌گوید، فرمود:«می‌ترسم خداوند به من جواب رد دهد و بفرماید: لالَبّیكَ و لاسَعْدَیكَ».[۲۲]

    وجوب تلبیه و شرط صحت احرام

    در باور مشهور فقیهان شیعه، برای تحقق احرام در حج و عمره تمتع و حج افراد و عمره مفرده، یک بار تلبیه واجب و شرط صحت احرام است؛ ولی در حج قِران، حج‌گزار برای انعقاد احرام میان تلبیه و اِشعار[۲۳] و تقلید مخیر است. پس از تلبیه گفتن در میقات، شخص مُحرِم شده و باید از محرمات احرام اجتناب کند.[۲۴]

    فقیهان شافعی[۲۵] و حنبلی[۲۶] تلبیه را مستحب شمرده‌اند؛ ولی فقیهان مالکی[۲۷] آن را واجب دانسته‌اند. فقیهان حنفی برآنند که تلبیه با نیت تلبیه یا گفتن یکی از ذکرهای لااله الا الله، الحمد لله و سبحان الله یا تقلید منعقد می‌گردد.[۲۸]

    مشهور فقیهان شیعه[۲۹] و اهل سنت،[۳۰][۳۱] تلبیه را از ارکان حج و عمره نمی‌دانند.

    الفاظ تلبیه

    در فتوای مشهور فقیهان شیعه صیغه تلبیه واجب چنین است:« لَبَّیكَ الّلهُمَّ لَبَّیكَ، لَبَّیكَ لاشَریكَ لَكَ لَبَّیک.»[۳۲] و بیشتر متأخران[۳۳] عبارت « لَبَّیكَ الّلهُمَّ لَبَّیكَ، لَبَّیكَ إنَّ الحَمدَ وَ النِّعمَةَ لَكَ وَ المُلكَ، لاشَریكَ لَكَ لَبَّیكَ.»[۳۴] را لازم می‌دانند. برخی نیز عبارت‌های دیگری برای صیغه تلبیه بیان کرده‌اند.[یادداشت ۲]

    گفتن برخی تعابیر مشتمل بر لبیک پس از تلبیه واجب، مستحب است، از جمله:« لَبَّیكَ ذَا لمَعَارِجِ لَبَّیكَ، لَبَّیكَ دَاعِیاً اِلَی‌دار السَّلامِ لَبَّیكَ»[۳۵] و « لَبّیكَ أتَقَرَّبُ إلَیكَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَبَّیكَ، لَبَّیكَ بِحَجَّةٍ وَ عُمرَهٍ لَبَّیكَ.».[۳۶] برخی مراجع تقلید گفتن تلبیه با صدای بلند را برای مردان مستحب دانسته‌اند.[۳۷] با وضو یا غسل بودن نیز از مستحبات تلبیه است.[۳۸]

    به باور فقیهان اهل سنت[۳۹] صیغه اصلی تلبیه چنین است:«لَبَّیكَ الّلهُمَّ لَبَّیكَ، لَبَّیكَ لاشَریكَ لَكَ لَبَّیكَ، إنَّ الحَمدَ وَ النِّعمَةَ لَكَ وَ المُلكَ، لاشَریكَ لَكَ»،[۴۰] برخی این عبارت را اجماعی شمرده‌اند.[۴۱]

    تلبیه به عربی صحیح

    تلبیه باید به زبان عربی صحیح ادا شود.[۴۲] در صورت ناتوانی احرام‌گزار از تلفظ به عربی صحیح، چند نظر به پشتوانه احادیث[۴۳] بیان شده است:

    همزمانی تلبیه با احرام

    شماری از فقیهان شیعه بر آنند که تأخیر تلبیه از هنگام پوشیدن لباس احرام و نیت آن، جایز است[۴۹] ولی بسیاری از معاصران بر این باورند که تلبیه باید هم‌زمان با نیت احرام باشد و با تقدّم بر آن یا تأخّر از آن، احرام منعقد نمی‌شود.[۵۰] بعضی بر آنند که تلبیه باید هم‌زمان با پوشیدن لباس احرام باشد.[۵۱]

    موارد استحباب تکرار تلبیه

    فقیهان شیعه،[۵۲] شافعی،[۵۳] حنفی[۵۴] و حنبلی[۵۵] تکرار تلبیه را برای احرام‌گزار، به ویژه در پاره‌ای موارد مستحب شمرده‌اند؛ از جمله: آخر شب یا آغاز روز، هنگام سحر، در حال بالا رفتن یا پایین آمدن از بلندی یا درّه، پس از گزاردن نمازهای واجب یا مستحب، و هنگام روبه‌رو شدن با همسفران.

    نیز فقیهان شیعه و حنبلی، تلبیه را پس از ارتکاب برخی محرمات احرام، از جمله نگاه کردن به آینه مستحب دانسته‌اند.[۵۶]

    هنگام قطع تلبیه

    شیعیان[۵۷] بر آنند که حج‌گزار باید تکرار تلبیه حج را هنگام ظهر روز عرفه قطع کند. برخی فقیهان معتقدند هرگاه مسیر حج‌گزار از عراق به مکه باشد، محل قطع تلبیه، عَقَبِه مَدَنِیین است و اگر مسیر او از مدینه به مکه باشد، تلبیه در عقبه ذی‌طُویٰ قطع می‌گردد.[۵۸] به باور مشهور فقیهان امامی[۵۹] در صورتی که در عمره مفرده از بیرون حرم محرم شده باشد، هنگام ورود به حرم مکه تلبیه قطع می‌گردد؛ اما اگر در مکه و از ادنی الحل محرم شده باشد، زمان قطع تلبیه هنگام مشاهده کعبه است.[۶۰]

    در حال طواف واجب عمره، تلبیه گفتن جایز نیست.[۶۱]

    فراموشی تلبیه

    شماری از فقیهان متأخر شیعه معتقدند اگر محرم پس از نیت، تلبیه را فراموش کند و از میقات بگذرد، باید به میقات بازگشته و آن را جبران کند[۶۲] و اگر امکان بازگشت فراهم نباشد به اندازه امکان باید بازگردد.[۶۳] اگر این نیز ممکن نباشد، باید در همان محل تلبیه گوید.[۶۴]

    شماری دیگر، حالت جهل را به فراموشی افزوده‌اند و بر آنند که اگر در عمره تمتع، بازگشت حج‌گزار به میقات یا ادنی الحل ممکن نباشد، عمره او باطل و بر چنین حج‌گزاری حج اِفراد واجب می‌شود.[۶۵]

    پانویس

    منابع

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    عرفان 4 روز قبل
    0

    ممنون عالی بود تشکر می کنم از سایت خوبتون

    ناشناس 6 ماه قبل
    0

    من این ذکر و زیر لب میگم

    ایا مورد شرعی داره؟

    بهم ارامش میده

    0
    سلام 1 ماه قبل

    سلام نه اتفاقا خیلی هم خوبه .پاسخ ما ب ندای پروردگار هست.منم میخونم

    مهدی 2 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید