توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    فولاد ساختمانی به چه نامی معروف است

    1 بازدید

    فولاد ساختمانی به چه نامی معروف است را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    فولاد ساختمانی

    فولاد ساختمانی یک اصطلاح کلی برای مواد فولادی است که برای ساخت مصالح ساختمانی در اشکال مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. بسیاری از پروفیل‌‌های فولادی به شکل یک تیر بلند است که مشخصات یک مقطع خاص را دارد. شکل پروفیل‌های فولادی، اندازه، ترکیب شیمیایی، مشخصات مکانیکی مانند مقاومت، شیوه‌های ذخیره‌سازی و غیره با استفاده از استانداردها در اکثر کشورهای صنعتی تنظیم می‌شود.

    اکثر پروفیل‌های فولادی مانند تیرهای با مقطع I، گشتاور دوم سطح بالایی دارند، به این معنی که از نظر سطح مقطع بسیار قوی هستند و در نتیجه می‌توانند میزان بار زیادی را بدون تغییر شکل درخور اهمیت تحمل کنند.

    پروفیل‌های ساختمانی معمولی[ویرایش]

    شکل پروفیل‌های موجود در بسیاری از استانداردهای منتشر شده در سطح جهان شرح داده شده‌است، و تعدادی مقاطع ویژه و اختصاصی نیز موجود است.

    بسیاری از مقاطع با نورد گرم یا سرد ساخته می‌شوند، برخی دیگر با جوش دادن صفحات مسطح یا خم شده با یکدیگر ساخته می‌شوند (برای مثال، بزرگترین مقاطع جدار نازک دایره ای از خم کردن یک صفحه صاف به شکل یک دایره و جوش دادن درز ساخته می‌شوند).[۱]

    اصطلاحات آهن نبشی، آهن ناودانی و آهن ورق از سالهای قبل به‌طور معمول، قبل ازاینکه واژه فولاد به جای آهن فرفورژه به منظور مقاصد تجاری جایگزین شود، استفاده می‌شده‌است. این اصطلاحات بعد از عصر آهن فرفورژه نیز مصطلح بوده‌اند و امروزه هنوز هم علی‌رغم اینکه نادرست هستند، به‌طور غیررسمی و در اشاره به انبار نبشی فلزی، انبار ناودانی و ورق شنیده می‌شوند. (مقایسه کنید، «ورق حلبی»، هنوز هم گاهی اوقات به‌طور غیررسمی برای فویل آلومینیوم استفاده می‌شود). در نوشتن رسمی برای زمینه‌های کارهای فلزی، اصطلاحات دقیقی مانند انبار نبشی، انبار ناودانی و ورق استفاده می‌شود.

    استانداردها[ویرایش]

    فولادهای ساختمانی استاندارد (اروپا)[ویرایش]

    بیشتر فولادهای مورد استفاده در اروپا مطابق با استاندارد اروپایی EN 10025 مشخص شده‌اند. با این حال، بسیاری از استانداردهای ملی نیز در قوت خود باقی می‌مانند.

    درجات معمولی به عنوان 'S275J2' یا 'S355K2W' توصیف می‌شود. در این مثال‌ها، "S" به جای فولاد مهندسی، فولاد ساختمانی را نشان می‌دهد. ۲۷۵ یا ۳۵۵ حد جاری شدن فولاد به نیوتن در هر میلی‌متر مربع یا مگا باسگال (به انگلیسی: megapascals) را نشان می‌دهد. J2 یا K2 با استناد به مقادیر آزمایش ضربه چارپی، سختی مواد را بیان می‌کند؛ و "W" به معنی فولاد هوازده است. از حروف بیشتر می‌توان برای تعیین فولاد دانه ریز ('N' یا 'NL')فولاد آبدیده (به انگلیسی: quenched and tempered steel)('Qیا 'QL')؛ و فولاد نورد حرارتی ("M" یا "ML") استفاده کرد.

    ۱ .S275JOH :مشخصات S275JOH، درجه فولاد در مشخصات EN 10219، استاندارد EN 10210 است؛ و بیشترین مشخصات مورد استفاده، استاندارد EN10219 است که از مقاطع جدارنازک جوش شده که به صورت سرد شکل داده شده‌اند و از فولادهای غیر آلیاژی و دانه ریز تشکیل شده‌است.

    EN10219-1 :شرایط تحویل فنی برای پروفیل‌های ساختمانی از مقاطع جدار نازک جوش شده که به صورت سرد شکل داده شده و به فرم‌های دایره ای، مربع یا مستطیل می‌باشند را مشخص می‌کند و برای مقاطع جدار نازک شکل داده شده به صورت سرد، که بدون عملیات حرارتی بعدی ایجاد می‌شود، اعمال می‌شود. شرایط لازم برای پذیرش لوله S275JOH، ابعاد و خصوصیات مقطع لوله s275 در EN 10219-2 موجود است.

    ۲. فرایند تولید لوله‌های فولادی S275JOH: فرایند تولید فولاد باید به اختیار سازنده فولاد باشد. لوله‌های فولادی کربنی S275JOH را می‌توان در فرایند ERW , SAW یا بدون درز و یکپارچه ساخت. تمام مواد فولادی S275JOH و لوله‌های S275JOH باید مطابق با استانداردهای EN10219 باشند.[۲]

    حد جاری شدن فولادهای در دسترس ۱۹۵، ۲۳۵، ۲۷۵، ۳۵۵، ۴۲۰ و ۴۶۰ است، اگرچه برخی از انواع فولاد بیشتر از سایر موارد استفاده می‌شود، به عنوان مثال در انگلیس، تقریباً تمام فولادهای ساختمانی از درجه S275 و S355 هستند. درجات بالاتر در مواد فولاد آبدیده موجود است (۵۰۰، ۵۵۰، ۶۲۰، ۶۹۰، ۸۹۰ و ۹۶۰ - گرچه درجات بالاتر از ۶۹۰، در حال حاضر در صورت استفاده در ساخت و ساز، به ندرت قابل دسترسی هستند)

    مجموعه ای از یورونورم‌ها، شکل مجموعه ای از پروفیل‌های ساختمانی استاندارد را تعریف می‌کنند:

    فولادهای ساختمانی استاندارد (ایالات متحده)[ویرایش]

    فولادهای مورد استفاده در ساخت و ساز در ایالات متحده، از آلیاژهای استانداردی که توسط ASTM International شناسایی و مشخص شده‌اند، استفاده می‌کنند. این فولادها دارای یک شناسایی آلیاژ هستند که با A و سپس دو، سه یا چهار عدد پس از آن شروع می‌شود. درجات چهار عددی AISI فولاد که معمولاً برای مهندسی مکانیک، ماشین آلات و وسایل نقلیه استفاده می‌شود یک سری مشخصات کاملاً متفاوت است.

    فولادهای ساختمانی استاندارد که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:[۳]

    برچسب CE[ویرایش]

    مفهوم نشان CE، برای کلیه محصولات ساختمانی و محصولات فولادی، توسط دستورالعمل محصولات ساختمانی (CPD) معرفی شده‌است. CPD یک دستورالعمل اروپایی است که انتشار مجاز همه محصولات ساختمانی در اتحادیه اروپا را مراقبت می‌کند.

    از آنجا که اجزای فولادی دارای «ایمنی حیاتی» هستند، درج نشان CE روی آنها فقط در صورتی مجاز است که سیستم کنترل تولید کارخانه (FPC) ای که این محصولات فولادی در آن تولید می‌شود توسط یک نهاد صدور گواهینامه مناسب که به تأیید کمیسیون اروپا رسیده‌است، ارزیابی شود.[۴]

    در مورد محصولات فولادی مانند مقاطع فولادی، پیچ و مهره‌های ساخته شده از فولاد، برچسب CE نشان می‌دهد که این محصول با استاندارد هماهنگ مربوط مطابقت دارد.[۵]

    برای سازه‌های فولادی استانداردهای اصلی هماهنگ عبارتند از:

    استانداردی از سازه‌های فولادی که برچسب CE را پوشش می‌دهد، EN 1090 -1 است. این استاندارد در اواخر سال ۲۰۱۰ وارد شده‌است. پس از یک دوره انتقال دو ساله، برچسب CE در بیشتر کشورهای اروپایی، در اوایل سال ۲۰۱۲ اجباری خواهد شد.[۶] تاریخ رسمی پایان دوره انتقال ۱ ژوئیه ۲۰۱۴ است.

    فولاد در مقابل بتن[ویرایش]

    انتخاب مصالح سازه ای ایده‌آل[ویرایش]

    بیشتر پروژه‌های ساختمانی نیاز به استفاده از صدها مصالح مختلف دارد. این مصالح از بتن با مشخصات مختلف، فولاد ساختمانی با مشخصات مختلف، خشت، ملات، سرامیک، چوب و غیره متغیر است. از منظر اسکلت باربر سازه ای، آنها به‌طور کلی از فولاد ساختمانی، بتن، سازه بنایی و / یا چوبی، با استفاده از ترکیبی مناسب از هرکدام برای ایجاد یک سازه کارآمد، تشکیل می‌شوند. بیشتر سازه‌های تجاری و صنعتی در درجه اول با استفاده از فولاد ساختمانی یا بتن مسلح ساخته می‌شوند. هنگام طراحی سازه، مهندس باید تصمیم بگیرد که، اگر نه هر دو، کدامیک ازاین دو ماده برای طراحی مناسب تر است. در انتخاب مصالح ساختمانی فاکتورهای زیادی در نظر گرفته شده‌است. هزینه معمولاً یک عامل کنترل‌کننده است. با این حال، ملاحظات دیگری مانند وزن، مقاومت، قابلیت ساخت و ساز، در دسترس بودن، پایداری و مقاومت در برابر آتش قبل از اتخاذ تصمیم نهایی، مورد توجه قرار می‌گیرد.

    بتن آرمه[ویرایش]

    فولاد ساختمانی[ویرایش]

    خوردگی - فولاد در هنگام تماس با آب، می‌تواند دچار خوردگی شودو یک سازه بالقوه خطرناک را ایجاد می‌کند. برای جلوگیری از هرگونه خوردگی در طول عمر یک سازه فولادی، باید در ساخت سازه‌های فلزی اقدامات لازم صورت گیرد. فولاد را می‌توان رنگ کرد که مقاومت در برابر آب را فراهم می‌کند. همچنین، مواد مقاوم در برابر آتش که برای پوشاندن فولاد استفاده می‌شود معمولاً در برابر آب نیز مقاوم است.

    بلندترین سازه‌ها امروزه (که معمولاً به آن " آسمان خراش‌ها " یا ساختمان مرتفع گفته می‌شود) به دلیل قابلیت خوب ساخت و همچنین نسبت بالای مقاومت به وزن فولاد، با استفاده از این مصالح ساخته می‌شوند. در مقایسه با بتن، اگرچه چگالی بتن از فولاد کمتر است، اما نسبت مقاومت به وزن بتن نیز بسیار کمتراست. به همین دلیل یک عضو سازه بتنی برای تحمل یک میزان معین بار به حجم بسیار بزرگتری نیاز دارد. فولاد گرچه متراکم تر است اما برای حمل بار به مواد زیادی احتیاج ندارد. اما، این مزیت برای ساختمانهای کم ارتفاع، یا برای ساختمانهای چندطبقه یا کمتر، اهمیت زیادی ندارد. بارهای ساختمانهای کم ارتفاع نسبت به سازه‌های مرتفع بسیار کمتر است ودر نتیجه استفاده از بتن برای سازه اقتصادی تر است. این امر به ویژه در مورد سازه‌های ساده مانند پارکینگ یا هر ساختمانی که دارای شکل ساده مستطیلی است، صادق است.[۱۴]

    فولاد ساختمانی و بتن مسلح همیشه فقط به خاطر اینکه ایده‌آل‌ترین مصالح برای سازه هستند انتخاب نمی‌شوند. شرکت‌ها همچون طراحان، به توانایی تولید سود برای هر پروژه ساختمانی متکی هستند. . قیمت مواد اولیه (فولاد، سیمان، مصالح سنگی درشت دانه، سنگدانه‌های ریز، الوار برای کارقالب بندی و غیره) دائماً در حال تغییر است. اگر امکان ساخت یک سازه با استفاده از هر یک از مصالح فولاد و بتن مسلح وجود داشته باشد، ارزانترین آن دو ممکن است تعیین‌کننده باشد. متغیر مهم دیگر، مکان پروژه است. نزدیکترین تأسیسات تولید فولاد ممکن است خیلی بیشتر از نزدیکترین تأمین کننده بتن از محل ساخت و ساز فاصله داشته باشد. هزینه بالای انرژی و حمل و نقل، در انتخاب نوع مصالح نیز تعیین‌کننده است. قبل از شروع طرح‌ریزی کلی یک پروژه ساختمانی، تمام این هزینه‌ها مورد توجه قرار خواهند گرفت.[۹]

    ترکیب فولاد و بتن مسلح[ویرایش]

    سازه‌هایی که از این دو ماده تشکیل شده‌اند از مزایای فولاد و بتن مسلح هر دو بهره‌مند می‌شوند. این روش هم‌اکنون در بتن آرمه متداول است که در آن از ظرفیت کششی میلگردهای تقویتی برای تأمین استحکام کششی در اعضای بتنی سازه استفاده می‌شود. نمونهٔ بارز آن در پارکینگ‌های چند طبقه است. برخی از این پارکینگ‌ها با استفاده از ستون‌های فلزی و دال بتن مسلح ساخته می‌شوند. بتن برای شالوده ریخته می‌شود و سطحی برای ساخته شدن پارکینگ بر روی آن را به پارکینگ می‌دهد. ستون‌های فولادی با پیچ و مهره یا جوشکاری آنها به میخ‌های فلزی که بخشی از آن‌ها از سطح دال بتن‌ریزی شده بیرون گذاشته شده‌اند، به شالوده متصل می‌شوند. تیرهای بتنی پیش ساخته می‌تواند برای نصب در طبقه دوم، به کارگاه تحویل داده شوند، که پس از آن یک دال بتنی برای قسمت روسازی پارکینگ ریخته می‌شود. این روند می‌تواند در مورد چندین طبقه انجام شود.[۱۴] یک پارکینگ از این نوع فقط نمونه ای قابل اجرا از بسیاری از سازه‌هایی است که می‌تواند از بتن مسلح و فولاد استفاده کنند.

    مهندس سازه از وجود طرح‌های بی‌شماری برای ایجاد ساختمانی کارآمد، ایمن و مقرون به صرفه آگاه است. این وظیفهٔ آن مهندس است که در کنار مالک(ها)، پیمانکار(ها) و دیگر طرف‌های ذینفع در پروژه؛ برای رسیدن به یک نتیجهٔ ایدئال متناسب با نیاز هر کدام از آنها، همکاری کند.[۹] مهندس، هنگام انتخاب مصالح سازه‌ای برای ساختمان، متغیرهای زیادی، از جمله هزینه، نسبت مقاومت / وزن، پایداری مصالح، قابلیت ساخت و غیره را در نظر می‌گیرد.

    خواص حرارتی[ویرایش]

    خواص فولاد بسته به عناصر آلیاژی آن بسیار متفاوت است.

    درجه حرارت آستنیت کننده، دمایی که در آن فولاد به ساختار بلوری آستنیت تبدیل می‌شود، برای فولاد از ۹۰۰ درجه سلسیوس (۱٬۶۵۰ درجه فارنهایت) در مورد آهن خالص شروع می‌شود و با افزایش میزان کربن، دما به حداقل ۷۲۴ درجه سلسیوس (۱٬۳۳۵ درجه فارنهایت)، برای فولاد یوتکتیک (فولاد حاوی ۸۳٪ وزنی کربن تنها)، پایین می‌آید. با نزدیک شدن میزان کربن به ۲٫۱٪ (نسبت به جرم)، درجه حرارت آستنیت کننده بالا می‌رود و به ۱٬۱۳۰ درجه سلسیوس (۲٬۰۷۰ درجه فارنهایت) می‌رسد. به‌طور مشابه، نقطه ذوب فولاد بر اساس آلیاژ تغییر می‌کند.

    کمترین دما که در آن یک فولاد کربنی ساده می‌تواند شروع به ذوب شدن کند، درجه حرارت جامد آن، ۱٬۱۳۰ درجه سلسیوس (۲٬۰۷۰ درجه فارنهایت)، است. فولاد، زیر این درجه حرارت، هرگز به مایع تبدیل نمی‌شود. آهن خالص ("فولاد" با ۰٪ کربن) با شروع به ذوب شدن ۱٬۴۹۲ درجه سلسیوس (۲٬۷۱۸ درجه فارنهایت)، و با رسیدن به ۱٬۵۳۹ درجه سلسیوس (۲٬۸۰۲ درجه فارنهایت) کاملاً مایع است فولاد با ۲٫۱٪ کربن وزن وزن شروع به ذوب شدن در ۱٬۱۳۰ درجه سلسیوس (۲٬۰۷۰ درجه فارنهایت)، و با رسیدن به ۱٬۳۱۵ درجه سلسیوس (۲٬۳۹۹ درجه فارنهایت) کاملاً ذوب می‌شود "فولاد" با بیش از ۲٫۱٪ کربن دیگر فولادی نیست، اما به عنوان چدن شناخته می‌شود.[۱۵]

    مقاومت در برابر آتش‌سوزی[ویرایش]

    اگر فولاد به‌اندازهٔ کافی گرم شود، استحکام خود را از دست می‌دهد. دمای بحرانی یک عضو فولادی دمایی است که آن عضو فولادی در آن دما، دیگر نمی‌تواند با اطمینان، بار خود را تحمل کند.[۱۶]مقررات ساختمان و روش استاندارد در مهندسی سازه؛ بسته به نوع ساختاری عضو، پیکربندی، جهت و ویژگی‌های بارگذاری، دمای بحرانی متفاوتی را تعیین می‌کنند. دمای بحرانی اغلب دمایی در نظر گرفته می‌شود که در آن دما، تنش تسلیم (حد الاستیک) آن عنصر سازه‌ای، تا میزان ۶۰٪ عملکردی که برای آن در دمای اتاق در نظر بوده کاهش یافته‌باشد.[۱۷]به منظور تعیین رتبه‌بندی مقاومت در برابر آتش یک عضو فولادی، از روش محاسبات تأیید و پذیرفته‌شده می‌توان استفاده کرد،[۱۸]یا آزمایش آتش‌سوزی را می‌توان انجام داد؛ دمای بحرانی که آزمایش آتش‌سوزی آن توسط استاندارد پذیرفته‌شده‌ای مانند کد ساختمان، مورد تأیید مرجع صلاحیت داری تعیین شده‌است. در ژاپن این زیر ۴۰۰ درجه سانتیگراد است (نیاز به منبع). در چین، اروپا و آمریکای شمالی (به عنوان مثال، ASTM E-119)، این تقریباً ۱۰۰۰–۱۳۰۰ درجه فارنهایت[۱۹](530-810 درجه سانتیگراد) است. مدت زمانی که طول می‌کشد تا عضو فولادی تحت آزمایش، به دمای تعیین شده توسط استاندارد آزمایش برسد، رتبه‌بندی مدت زمان مقاومت در برابر آتش را تعیین می‌کند. . انتقال حرارت به فولاد را می‌توان با استفاده از مواد نسوز ضد آتش کند کرده و در نتیجه دمای فولاد را محدود نمود. روش‌های متداول عایق کردن در مقابل حریق برای سازه‌های فولادی شامل استفاده از پوشش فولاد با اندود متورم شونده در گرما، استفاده از مواد گرماگیر، پوشش اندود و همچنین دیوار خشک، بوشش سبک فلزی عایق از جنس کلسیم سیلیکات و پتوهای عایق کننده از مواد پشم معدنی.[۲۰]

    در ساختار سازه‌های بتنی معمولاً ضرورت‌های کد رتبه‌بندی مقاومت در برابر آتش رعایت شده‌است؛ همان‌گونه که شرط ضخامت بتنی که میلگرد فولادی را می‌پوشاند، خود سبب ایجاد مقاومت کافی در برابر آتش می‌شود. با این همه، بتن نیز خود می‌تواند دچار «خرد شدگی» و «خوردگی» (در اثر برخورد مکانیکی و آب و هوایی) شده‌باشد، به‌ویژه اگر بتن دارای میزان رطوبت بالایی باشد.

    هرچند در سازه‌های بتنی غالباً عایق‌بندی اضافی انجام نمی‌شود، اما گاهی در تونل‌های ترافیکی و مکان‌هایی که احتمال آتش‌سوزی سوخت هیدروکربن بیشتر است، عایق‌بندی اضافی مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا آتش‌سوزی‌های ناشی از مایع قابل اشتعال، میزان گرمای بیشتری را در مقایسه با آتش‌سوزی ناشی ازمواد قابل احتراق معمولی در طی همان مدت زمان آتش‌سوزی به مواد سازه‌ای می‌دهند. مواد ضد حریق سازه‌های فلزی شامل مواد متورم شونده در گرما، مواد گرماگیر، پوشش اندود گچ و همچنین دیوار خشک، بوشش سبک فلزی عایق از جنس کلسیم سیلیکات و پتوهای عایق کننده درجه بالا از مواد معدنی یا پشمی می‌باشند. لازم است که اتصالات مورد توجه قرار گیرد، زیرا انبساط حرارتی سازه‌ای می‌تواند امتیاز و درجه مقاومت در برابر آتش سازه را به خطر بیندازد.

    ساخت[ویرایش]

    برش دادن طولی قطعه کار معمولاً با یک اره نواری انجام می‌شود.

    خط مته نواری (خط مته) مدتهاست که روشی ضروری برای ایجاد سوراخها و شکاف‌های طولی ماشینی در تیرها، پروفیل‌های ناودانی و مقاطع جدار نازک HSS در نظر گرفته شده‌است. خطوط مته CNC، به‌طور معمول به نوار نقاله‌ها ی تغذیه کننده و سنسورهای موقعیت، برای انتقال عنصر به موقعیت مناسب برای انجام سوراخکاری، مجهز شده‌اند. به علاوه امکانات مذکورقابلیت کاوش در تعیین محل دقیق سوراخ یا شکاف را نیز فراهم می‌کنند.

    برای برش سوراخهای نامنظم یا کار بر روی انتهای غیر یکنواخت عناصر بعددار (غیر صفحه ای)، معمولاً از مشعل برش استفاده می‌شود. مشعل‌های با سوخت اکسیژن رایج‌ترین تکنولوژی هستند و طیف وسیعی از مشعل‌های دستی ساده تا ماشین آلات خودکار CNC، که حرکت سر مشعل را در سراسر عنصر سازه ای مطابق با دستورالعمل برش برنامه‌ریزی شده به دستگاه انجام می‌دهد، را شامل می‌شود.

    ساخت صفحه صاف در یک مرکز پردازش صفحه انجام می‌شود که در آن صفحه به صورت صاف روی یک میز ثابت قرار می‌گیرد و سرهای مختلف برش را توسط بازویی به فرم زیر بشکه ای یا «پل» از روی صفحه عبور می‌دهند. سرهای برش می‌توانند شامل پانچ، مته یا مشعل باشند.

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    فولاد ساختمانی چیست | فروش فولاد سازه ای | خرید ورق آلیاژی

    فولاد ساختمانی چیست | فروش فولاد سازه ای | خرید ورق آلیاژی

    فولاد ساختمانی چیست؟

    همان طور که می‌دانید، فولادها را از جنبه های مختلفی می‌توان دسته بندی کرد. یکی از این جنبه ها، دسته بندی بر اساس کاربرد آن‌ها در صنعت است. بر اساس این دسته بندی صدها نوع فولاد با نام ها و کاربردهای مختلفی به وجود آمده اند که فولادهای زنگ نزن، فولادهای ساختمانی، فولادهای ابزار، فولادهای خوش‌تراش، فولادهای فنر و … از مهم ترین آن ها هستند که ما آن ها را می شناسیم. فولادهای ساختمانی یا فولادهای نرمه گروهی از فولادها هستند که بیشتر به منظور ساخت مصالح ساختمانی به کار می‌روند. این فولادها عموما از نوع فولادهای ساده کربنی هستند و میزان کربن در آن‌ها حداکثر 3/0 درصد است.

    چرا برای ساخت بسیاری از سازه‌ها به سراغ فولاد ساختمانی می‌رویم؟

    مهم‌ترین دلیلی که باعث کاربرد گسترده این فولادها در صنعت شده است، خواص فیزیکی و مکانیکی مطلوب در کنار قیمت مناسب آن هاست. شاید برایتان سوال پیش آید که دلیل این ارزانی چیست؟ به طور کلی دلیل ارزانی فولاد نسبت به سایر فلزات به خاطر فراوانی سنگ آهن در کره زمین است. شاید باز هم برایتان سوال پیش آید که چرا فلزات دیگر مانند آلومینیوم و سیلیسیم که در پوسته زمین به وفور یافت می شوند، به این اندازه ارزان نیستند؟ در جواب به این سوال باید گفت که علاوه بر فراوانی باید عملیات استخراج فلز نیز راحت باشد. علاوه بر این دو عامل مهم، هزینه های شکل دهی پایین، سهولت در برشکاری و جوش پذیری مناسب مزید بر علت می شوند تا آهن را به پر مصرف ترین فلز صنعتی تبدیل کنند.

    فولادهای ساختمانی چه ویژگی‌هایی باید داشته باشند؟

    شاید در نظر اول مهم ترین انتظاری که می توان از یک فولاد ساختمانی داشت، استحکام و دوام مناسب آن است. اما علاوه بر این موارد، فولاد ساختمانی باید مشخصات دیگری نیز داشته باشد که در این بخش به آن ها اشاره می کنیم.

    چقرمگی مناسب (Toughness)

    یکی از ویژگی‌های بسیار مهم برای مصالحی که برای ساخت سازه‌های مهندسی به کار می‌روند، میزان جذب انرژی است. مواد ترد پتانسیل بسیار کمی در جذب انرژی قبل از شکست دارند. بنابراین یکی از خواصی که فولادهای ساختمانی را برای ساخت سازه‌های مهندسی مناسب می‌کند، چقرمگی مطلوب است.

    جوش‌پذیری خوب (Weldability)

    اهمیت جوشکاری در سازه‌های مهندسی به این دلیل است که که یک سازه‌ی مهندسی را نمی‌توان پیش‌گرم و یا پس‌گرم کرد. بنابراین باید از فولادی استفاده شود که نیاز به پیش‌گرم کردن و پس‌گرم کردن نداشته باشد.

    غالبا فولادهای ساختمانی همگی جوش‌پذیر هستند، گرچه میزان این جوش پذیری در بین فولادهای مختلف، متفاوت است. به عنوان مثال، جوشکاری فولاد St37 بسیار آسان است و جوش به دست آمده خواص مکانیکی بسیار خوبی خواهد داشت. بر خلاف فولاد St37، جوشکاری فولاد St52 بسیار دشوار است و جوشکار باید بسیار ماهر باشد تا بتواند جوش خوبی ایجاد کند. اگر جوشکار در این مورد ماهر نباشد جوش به دست آمده استحکام و چقرمگی خوبی نخواهد داشت.

    مقاومت به خوردگی مناسب (Corrosion Resistance)

    یکی از ویژگی‌های مهم فولادی که برای ساخت سازه‌های مهندسی به کار می‌رود، مقاومت در برابر خوردگی است. شاید برایتان سوال پیش آید که چرا از فولادهای زنگ‌نزن به جای فولادهای ساختمانی در ساخت سازه‌ها استفاده نمی‌کنیم؟

    در پاسخ باید بگوییم، نوع خوردگی که در فولادهای ساختمانی رخ می‌دهد، از نوع یکنواخت است که تهدید جدی برای سازه‌ها محسوب نمی‌شود. از طرفی خوردگی فولادهای زنگ نزن از نوع موضعی است و این نوع خوردگی به شدت می‌تواند باعث تخریب ناگهانی سازه‌ها گردد. بدیهی است که گروه های مختلف از فولادهای ساختمانی مقاومت مختلفی در برابر خوردگی دارند، اما مشخصه غالب در اکثر این فولادها، مقاومت مناسب در برابر خوردگی است.

    دسته بندی فولادهای ساختمانی به لحاظ ترکیب شیمیایی

    فولادهای ساختمانی عموما بین 0/15 تا 0/3 درصد کربن دارند. این فولادها عموما از نوع ساده کربنی هستند، ولی ممکن است برای دستیابی به خواص ویژه‌ عناصر آلیاژی دیگری نیز به آن‌ها اضافه شوند.

    فولادهای ساختمانی به چه صورت‌هایی در بازار یافت می‌شوند؟

    فولادهای ساختمانی شکل پذیری بالایی دارند و در بازار اشکال متنوعی از آن ها مشاهده می شود. تیرآهن ها، ناودانی ها، مقاطع تو خالی، پروفیل ها، مقاطع T شکل، میلگردهای ساده و عاج دار، انواع ورقه ها و لوله ها برخی از محصولاتی هستند که از این فولادها ساخته می شوند.

    از فولاد ساختمانی برای چه مواردی استفاده می شود؟

    در ابتدای مقاله اشاره کردیم که هم اکنون حدود 95% از فولادهای مورد استفاده در صنایع از نوع ساختمانی است. بنابراین برای اشاره به تک تک کاربرد این فولادها باید چندین جلد کتاب نوشت! امروزه صنایع ساختمان سازی، خودروسازی، کشتی سازی، معدن و … به وفور از این فولادها برای ساخت قطعات و سازه های گوناگون بهره می برند. اسکلت تمامی ساختمان‌ها، بدنه ‌قطار، کشتی و بسیاری از خودروها از این فولادها ساخته می‌شود.

    نامگذاری فولادهای ساختمانی بر اساس استاندارد

    استاندارد آلمانی DIN17006

    یکی از متداول‌ترین روش‌های نامگذاری فولادهای ساختمانی بر اساس استاندارد DIN17006 است. اکثرا در ایران بر اساس این استاندارد، فولادهای ساختمانی را می‌شناسند. فولادهای ساختمانی را بر اساس این استاندارد به صورت ترکیبی از حروف St و اعداد نشان می‌دهند. فولادهای St37،St12 ،St52 ،St60 ،St44  بر همین اساس نامگذاری شده‌اند.

    حروف St نشان‌دهنده فولاد ساختمانی و عددی که در جلوی آن نوشته می‌شود، استحکام نهایی فولاد (UTS) بر حسبkg F/mm2   را نشان می دهد. در واقع این مقدار وابسته به ترکیب و نوع عملیات مکانیکی انجام شده روی فولاد است. هر چه مقدار عددی که جلوی این حروف نوشته می‌شود کمتر باشد، استحکام پایین‌تر است و معمولا به صورت ورق‌های فولادی نرم هستند. این فولادها برای کاربردهایی که شکل‌پذیری بالا مد نظر است، استفاده می‌شوند. از طرفی هر چه این عدد بزرگتر شود، به معنی وجود عناصر آلیاژی و درصد کربن بالاتر بوده و استحکام آن بیشتر می‌شود. در نظر داشته باشید که در این حالت، جوشکاری این فولادها سخت‌تر می‌شود.

    در این استاندارد ممکن است برخی اعداد و حروف دیگر نیز قبل و یا بعد اسم فولاد ساختمانی اضافه شوند. به عنوان مثال اضافه شدن حرف k قبل از حروف St نشان دهنده این است که این فولاد برای شکل‌‌دهی سرد مناسب خواهد بود. همچنین در این استاندارد فولادها بر اساس کیفیت آن‌ها با استفاده از اعداد 1-3 رده بندی می‌شوند. در این رده بندی اعداد بزرگ‌تر نشان‌دهنده کیفیت بالاتر و مقدار ناخالصی‌ کمتر است. اطلاعات مربوط به دو نوع فولاد St37 بر مبنای ترکیب و نتایج تست ضربه در جدول زیر نشان داده شده است.

    آنالیز شیمیایی و نتایج تست ضربه فولاد ST37-2

    استاندارد EN10025

    در این استاندارد فولادهای ساختمانی را با ترکیبی از حروف و ارقام مشخص می‌کنند. به عنوان مثال S275J2 یک فولاد ساختمانی بر اساس این استاندارد است. حرف S نشان دهنده فولاد ساختمانی و عدد 275 نشان دهنده استحکام تسلیم (N/mm2) است. در این استاندارد حروف J2 یا K2 نشان دهنده چقرمگی فولاد بر اساس آزمون ضربه چارپی هستند. حرف W نیز نشان دهنده فولاد کشته و هوازدایی شده است. برخی حروف دیگر نیز برای نشان دادن ریزدانگی (N یا NL)، فولاد تمپر شده (Q یا QL) و فولاد نورد حرارتی شده (M یا ML) استفاده می‌شوند.

    استاندارد  آمریکایی ASTM

    در استاندارد ASTM فولاد را با حرف A و اعدادی به دنبال آن نمایش می‌دهند. به عنوان مثال می‌توان به A36 A53 ، A992 اشاره کرد. ترکیب شیمیایی و کاربرد دو  فولاد ساختمانی بر اساس این استاندارد در جدول زیر آورده شده است.

    یک سوال مهم: چه زمانی نباید فولادهای ساختمانی را انتخاب کنیم؟؟

    زمانی که دو خاصیت استحکام و داکتیلیته بالا را همزمان بخواهیم، فولادهای ساختمانی دیگر پاسخگو نیستند و باید به سراغ  فولادهای دیگر مثل فولادهای عملیات حرارتی شونده برویم. فولادهای ساختمانی به خاطر درصد کم کربن چندان عملیات حرارتی پذیر نیستند.

    در انتها با برخی از فولادهای ساختمانی پرمصرف آشنا شوید:

    فولاد ساختمانی St12-14

    درصد کربن، عناصر آلیاژی و ناخالصی‌های فسفر و گوگرد در این دسته از فولادهای ساختمانی بسیار کم است (C<0.01%). این فولادها بسیار شکل‌پذیر هستند و برای کاربردهایی که به شکل‌دهی زیاد دارند (همانند فرایند کشش عمیق)، استفاده می‌شوند. برای ساخت بدنه بسیاری از خودروها یا لوازمی چون لیوان‌های استیل از این فولادها استفاده می‌شود.

    فولاد ساختمانی St37

    این فولادها پرکاربردترین و متداول‌ترین فولادهای ساختمانی هستند. حدود 1/0 درصد کربن دارند و جز گروه فولادهای کم‌کربن به حساب می‌آیند. جوشکاری این گروه از فولادهای ساختمانی بسیار آسان است، ولی در بسیاری از کاربردها برای اتصال آن‌ها از پیچ و مهره استفاده می‌شود. برای ساخت چهارچوب درها، میلگردها، آرماتور درون بتن ها و … از این دسته فولادها استفاده می شود.

    فولاد ساختمانی St70

    این فولادها حدود 2/0 درصد کربن دارند و جز گروه فولادهای کم‌کربن حساب می‌شوند. روی این گروه عملیات ترمومکانیکال زیادی انجام می‌شود و ساختار به شدت ریزدانه‌ای دارند. ساختار بسیار ریز در این گروه به کمک افزودن عناصر Ti و Ta حاصل می‌شود. کاربیدها، نیتریدها و اکسیدهایی که به خاطر حضور این عناصر تشکیل می‌شوند، در عملیات ترمومکانیکال به عنوان مراکز جوانه‌زنی و تبلور مجدد عمل می‌کنند. در نتیجه می‌توان به ساختارهای بسیار ریز دست یافت. این گروه استحکام و چقرمگی بسیار خوب همراه با خواص جوشکاری عالی دارند. از این فولادها در ساخت انواع بیل، لودرها، ماشین‌آلات حفاری و بسیاری از کاربردهای دیگر که به استحکام بالایی نیاز است، استفاده می شود.

    در انتهای این مطلب، از شما دعوت می کنیم تا به فیلم کوتاهی که در خصوص معرفی این فولادها تهیه شده، توجه نمایید.

    منابع

    کلید فولاد
    ASM Handbook
    www,sciencedirect.com

    منبع مطلب : iran-mavad.com

    مدیر محترم سایت iran-mavad.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    فولادهای ساختمانی

    فولادهای ساختمانی

    فولاد از مهمترین مصالح ساختمانی است. مشخصات مهم فولاد که آن را نسبت به سایر مصالح ساختمانی ممتاز ساخته‌، مقاومت زیاد‌، شکل پذیری و یکسان بودن مقاومت آن در فشار و کشش است. در کنار مزایای فوق، فراوانی معادن سنگ آهن نیز از عوامل موثر در عمومیت یافتن مصرف فولاد است. مهم ترین ویژگی رفتاری فولاد‌، نمودار تنش – کرنش آن تحت آزمایش کشش است. که از روی این نمودار تنش تسلیم یا جاری شدن فولاد به دست می‌آید.

    ‌فولادهای ساختمانی

    انواع فولادها

    فولاد کربن دار به فولادی اطلاق می‌شود که علاوه بر آهن، حداکثر درصد کربن و آلیاژهای مختلف آن‌ شامل‌ کربن ۱/۷٪، منگنز ۱/۶۵٪ ،  سیلیکن ۰/۶٪، و مس ۰/۶٪ ‌است.

    کربن و منگنز عناصر اصلی افزایش نسبت به آهن خالص هستند. فولادهای کربن دار حد فاصل آهن خالص (صفر درصد کربن) و چدن (۱/۷ ٪) بر حسب درصد کربن به شرح زیر است.

    فولاد نرمه ساختمانی (فولاد ساختمانی)

    این فولاد در رده فولاد با کربن متوسط قرار دارد. این نوع فولاد دارای پله تسلیم مشخص بوده و پروفیل‌های ساختمانی بر اساس آن ساخته شده‌اند. افزایش درصد کربن باعث افزایش تنش تسلیم، کاهش شکل پذیری و مشکلات در جوش پذیری می‌شود.

    در صورتی که مقدار کربن از ۰/۳ درصد تجاوز نماید عمل جوشکاری پر خرج شده و احتیاج به پیش گرمایش‌، پس گرمایش و الکترودهای خاص خواهد بود.

    انواع سازه‌های ساختمانی

    قاب‌های خمشی (قاب‌های پیوسته)

    در این نوع قاب‌ها اتصال تیر به ستون به اندازه کافی صلب است به طوری که در تغییر شکل قاب، زاویه اولیه بین تیر و ستون بدون تغییر باقی می‌ماند.

    قاب‌های ساده

    در این نوع قاب‌ها اتصال تیر به ستون مفصل است و صلبیت ندارد. این اتصالات می‌توانند آزادانه دوران کند.

    قاب‌های مهاربندی شده

    اگر در قاب‌های ساده برای تحمل نیروهای جانبی (باد و زلزله) از عضوهای مورب (مهاربند) استفاده شود، قاب را مهاربندی شده می‌گویند، این قاب‌ها به دو دسته زیر تقسیم می‌شوند.

    قاب‌های مرکب (ترکیبی)

    اگر اتصال تیر به ستون از نوع صلب باشد و از سیستم‌های مهاربندی شده نیز استفاده شود، قاب را ترکیبی می‌گویند.

    مزایای سازه‌های فولادی

     مقاومت زیاد‌

    مقاومت قطعات فلزی زیاد بوده و نسبت مقاومت به وزن از مصالح بتن بزرگتر است به این علت در دهانه‌های بزرگ سوله‌هاو ساختمان‌های مرتفع، ساختمان‌هایی كه بر زمین‌های سست قرار می‌گیرند، حائز اهمیت فراوان است.

    خواص یكنواخت‌

    ا‌ز یكنواخت بودن خواص فلز می‌توان اطمینان حاصل كرد که خواص آن بر خلاف بتن با عوامل خارجی تحت تاثیر قرار نمی‌گیرد. اطمینان در یكنواختی خواص مصالح در انتخاب ضریب اطمینان كوچك موثر است كه خود صرفه جویی در مصرف مصالح را باعث می‌شود.‌

    ‌دوام‌

    دوام فولاد بسیار خوب و مناسب است. ساختمان‌های فلزی‌‌ برای مدت طولانی قابل بهره‌برداری خواهد بود.

    ‌خواص ارتجاعی‌

    خواص‌ ارتجاعی فولاد با تقریب بسیار خوبی مصداق عملی دارد فولاد تا تنش‌های بزرگی از قانون هوك به خوبی پیروی می‌كند. مثلا ممان اینرسی یك مقطع فولادی را می‌توان با اطمینان در محاسبه وارد نمود حال اینكه در مورد مقطع بتنی ارقام مربوطه چندان معین و قابل اطمینان نیست.

    ‌شكل پذیری‌

    از خاصیت مثبت مصالح فلزی شكل پذیری آن است كه قادرند تمركز تنش را ‌در مقابل این نیروها که فوق العاده ضعیف‌اند،‌ در هنگام خرابی‌ از تخریب ناگهانی و خطرات آن جلوگیری‌ كنند.

    ‌پیوستگی مصالح ‌

    قطعات فلزی با توجه به مواد متشكله آن پیوسته و همگن است ولی در قطعات بتنی صدمات وارده در هر زلزله به پوشش بتنی روی سطح میلگرد وارد می‌شود، قابل كنترل نبوده و احتمالاً ساختمان در پس لرزه یا زلزله بعدی ضعف بیشتر داشته و تخریب می‌شود.

    تقویت پذیری و امكان مقاوم سازی‌

    اعضای ضعیف ساختمان فلزی را در اثر محاسبات اشتباه، تغییر مقررات و ضوابط اجرا، می‌توان با جوش‌ یا پرچ‌ یا پیچ كردن قطعات جدید تقویت نمود ‌یا قسمت یا دهانه‌های جدید را اضافه كرد.

    شرایط آسان ساخت و نصب‌

    تهیه قطعات فلزی در كارخانجات و نصب آن در موقعیت شرایط جوی متفاوت با تمهیدات لازم قابل اجرا است.

    اشغال فضا

    در دو ساختمان مساوی از نظر ارتفاع‌، ابعاد ستون و تیرهای ساختمان‌های فلزی از نظر ابعاد كوچكتر از ساختمان‌های بتنی است. سطح اشغال یا فضای مرده در ساختمان‌های بتنی بیشتر ایجاد می‌شود.

    ضریب نیروی لرزه‌ای

    حركت زمین در اثر زلزله موجب اعمال نیروهای درونی در اجزا ساختمان می‌شود‌. در قاب‌های بتن مسلح كه وزن بیشتر دارد ضریب نیروی لرزه‌ای، بیشتر از قاب‌های فلزی است.

    معایب سازه‌های فولادی

    ‌ضعف در دمای زیاد

    مقاومت ساختمان فلزی با افزایش دما كاهش یافته، اگر دمای دمای اسكلت فلزی از ۵۰۰ به ۶۰۰ درجه سانتی گراد برسد تعادل ساختمان به خطر می‌افتد.

    ‌خوردگی و فساد فلز در مقابل عوامل خارجی

    ‌قطعات مصرفی در ساختمان فلزی در مقابل عوامل جوی خورده شده و از ابعاد آن كاسته می‌شود و مخارج نگهداری و محافظت آن زیاد است.

    ‌تمایل قطعات فشاری به كمانش‌

    با توجه به اینكه قطعات فلزی زیاد و ابعاد مصرفی معمولاً كوچك است تمایل به كمانش در این قطعات یك نقطه ضعف به شمار می‌آید.

    ‌جوش نامناسب‌

    در ساختمان‌های فلزی اتصال قطعات به همدیگر با جوش، پرچ، پیچ صورت می‌گیرد‌.‌ اتصال با جوش به علت عدم مهارت كافی جوش كاران، استفاده از ماشین آلات قدیمی، عدم كنترل توسط مهندس ناظر، گران بودن هزینه آزمایش جوش، بزرگترین ضعف است.

    موارد و اشكال مصرف فولاد در ساختمان

    ‌ورق و تسمه

    ورق و تسمه در ساخت قطعات مركب مانند تیرهای مركب، ستون‌های مركب و تقویت آنها مورد استفاده قرار می‌گیرند و نقش عمده‌ای در ساخت سازه‌های فلزی دارند. ورق‌هایی كه عرض آنها كمتر از ۱۶۰ میلیمتر است، تسمه نامیده می‌شود.

    ورق‌های موجدار

    برای پوشش سقف‌های مركب و دیواره‌های فولادی استفاده می‌شود.

    میلگرد

    انواع میلگرد مصرفی از نظر تولید به دو گروه گرم نورد شده و سرد اصلاح شده، از نظر سطح به دو گروه ساده و آجدار، از نظر جوش‌پذیری به سه گروه جوش‌پذیر، جوش‌پذیر مشروط و جوش ناپذیر، از نظر شكل‌پذیری به سه گروه نرم، نیمه سخت و سخت تقسیم می‌شوند.

    نیمرخ‌های نورد شده

    مهمترین نوع و شكل فولادهای ساختمانی از لحاظ نیمرخ‌های كه به روش نورد گرم یا سرد به دست می‌آیند به شرح زیر است.

    تیرآهن نیمرخ I 

    این نیمرخ از معمولی‌ترین نیمرخ‌های مصرفی در سازه‌های فلزی است و مقاومت آن در خمش زیاد است. انواع متداول آن شامل نیمرخ معمولی INP‌، نیمرخ بال پهن IPB و نیمرخ نیم پهن IPE است.

    نیمرخ U یا ناودانی

    این نیمرخ به صورت تك در مقابل خمش ضعیف است و برای جبران این ضعف در تیرهای مركب و مشبك و همچنین به صورت جفت به كار می‌برند. نیمرخ ناودانی را به شكل UNP یا CNP نمایش می‌دهند.

    نیمرخ نبشی یا L شكل

    نبشی به دو صورت نبشی یا بال‌های مساوی یا نامساوی ساخته می‌شود. این نیمرخ را در سازه‌های فلزی به خصوص در ساختن اشكال مركب به كار می‌برند.

    نیمرخ سپری یا T شكل

    این نیمرخ‌ها در دو نوع به شرح زیر هستند. سپری‌هایی كه قاعده آنها دو برابر ارتفاعشان است و سپری‌هایی كه ارتفاع و قاعده آنها با هم برابرند. مصارف این نیمرخ در كارهای ساختمانی مشابه مصارف نبشی است.

    نیمرخ Z

    این پروفیل را برای زیرسازی و بستن ورق‌های فلزی یا ورق‌های آزبست سیمانی در سقف‌های شیبدار به كار می‌برند.

    نیمرخ‌های توخالی قوطی و لوله

    این نیمرخ در ساخت ستون‌ها و مواردی كه نیاز به خصوصیات هندسی زیاد، حول هر دو محور اصلی است، استفاده می‌شود.

    پرچ

    پرچ‌های ساختمانی معمولاً از فولاد معمولی و فولاد منگنزدار ساخته شده و در سه نوع درجه ۱ و ۲ و ۳ تولید می‌شوند.

    واشر

    واشرها در كارهای فلزی ساختمان به همراه پیچ‌ها، پیچ‌های دوسر و مهره‌ها استفاده می‌شوند تا سطح و فضای باربری را افزایش داده و از ساییدگی جلوگیری شود.

    کاربردهای فولادهای ساختمانی

    کاربرد‌های فولاد زنگ نزن بسیار گسترده است. فولاد زنگ نزن و به اصطلاح ‌همان استیل است. از اشکال مختلف فولاد زنگ نزن در صنایع می‌توان به ورق‌، لوله‌، پروفیل و .. اشاره کرد‌. از فولاد زنگ نزن برای موارد تزئینی بسیاری همچون دیوار آسانسور‌ها، دستگیره درب‌ها، ساخت ساعت، وسائل تزئینی منزل و .. استفاده می‌شود. هم چنین یکی از بیشترین کاربرد‌های فولاد زنگ نزن در آشپزخانه است که برای تولید سینک‌های ظرف شویی، کابینت‌ها، یخچال و فریزر، اجاق گاز، ماکروفر و … مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    ‌فولادهای ساختمانی کربنی

    به طور کلی این دسته از فولادها به دو دسته اصلی با استانداردهای مختلف تقسیم می‌شوند که به شرح زیر است.

    فولادهای ساختمانی آلیاژی

    فولادهای ساختمانی آلیاژی به دو نوع مختلف با موارد مصرف مشخص، تحت استاندارهای بین المللی تعریف شده در این زمینه تقسیم شده‌اند که هر یک از آنها به شرح زیر است.

    ‌نوع اول این دسته از فولادها دارای چهار استاندارد مختلف است که برای ساخت قطعات یدکی مانند پلوس، فول، میل لنگ، شاتون، اکسل ماندالین، محور، شافت، میل گاردن، دسته پیستون و وسایل یدکی هواپیما و سایر قطعات ماشین آلات به کار می‌رود. فولاد ٧٢٢٥ به علت کم شدن سختی از سطح تا مفز برای ساخت قطعاتی که ضربه خور زیاد داشته و باید حالت ارتجاعی نیز داشته باشند بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. گرچه این فولادها عملاً برای ساخت قالب‌های پلاستیکی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. ولی استانداردهای ٦٥٨٠ و ٦٥٨٢ به علت دارا بودن کرم و نیکل بالا دارای پلیش بهتری هستند.

    این فولاد برای ساخت میل لنگ، شافت، اکسل، دوک، شاتون و سایر قطعاتی که فشارهای معمولی و متوسط را باید متحمل شوند مورد استفاده قرار می‌گیرند.

    منبع : عمران سافت

    منبع مطلب : hom.ir

    مدیر محترم سایت hom.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ثنا احمدی 27 روز قبل
    0

    فولاد ساختمانی به چه اسمی معروفه

    سامیه 1 ماه قبل
    0

    من گفتم چه نامی معروف هست لازم نبود شجره نامشو بکشین رو اب اوفففففف فقط جواب سوال رو بدیننننن

    0
    خاک تو سر سایتتون 12 روز قبل

    آخرشم جوابو ندادین

    برای ارسال نظر کلیک کنید