توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    رئیس جمهور آمریکا که یک دوره بود

    1 بازدید

    رئیس جمهور آمریکا که یک دوره بود را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    فهرست رئیس‌جمهورهای ایالات متحده آمریکا

    فهرست رئیس‌جمهورهای ایالات متحده آمریکا

    این فهرست شامل افرادی است که بعد از قانون اساسی ایالات متحده آمریکا مصوب سال ۱۷۸۹ به سمت ریاست جمهوری در آمریکا برگزیده شده‌اند. برای آگاهی از رهبران قبلی آمریکا به رئیس‌جمهورهای کنگره قاره‌ای مراجعه کنید. این فهرست هم‌چنین مطابق متمم بیست و پنجم قانون اساسی ایالات متحده، رئیس جمهوران موقت را در برنمی‌گیرد. رئیس‌جمهور که به صورت غیر مستقیم انتخاب می‌شود دارای بالاترین مسند سیاسیِ ایالات متحده است. او همچنین فرماندهی کل قوای نیروهای مسلح ایالات متحده را نیز بر عهده دارد.

    در مواردی این پست به صورت متوالی در اختیار یک فرد قرار گرفته‌است. برای مثال جورج واشینگتن دو دوره متوالی در این سمت خدمت کرد و به عنوان نخستین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا شناخته می‌شود جرالد فورد پس از استعفای ریچارد نیکسون در زمان باقی‌مانده از دور دوم خدمت وی این سمت را در اختیار داشت، در واقع فورد در هیچ انتخابات ملی پیروز نشد و مطابق متمم بیست و پنجم قانون اساسی ایالات متحده در این سمت خدمت کرد. این فهرست شامل ۵۸ دوره انتخابات است که در آن، ۴۵ شخص قسم ریاست جمهوری را خورده‌اند (در واقع ۴۴ نفر قسم خورده‌اند اما چون کلیولند دوبار غیر متوالی رئیس جمهور آمریکا شده‌است ۲ بار شمرده می‌شود) و ۴۵ بار مسند ریاست جمهوری را به عهده گرفته‌اند.[۱] از این افراد ۴ نفر به علت مرگ طبیعی (ویلیام هریسون، زاکری تیلور، وارن هاردینگ و فرانکلین دلانو روزولت)، ۴ نفر به علت ترور (آبراهام لینکلن، جیمز آبرام گارفیلد، ویلیام مک کینلی و جان اف. کندی) و یک نفر به دلیل استعفا (ریچارد نیکسون)، مسند را ترک کرده‌اند. ویلیام هریسون با ۳۲ روز، کوتاه‌ترین دورهٔ ریاست جمهوری و فرانکلین روزولت با ۱۲ سال، طولانی‌ترین دوره را طی کرده‌اند.

    تا پیش از ریاست جمهوری فرانکلین دلانو روزولت که در چهار دوره متوالی به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد محدودیتی برای دوره‌های ریاست جمهوری در ایالات متحده وجود نداشت. اما بعد از این که در ۱۹۴۵ روزولت در حالی که رئیس‌جمهور بود درگذشت، اصلاحیه بیست و دوم قانون اساسی ایالات متحده به تصویب رسید که طبق آن هیچ فردی حق ندارد بیش از دو دوره رئیس‌جمهور آمریکا باشد.

    رئیس‌جمهورها[ویرایش]

          هیچ‌کدام (۱)

          فدرالیست (۱)

          دموکرات-جمهوری‌خواه (۴)

          دموکرات (۱۶)

          ویگ(۴)

          جمهوری‌خواه (۱۸)

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    پانویس[ویرایش]

    فهرست گزیدهٔ منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جیمی کارتر

    جیمی کارتر

    جیمز ارل کارتر (به انگلیسی: James Earl Carter) (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۲۴ در پلینز، جورجیا)، معروف به جیمی کارتر در سال ۱۹۷۶ به عنوان نامزد حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا شرکت کرد و جرالد رودولف فورد، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را از ادامه راه در دومین حضور در کاخ سفید بازداشت و به عنوان سی و نهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. وی برنده جایزه صلح نوبل سال ۲۰۰۲ است. او پیرترین رئیس جمهور سابق زنده آمریکایی است.

    کارتر از همان ابتدای دوران زمامداری‌اش مجبور شد برای اجرای برنامه‌هایش با کنگره ایالات متحده آمریکا وارد یک مبارزه نفس گیر شود. نارضایتی‌های عمومی از تورم بی‌سابقه اقتصادی، صف‌های طولانی در مقابل پمپ بنزین‌ها و بحران سیاسی واشینگتن بر سر گروگان‌های آمریکایی در ایران نیز از جمله دیگر مشکلات فراروی کارتر بودند. به نظر بسیاری از تحلیلگران سیاسی دنیا کارتر نقش مهمی در پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران داشت.

    میانجیگری در اولین تلاش برای برقراری صلح میان فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها که به پیمان کمپ دیوید میان مصر و اسرائیل منتهی شد، از جمله دستاوردهای سیاست خارجی کارتر به حساب می‌آید. انعقاد قرارداد با چین و امضای توافقنامه‌های مربوط به کانال پاناما نیز از جمله دیگر موفقیت‌های وی در این عرصه به حساب می‌آیند.

    کارتر فعالیت‌های گسترده‌ای را در کنترل تسلیحات اتمی در کارنامه کاری اش به ثبت رسانده‌است. دفاع از حقوق بشر یکی دیگر از دغدغه‌های کارتر به حساب می‌آمد. نمونه بارز این رویکرد وی در حمایت از سیاست بریتانیا برای خاتمه دادن به قتل‌عام در زیمبابوه بود.

    وی در مبارزات انتخاباتی اش در سال ۱۹۸۰ به شدت سیاست‌های رونالد ریگان، رقیب اصلی اش از حزب جمهوری‌خواه را مورد انتقاد قرار داد و تأکید کرد که در صورت انتخاب شدن وی به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا خطر جنگ بار دیگر بر روی این کشور سایه خواهد افکند و حقوق بشر نیز مورد تعدی قرار می‌گیرد.

    کارتر جایزه صلح نوبل سال ۲۰۰۲ را از آن خود کرد. وی هم‌چنین عضو سازمان ریش‌سفیدان است که برای برقراری صلح در جهان تلاش می‌کنند و دزموند توتو نیز در آن عضویت دارد. نلسون ماندلا نیز عضو سازمان ریش سفیدان بود.

    زندگی‌نامه[ویرایش]

    کارتر در یکم اکتبر ۱۹۲۴ میلادی در شهر پلینز (Plains) ایالت جورجیا به دنیا آمد. در میان روسای جمهور ایالات متحده، جیمی کارتر نخستین رئیس‌جمهوری است که در بیمارستان به دنیا آمده است.[۲] پدرش جمیز اِرل کارتر و مادرش لیلیان گوردی بودند. دغدغه اصلی سال‌های رشد او در خانواده کشت بادام زمینی، گفتگوهای سیاسی و اعتقاد به کلیسای پروتستان باپتیست بود. کارتر در ۱۹۴۶ از آکادمی علوم دریایی آناپولیس مریلند دانش‌آموخته شد و همان سال با رزالین اسمیت ازدواج کرد و دارای سه پسر به نام‌های جان ویلیام (جک)، جیمز اِرل سوم (چیپ)، دانل جفری (جف) و یک دختر به نام اِمی‌لین شد. وی پس از هفت سال خدمت (۵۳ –۱۹۴۶) به عنوان افسر نیروی دریایی به پلینز برگشت. در سال‌های ۶۶–۱۹۶۳ سناتور ایالت جورجیا و در سال‌های ۷۴ –۱۹۷۱ فرماندار ایالت جورجیا بود. در میان فرمانداران جوان جنوب، او با تأکید بر محیط زیست، کارآمدی دولت و رفع موانع نژادی توجه بسیاری را به خود جلب کرد.

    کارتر دانش‌آموخته رشته فیزیک از آکادمی نیروی دریایی آمریکا است. او ۲۳ کتاب به رشتهٔ تحریر درآورده و هم‌اکنون استاد فرهنگ و ادبیات انگلیسی دانشگاه اموری است.[۳]

    دوران ریاست جمهوری[ویرایش]

    جیمی کارتر در سال‌های ۸۱ –۱۹۷۷ رئیس‌جمهور آمریکا بود. او در مسائل داخلی دستاوردهایی داشت، از جمله ایجاد هشت میلیون شغل، کاهش کسری بودجه، اتخاذ سیاست ملی انرژی و انجام اصلاحات در ادارات دولتی را می‌توان نام برد. کارتر در امور خارجی به دنباله‌روی از سیاست پیشینیان، مناسبات سیاسی کامل با جمهوری چین برقرار کرد و مذاکرات مربوط به پیمان محدودیت سلاح‌های هسته‌ای سالت‌دو را با اتحاد جماهیر شوروی به پایان رساند. در خاورمیانه با قرارداد کمپ دیوید در سال ۱۹۷۸ بین مصر و اسرائیل ارتباط برقرار کرد و توافقنامه‌های مربوط به کانال پاناما را به تصویب رساند. ۱

    اقتصاد[ویرایش]

    کارتر در دوره ریاست جمهوری دارای سابقه اقتصادی تقریباً مساوی بود. در دوسال اول ریاست کارتر ادامه بهبود رکود اقتصادی و بیکاری که در پایین تر از سطح قرار داشت در دستور کار بود. در دوران ریاست کارتر مشکلات اقتصادی از قبیل ٬ کمبود بنزین و بیکاری و کمبود انرژی روبرو بود.

    سفرهای بین‌المللی[ویرایش]

    کارتر دوازده سفر بین‌المللی به ۲۵ کشور در دوران ریاست جمهوری انجام داده‌است.[۴] کارتر اولین ریس جمهور آمریکا بود که در سال ۱۹۷۷ (میلادی) به کشورهای جنوب صحرای آفریقا و نیجریه سفر کرد. مسافرتش شامل سفر به اروپا و آسیا، آمریکای لاتین بود. او چندین سفر به خاورمیانه برای مذاکرات صلح انجام داد.

    انقلاب ایران[ویرایش]

    با آغاز حرکت انقلابی مردم ایران، کارتر در ۱۰ دی ماه ۱۳۵۶ به تهران سفر کرد تا حمایت کامل واشینگتن را به محمدرضا پهلوی ابلاغ کند. کارتر در ضیافتی که از طرف شاه به مناسبت ورودش ترتیب داده شده بود خطاب به محمدرضاشاه چنین گفت: «به دلیل رهبری بزرگ شاه، ایران جزیره ثبات در یکی از آشوب‌زده‌ترین نقاط جهان شده‌است. اعلی‌حضرت، این به دلیل تکریم بسیار نسبت به شما، رهبری شما و احترام و ستایش و عشقی است که ملت ایران به شما دارد. هیچ کشور دیگری در جهان برای برنامه‌ریزی مشترک از ایران به آمریکا نزدیک‌تر نیست. هیچ کشور دیگری برای بررسی مشکلات منطقه‌ای که مورد علاقهٔ هر دو طرف ما نیز هست ارتباط نزدیک‌تری از ایران با ما ندارد و هیچ رهبر دیگری نزد من احترامی عمیق‌تر و رابطه‌ای دوستانه‌تر ندارد». جیمی کارتر نهایتا دست به دست خمینی داد و به او در به دست گرفتن قدرت کمک کرد، این نقطه تاریک در کارنامه او، کنار جنگ سرد جدید با شوروی که موجب تهاجم شوروی به افغانستان در دسامبر ۱۹۷۹ شد در کارنامه جیمی‌کارتر در شرح جایزه صلح نوبل او به عنوان انتقاد یادآوری شد[۱] و در شبکه‌های خبری نیز انتشار یافت.[۵]

    بحران دوران ریاست جمهوری[ویرایش]

    از ۱۷ دی ماه ۱۳۵۶ با چاپ مقاله «ایران و استعمار سرخ و سیاه» حرکت انقلابی مردم ایران ابعاد تازه‌ای یافت و با تظاهرات و اعتصابات گسترده در طول سال ۱۳۵۷ ادامه یافت. کارتر به‌طور مرتب از طریق سولیوان سفیر آمریکا در ایران و اردشیر زاهدی مسائل مربوط به ایران را پیگیری می‌کرد. برژینسکی مشاور امنیت ملی کارتر در خاطراتش می‌نویسد در روز سوم نوامبر ۱۹۷۸ (۱۲ آبان ماه ۱۳۵۷) به دستور رئیس‌جمهور از ساعت نه و پنج دقیقه تا نه و یازده دقیقه مستقیماً با شاه گفتگو کردم. به شاه گفتم: آمریکا بدون هیچ ملاحظه‌ای در بحران کنونی کاملاً از شما پشتیبانی می‌کند.

    برژینسکی در ادامه می‌نویسد هدف من از تماس با شاه روشن کردن این مطلب بود که رئیس‌جمهور آمریکا از او پشتیبانی کرده و در صدد بودم او را تشویق با انجام اقدام قاطع کنم، پیش از آنکه اوضاع از کنترل خارج شود. اما ماه‌ها بود که اوضاع از کنترل شاه خارج شده بود دو روز بعد از این تماس ۱۴ آبان ماه ۱۳۵۷ جعفر شریف‌امامی نخست‌وزیر سرانجام در مقابل مشکلات فراوان تاب نیاورد و پس از ۷۰ روز صدارت استعفاء داد تا ارتشبد غلامرضا ازهاری کابینه نظامی خود را به شاه معرفی کند. در ۲۱ نوامبر ۱۹۷۸ (۳۰ آبان ماه ۱۳۵۷) کارتر در دیدار با زاهدی از او خواست تا پشتیبانی شدید ایالات متحده آمریکا از شاه و نیاز به نشان دادن قاطعیت از سوی او را به شاه اعلام کند. کارتر که می‌دید ایران در حال خروج از اردوگاه غرب است روز پنجشنبه ۱۴ ژانویه ۱۹۷۹ (۱۴ دیماه ۱۳۵۷) ژنرال رابرت هایزر معاون فرماندهی نیروهای مسلح آمریکا را در اروپا به تهران فرستاد تا از فروپاشی ارتش شاهنشاهی در پی خروج شاه از کشور جلوگیری کند و هم‌زمان نظامیان را از دست زدن به اقدامی نسنجیده یا خشونت‌آمیز بر ضد حکومت شاپور بختیار بازدارد. سرانجام هایزر در ۱۴ بهمن ماه ۱۳۵۷ تهران را ترک کرد.

    کارتر طی ۱۴ ماه آخر دوره ریاست جمهوریش، درگیر موضوع گروگانگیری کارمندان سفارت آمریکا در ایران بود. ادامه گروگانگیری و تورم مستمر در داخل آمریکا منجر به شکست کارتر در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۸۰ شد.

    در مصاحبه با شبکه سی ان بی سی ، کارتر دلیل انتخاب نشدن نامزدی ریاست جمهوری را حمله نکردن نظامی به ایران می داند و من می توانستم ایران را از نقشه با سلاح محو کنم ولی در عملیات مردمان بی گناهی کشته می شدند."مصاحبه جیمی کارتر با شبکه ی سی ان بی سی " در یوتیوب

    پس از ریاست جمهوری[ویرایش]

    وی در سال ۲۰۰۲ جایزه نوبل صلح را دریافت کرد.


    واکنش ها[ویرایش]

     ایالات متحده آمریکا - دونالد ترامپ :(نقل از اقتصادنیوز) در واکنش به اظهارات اخیر کارتر که گفته بود ترامپ رئیس جمهور مشروع آمریکا به شمار نمی‌آید گفت که کارتر مرد خوبی است اما رئیس جمهور وحشتناکی بود.[۶]

    کتاب‌ها[ویرایش]

    نگارخانه[ویرایش]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    دونالد ترامپ، نخستین رئیس‌جمهور یک‌دوره‌ای آمریکا خواهد بود؟

    سرویس بین الملل- نطرسنجی‌ها نشان می‌دهند که احتمال برد "جو بایدن" نامزد دموکرات‌ها در انتخاب پیش روی ریاست جمهوری امریکا بالا است. اگر ترامپ از ادامه دوره ریاست جمهوری بازماند آیا اولین رئیس جمهوری یک دوره‌ای آمریکا خواهد بود؟ بدون شک ترامپ در صورت باخت در انتخابات اولین رئیس جمهوری یک دوره‌ای آمریکا نخواهد بود.

    به گزارش آفتاب‌نیوز؛ پیش از ترامپ، این افراد روسای جمهوری یک‌دوره‌ای آمریکا بودند: جان آدامز (۱۷۹۷ - ۱۸۰۱) دومین رئیس‌جمهوری امریکا که دچار اختلاف نظر حزبی با سیاستمداران برای برقراری صلح میان امریکا با نیرو‌های فرانسوی شده بود، جان کوئینسی ادامز (۱۸۲۵-۱۸۲۹) که منتقدان‌اش او را به فساد، اختلاس و سوءاستفاده از اموال عمومی متهم کردند، مارتین ون بیورن از حزب دموکرات (۱۸۳۷-۱۸۴۱) که با سیاست‌هایی که در پیش گرفت به بحران اقتصادی دامن زد و صد‌ها بانک ورشکست شدند، بنجامین هریسون (۱۸۸۹-۱۸۹۳) بیست و سومین رئیس‌جمهوری امریکا از حزب جمهوری‌خواه که اگرچه به تجهیز نیروی دریایی امریکا کمک کرد، اما بعضی از طرح‌های او مثل تخصیص بودجه فدرال برای برنامه‌های آموزشی با شکست مواجه شد، ویلیام هووارد تفت (۱۹۰۹-۱۹۱۳) بیست و هفتمین رئیس جمهوری امریکا از حزب جمهوری‌خواه که دست پرورده روزولت بود توانست در انتخابات ۱۹۰۸ رقیب دموکرات خود که سه دور شکست در برابر جمهوری‌خواهان را تجربه کرده بود مغلوب کند.

    ترامپ نخستین رییس‌جمهور یک دوره‌ای آمریکا خواهد بود؟

    علیرغم پایبندی تفت به سیاست‌های روزولت، او از حمایت جناح ترقی خواهان در حزب اش محروم شد. این وضعیت زمینه تردید‌های او را در تصمیم‌گیری هایش فراهم آورد و موجب شکست‌اش در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۱۲ شد، هربرت هوور (۱۹۲۹-۱۹۳۳) سی و یکمین رئیس‌جمهور از حزب جمهوری‌خواه که علت شکست‌اش در برابر روزولت نامزد دموکرات‌ها بحران اقتصادی بود، جیمی کارتر (۱۹۷۷-۱۹۸۱) از حزب دموکرات و سی و نهمین رئیس‌جمهوری امریکا که دلیل اصلی شکست‌اش انتقادات حزبی از وی به دلیل انفعال و عدم واکنش درست در قبال ایران به سبب تسخیر سفارت امریکا در تهران توسط دانشجویان انقلابی بود، جورج هربرت واکر بوش (۱۹۸۹-۱۹۹۳) از حزب جمهوری‌خواه و چهل و سومین رییس جمهوری امریکا که به دلیل مشکلات اقتصادی امریکا از "بیل کلینتون" نامزد دموکرات‌ها شکست خورد.

    در نتیجه، شواهد تاریخی نشان می‌دهند دو عامل بحران‌ها و معضلات اقتصادی و اختلافات حزبی عوامل اصلی یک دوره‌ای شدن برخی از روسای جمهوری امریکا بوده‌اند.

    ترامپ نخستین رییس‌جمهور یک دوره‌ای آمریکا خواهد بود؟

    منبع مطلب : aftabnews.ir

    مدیر محترم سایت aftabnews.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید