در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    خانه ارغوان در کدام شهر است

    1 بازدید

    خانه ارغوان در کدام شهر است را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    خانه ابتهاج (ارغوان)

    خانه ابتهاج (ارغوان)

    مختصات: ۳۵°۴۱′۴۶″شمالی ۵۱°۲۵′۲۳″شرقی / ۳۵٫۶۹۶۱۱۱۱°شمالی ۵۱٫۴۲۳۰۵۵۶°شرقی / 35.6961111; 51.4230556

    خانه ابتهاج (ارغوان) مربوط به اوایل دوره پهلوی دوم است و در تهران، خیابان فردوسی، خیابان شهید تقوی (کوشک)، کوچه شهید انوشیروانی، پلاک ۲۲ واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]

    ثبت خانه ارغوان در لیست سازمان میراث فرهنگی به دلیل وجود درخت ارغوانی است که هوشنگ ابتهاج، شعر معروف (ارغوان) خود را برای آن گفته‌است.

    خانهٔ ابتهاج خانه‌ای دو طبقه با آجرهای قرمزرنگ است. این خانه زمانی محفل شاعران بوده است. اما اکنون تبدیل به دفتر یک شرکت سیمانی شده است.[۲]

    درخت ارغوان[ویرایش]

    در حیاط خانهٔ هوشنگ ابتهاج درخت ارغوانی وجود دارد که او شعر «ارغوان» خود را به یاد آن سروده است.[۳] به‌گفتهٔ ابتهاج، زمانی که او خانه را خریده درخت ظاهراً خشکیده‌ای در حیاط خانه بوده که برخی پیشنهاد داده‌اند که او درخت را قطع کند، ولی ابتهاج در عوض از درخت مراقبت کرده و درخت دوباره جان گرفته است. ابتهاج خاطره‌ای را نقل کرده است که در زمان فروش خانه، به دلیل مهاجرت از ایران، پس از آنکه چشمش به درخت افتاده است، از آن خجالت کشیده و به سوی دیگری نگاه کرده است. ابتهاج در کتاب خاطرات پیر پرنیان‌اندیش از عشقش به این درخت نوشته است.[۴] در سال ۲۰۱۲ میلادی پیش از آنکه ابتهاج شعر ارغوان را در دانشگاه یوسی‌ال‌ای بخواند، دربارهٔ این درخت می‌گوید که همزمان با فرزندانش رشد کرده و تأثیر شگرفی بر او گذارده است.[۳] به گزارش تابناک، کارشناسان میراث فرهنگی به دلیل محبوبیت این درخت، نام ارغوان را برای خانه در هنگام ثبت آن انتخاب کردند.[۲]

    نشانی[ویرایش]

    تهران، خیابان فردوسی، خ شهید تقوی، انتهای کوچهٔ شهید انوشیروانی، پلاک ۲۲.

    نگارخانه[ویرایش]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    خانه ابتهاج (ارغوان)

    خانه ابتهاج (ارغوان)

    کلیه حقوق این سایت متعلق به شرکت تجارت الکترونیک وب بازار آریان می باشد.

    استفاده از وب سایت توریستگاه مشروط به قبول شرایط و قوانین می باشد.

    استفاده از تمامی مطالب سایت تنها با ذکر منبع و لینک مستقیم سایت توریستگاه مجاز می باشد و در غیر اینصورت با خاطی برخورد قانونی خواهد شد

    منبع مطلب : www.touristgah.com

    مدیر محترم سایت www.touristgah.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    بازدید از خانه هوشنگ ابتهاج - نابرو

    بازدید از خانه هوشنگ ابتهاج - نابرو

    برای تفریح و گشت‌وگذار در تهران با لیستی بلند بالا از جاذبه‌ های دیدنی تهران روبرو هستید. کافه‌ها، پارک‌ها و رستوران‌های زیادی هستند که می‌توانید لحظه‌های دلنشینی را در آن تجربه کنید. اما علاوه‌براین جاذبه‌ها، گاهی در کوچه‌پس‌کوچه‌های پایتخت، مکان‌های دیدنی پیدا می‌شوند که از نظر تاریخی سابقه‌‌ چندانی ندارند؛ اما یادآور احساسات و خاطراتی خوشایند از فرهنگ و هنر هستند. خانه هوشنگ ابتهاج یکی از این دیدنی‌ها است که با دیدن آن حسی آمیخته با غرور، عشق، لذت و غم را تجربه خواهید کرد. در این مطلب با من همراه باشید تا در نابرو شما را با این مکان دل‌انگیز در تهران آشنا کنم.

    سوالات پرتکرار درباره خانه هوشنگ ابتهاج

    خانه ابتهاج کجاست

    میدان فردوسی یکی از شلوغ‌ترین مناطق تهران است. جایی پر از کافه، صرافی، کفش فروشی و… که آن را تبدیل به یکی از میدان‌های پر رفت‌وآمد تهران کرده است. کمی پایین‌تر از این میدان، با وارد شدن به خیابان شهید تقوی(کوشک) و کوچه انوشیروانی، ساختمان اداره سیمان پیش روی شما ظاهر می‌شود. این ساختمان، پیش از این خانه هوشنگ ابتهاج (ه. الف. سایه)، یکی از برجسته‌ترین شعرای معاصر ایران بود. بنای خانه قدمت خیلی زیادی ندارد. اما چیزی که آن را متمایز می‌کند، ساختمان آن نیست. ارغوان، معروف‌ترین نماد این خانه است. درختی که درست وسط حیاط قرار گرفته و سایه آن را یکی از اعضای خانواده خود نامیده است. این خانه در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۸۷ به‌دلیل وجود درخت اغوان، به ثبت ملی سازمان میراث فرهنگی در‌آمد.

    هوشنگ ابتهاج کیست

    امیر هوشنگ ابتهاج، متخلص به ه. الف. سایه، شاعر برجسته ایرانی است. از آثار معروف و مهم او می‌توان به سراب، سیاه مشق، تا صبح شب یلدا، یادگار خون سرو و تاسیان مهر اشاره کرد. محبوب‌ترین شعر هوشنگ ابتهاج، ارغوان است که درباره درخت محبوب خود سروده است. درختی که برایش نماد خانه، وطن و مهربانی بود.

    خانه هوشنگ ابتهاج

    درخت ارغوان

    در حیاط خانه‌ هوشنگ ابتهاج، یک گونه درخت ارغوان کانادایی قرار دارد که سایه، شاعر معروف، برای آن شعر سروده است. این درخت در سه ماه اول سال، به‌ویژه در اردیبهشت ماه، غرق گل‌های ارغوانی می‌شود. رویش این گل‌ها منظره‌ای خاص و حیرت‌انگیز به نمای خانه می‌بخشند.

    زمانی که هوشنگ ابتهاج خانه را خرید، این درخت تقریبا خشکیده بود. دیگران به او پیشنهاد کردند که درخت را قطع کند و از فضای باغچه برای کاشتن گیاهان دیگری در حیاط استفاده کند. اما سایه این کار را نکرد. او به درخت خشکیده رسیدگی کرد و به آن محبت ورزید. سرانجام ارغوان دوباره جان گرفت و سبز شد. این درخت برای سایه فراتر یک درخت معمولی است و او تعلق خاطر زیادی به آن دارد.

    هوشنگ ابتهاج در سال ۲۰۱۲ در لس آنجلس پیش از آن‌که شعر ارغوان را دکلمه کند، گفته بود درخت ارغوان خانه‌اش، با بچه‌هایش قد کشید و بزرگ شد و تاثیری شگرف روی او گذاشت. او گفت که همه سال‌هایی که در خانه خود نبود، یاد این درخت برای او نشانه همه چیز بود، از دوست و آشنا تا باورها و عقاید!

    هوشنگ ابتهاج همچنین به یاد دارد که در زمان فروش خانه‌اش به‌دلیل مهاجرت، پس از آنکه چشمش به ارغوان افتاده، از آن خجالت کشیده و به سویی دیگر نگاه کرده است.

    سایه شعر ارغوان را در زمانی سرود که در فراغ درخت ارغوان بود. در فراق درخت ارغوانش سرود. بخشی از شعر ارغوان را زمزمه کنید:

    ارغوان

    شاخه‌ هم‌خون جدامانده‌ من

    آسمان تو چه رنگ‌ست امروز؟

    آفتابی‌ست هوا

    یا گرفته‌ست هنوز؟

    من درین گوشه

    که از دنیا بیرون‌ست

    آسمانی به سرم نیست

    از بهاران خبرم نیست

    آنچه میبینم

    دیوار است

    آه

    این سخت سیاه

    آنچنان نزدیک‌ست

    که چو برمی‌کشم از سینه نفس

    نفسم را برمی‌گرداند

    ساختمان خانه ابتهاج

    خانه هوشنگ ابتهاج یک ساختمان دو طبقه با آجرهای قرمز رنگ است. بنای این خانه مربوط به دوره دوم پهلوی است. این خانه روزگاری محفل ادبی و جایگاه شاعران و علاقه‌مندان به ادبیات بود. اکنون این خانه تغییر کاربری داده و به ساختمان اداری تبدیل شده ‌است. خانه‌ ابتهاج در اختیار سازمان سیمان تهران است. کارشناسان سازمان میراث فرهنگی به‌دلیل محبوبیت درخت ارغوان،‌ نام خانه‌ ارغوان را برای این بنا انتخاب کردند.

    بازدید از خانه هوشنگ ابتهاج

    به دلیل تغییر کاربری این خانه به یک ساختمان اداری، بازدید عمومی برای این خانه وجود ندارد. اما می‌توانید از شنبه تا چهارشنبه، در ساعات اداری، به دیدن حیاط خانه و درخت ارغوان که در محوطه بیرونی قرار دارد بروید. بنابراین نیاز به پرداخت هزینه برای دیدن خانه‌ این شاعر گرانقدر نیست.

    سخن آخر

    کمتر کسی می‌تواند به خانه هوشنگ ابتهاج سربزند، زیر سایه‌ ارغوان بنشیند و دل‌باخته آن‌جا نشود. جایی که تداعی کننده همه عشق و محبتی است که سایه زمانی به پای این درخت گذاشته است. ارغوانی که اکنون تنها مانده است. اگر از این خانه باصفا و درخت ارغوان محبوبش دیدن کردید، تجربه خود را با نابرو به اشتراک بگذارید.

    منبع مطلب : www.nabro.ir

    مدیر محترم سایت www.nabro.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    تهران 9 ماه قبل
    0

    سلام

    تهران 9 ماه قبل
    0

    سلام دوستان مادر شهرستان میر جاوه هستیم

    سید وحید حسینی 9 ماه قبل
    0

    سلام:خانه ابتهاج (ارغوان) مربوط به اوایل دوره پهلوی دوم است و در تهران ، خیابان فردوسی ، خیابان شهید تقوی( کوشک) ،کوچه شهید انوشیروانی، پلاک ۲۲ واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۳۸۷۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ثبت خانه ارغوان در لیست سازمان میراث فرهنگی به دلیل وجود درخت ارغوانی است که هوشنگ ابتهاج، شعر معروف ( ارغوان) خود را برای آن گفته است خانه ابتهاج، خانه ای دو طبقه با آجرهای قرمز رنگ است. این خانه زمانی محفل شاعران بوده است. اما اکنون تبدیل به دفتر یک شرکت سیمانی شده است

    مهدی 9 ماه قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید