توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    ان اجری الا علی رب العالمین

    1 بازدید

    ان اجری الا علی رب العالمین را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    آیه 109 سوره شعراء

    کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِینَ «105»

    قوم نوح، انبیا را تکذیب کردند.

    إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَ لا تَتَّقُونَ «106» إِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ «107» فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ «108» وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلی‌ رَبّ الْعالَمِینَ «109»

    زمانی که برادرشان نوح به آنان گفت: آیا (از خدا) پروا نمی‌کنید؟ همانا من برای شما پیامبری امین هستم. پس، از خداوند پروا کنید واطاعتم نمایید. و من برای این رسالت هیچ مزدی از شما درخواست نمی‌کنم، پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست.

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ «110» قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَکَ وَ اتَّبَعَکَ الْأَرْذَلُونَ «111»

    پس نسبت به خداوند تقوا پیشه کنید و (دستوراتم را) فرمان ببرید. آنان (به جای ایمان آوردن) گفتند: آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که فرومایگان از تو پیروی کرده‌اند؟

    نکته ها

    نام حضرت نوح 43 بار در قرآن آمده است و خداوند حضرت ابراهیم را شیعه‌ی او دانسته‌ «وَ إِنَّ مِنْ شیعَتِهِ لَإِبْراهِیمَ» «1» و سوره‌ای به نام نوح در قرآن آمده است. سلام خداوند به نوح، سلام خصوصی است: «سَلامٌ عَلی‌ نُوحٍ فِی الْعالَمِینَ» «2» در حالی که خداوند بر حضرت موسی و هارون و ابراهیم علیهم السلام نیز سلام نموده است، ولی جمله‌ی‌ «فِی الْعالَمِینَ» را ندارد.

    آشنایی با تاریخ انبیا، انسان را شیفته‌ی آنان می‌کند و روح صبر واستقامت را در آدمی زنده می‌سازد.

    «1». صافّات، 83.

    «2». صافّات، 79.

    جلد 6 - صفحه 341

    پیام ها

    1- همه‌ی انبیا دارای هدفی واحد هستند، لذا تکذیب یک پیامبر به‌منزله تکذیب همه‌ی پیامبران است. «کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِینَ» (قوم نوح تنها حضرت نوح را تکذیب کردند، ولی قرآن می‌فرماید: «الْمُرْسَلِینَ» یعنی تمام انبیا)

    2- قبیله‌ها و امّت‌ها را با نام رهبران و شخصیّت‌های آنان می‌شناسند. «قَوْمُ نُوحٍ»

    3- قبل از نوح، پیامبران متعدّدی بوده‌اند. «الْمُرْسَلِینَ»

    4- در تبلیغ دین، از عواطف استفاده کنید. «أَخُوهُمْ»

    5- اخلاق و رفتار انبیا با مردم زمان خود، برادرانه بوده است. «أَخُوهُمْ»

    6- اطّلاع از فرهنگ، زبان، آداب، رسوم و نقاط ضعف و قوّت مردم، برای مبلّغ ضروری است. «أَخُوهُمْ» کسی که برادر مردم است، از افکار، آداب ونقاط ضعف وقوّت آنان آگاه است.

    7- یکی از وظایف برادری دینی، ارشاد برادران دیگر است. أَخُوهُمْ‌ ... أَ لا تَتَّقُونَ‌

    8- با سؤال، وجدان‌ها را بیدار کنید. «أَ لا تَتَّقُونَ»

    9- پذیرفتن دعوت انبیا و اطاعت از آنان، روحیّه‌ی تقوا لازم دارد. «أَ لا تَتَّقُونَ»

    10- نبوّت، به نفع بشریّت وبرای نجات انسان‌هاست. «إِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ»

    11- امین بودن وحسن‌سابقه ودلسوزی، شرط نفوذ کلام است. «لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ»

    12- شرط اصلی در فرستاده و حامل پیام، امین بودن است. «رَسُولٌ أَمِینٌ»

    13- بیان کمالات خود، در مواردی لازم است. «إِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ»

    14- دینداری، از اطاعت از رهبری الهی جدا نیست. «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ» آری تبلور تقوا در پیروی از انبیاست.

    15- دعوت به خود، برای احیای فرمان خدا مانعی ندارد. «أَطِیعُونِ» در کنار «فَاتَّقُوا اللَّهَ» آمده است.

    16- مبلّغ دینی نباید از مردم توقّع مادّی داشته باشد و از آنان چیزی درخواست کند. (اخلاص، شرط نفوذ کلام است). «ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ»

    17- کسی که بر خدا توکّل کند، می‌تواند از مردم بی‌نیاز باشد. ما أَسْئَلُکُمْ‌ ... إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلی‌ رَبّ الْعالَمِینَ‌

    جلد 6 - صفحه 342

    18- خداوند پاداش مبلّغان دینی را برخود لازم‌کرده است. إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلی‌ رَب‌ ...

    19- رهبر دینی نباید در موضع تهمت دنیاپرستی باشد. «وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ»

    20- راه‌های بهانه را ببندید و کارهای معنوی را به نیّت اجر و مزد مادّی انجام ندهید. «ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ» در سوره‌ی قلم آیه 46 نیز می‌خوانیم: «أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ»

    21- ایمان به خدا و تقوای الهی، زمینه‌ی ایمان به رسول و اطاعت از اوست. «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ»

    22- در مسیر تربیت و تکامل، تکرار لازم است. (در این چند آیه، چند بار فرمان تقوا صادر شده است) فَاتَّقُوا اللَّهَ‌ ...

    23- اشرافی‌گری می‌تواند مانع ایمان آوردن باشد. زیرا مؤمنین در نظر مستکبران، اراذل و فرومایگان هستند. «وَ اتَّبَعَکَ الْأَرْذَلُونَ»

    24- بیشتر یاران انبیا، فقرا و گمنامان بودند. «وَ اتَّبَعَکَ الْأَرْذَلُونَ»

    25- حرف حقّ و مکتب حقّ را نباید به خاطر طرفداران گمنام آن تحقیر کرد. «وَ اتَّبَعَکَ الْأَرْذَلُونَ»

    26- تعالیم انبیا، تبعیض‌های غلط اجتماعی را از بین می‌برد. «وَ اتَّبَعَکَ الْأَرْذَلُونَ»

    منبع مطلب : wiki.ahlolbait.com

    مدیر محترم سایت wiki.ahlolbait.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    آیه 145 سوره شعراء

    کَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِینَ (141) إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صالِحٌ أَ لا تَتَّقُونَ (142) إِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ (143) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ (144) وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلاَّ عَلی‌ رَبّ الْعالَمِینَ (145)

    أَ تُتْرَکُونَ فِی ما هاهُنا آمِنِینَ (146) فِی جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ (147) وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِیمٌ (148) وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُیُوتاً فارِهِینَ (149) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ (150)

    وَ لا تُطِیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِینَ (151) الَّذینَ یُفْسدُونَ فِی الْأَرْضِ وَ لا یُصْلِحُونَ (152) قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِینَ (153) ما أَنْتَ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُنا فَأْتِ بآیَةٍ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادقِینَ (154) قالَ هذهِ ناقَةٌ لَها شرْبٌ وَ لَکُمْ شرْبُ یَوْمٍ مَعْلُومٍ (155)

    وَ لا تَمَسُّوها بسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذابُ یَوْمٍ عَظِیمٍ (156) فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادمِینَ (157) فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ (158) وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزیزُ الرَّحِیمُ (159)

    ترجمه‌

    تکذیب کردند قوم ثمود فرستادگان را

    وقتی که گفت بآنها برادرشان صالح آیا نمی‌پرهیزید

    همانا من برای شما پیمبری امینم‌

    پس بترسید از خدا و فرمان برید مرا

    و نمیخواهم از شما بر آن هیچ مزدی نیست مزدم مگر بر پروردگار جهانیان‌

    آیا واگذاشته میشوید در آنچه هستید اینجا ایمنان‌

    در بوستانها و چشمه سارها

    و کشت‌ها و درختان خرمائیکه شکوفه آنها لطیف است‌

    و میتراشید از کوهها خانه‌هائی با آنکه ما هرانید

    پس بترسید از خدا و اطاعت کنید مرا

    جلد 4 صفحه 121

    و اطاعت مکنید فرمان تجاوز کنندگانرا

    آنانکه فساد میکنند در زمین و اصلاح نمیکنند

    گفتند جز این نیست که توئی از زیاد سحر کرده شدگان‌

    نیستی تو مگر انسانی مانند ما پس بیاور نشانه‌ای اگر هستی از راستگویان‌

    گفت این ماده شتری است برای آن نوبه آب است و برای شما نوبه روزی معیّن‌

    و اصابت منمائید آنرا ببدی پس بگیرد شما را عذاب روزی بزرگ‌

    پس پی کردند آنرا پس گردیدند پشیمان‌

    پس گرفت آنها را عذاب همانا در این هر آینه آیتی است و نباشند بیشترشان گروندگان‌

    و همانا پروردگار تو او است توانای مهربان.

    تفسیر

    خداوند متعال پس از پنج آیه که تفسیر آنها در قصص سابقه گذشت نقل فرموده کلام حضرت صالح را بقوم خودش که بنام سر سلسله‌شان معروف بقبیله ثمود بودند باین تقریب که آیا تصوّر کردید بهمین حال که در ناز و نعمتید باقی و از حوادث دهر مصون و مأمون خواهید بود نه چنین است باین حال واگذار نخواهید شد این نعمتها که در این زمان خداوند بشما عنایت فرموده از قبیل باغها و چشمه‌سارها و کشتزارها و درختان خرما که شکوفه و غلاف خوشه‌های آنها لطیف و نرم و نازک است که کاشف از خوبی و نرمی و لطافت میوه آن باشد در صورت تخلّف از امر الهی نیست و نابود خواهد شد و این خانه‌های رفیعی که در کوهها با کمال استادی و مهارت برای خود میتراشید برای شما باقی نمی‌ماند و بعضی فرهین بحذف الف قرائت نموده‌اند یعنی با تکبر و نشاط و دلخوشی پس از خدا بترسید و کاری نکنید که موجب خشم خدا شود و اطاعت کنید مرا که امر من امر خدا است و من بدون دستور او دستوری نمیدهم و اطاعت نکنید امر مردمان متجاوز را که رؤساء قوم بودند و غیر از فتنه و فساد کاری نداشتند و آنها در جواب گفتند تو از کسانی هستی که زیاد برایت سحر نموده‌اند بقدری که عقلت زائل شده و قمی ره فرموده مراد آنستکه میان تهی هستی مانند سایر افراد بشر و اگر پیغمبر بودی مثل ما نبودی و مؤکّد اینمعنی است که بعد از این گفتند نیستی تو مگر بشری مانند ما اگر راست میگوئی معجزی بیاور تا ما تو را تصدیق نمائیم و

    جلد 4 صفحه 122

    آنحضرت بتفصیلی که در سوره اعراف مستوفی گذشت برای آنها از کوه ماده شتری بیرون آورد که بنا شد آب رودخانه یک روز نوبه آن ناقه و یک روز نوبه آنها باشد و بهیچ وجه آنها مزاحم نوبه آن نشوند و آسیبی هم بآن نرسانند و فرمود اگر شما بآن تعدّی نمائید بعذاب روز بزرگ که بزرگی آن برای بزرگی عذاب آن روز است معذّب خواهید شد و آنها برای آنکه نمیخواستند با آن هم نوبه باشند یکنفر از خودشان را مأمور بقتل آنحیوان نمودند و بقیّه با او کمک کردند و گوشتش را قسمت کردند و خوردند و پشیمان شدند وقتی که عذاب را معاینه نمودند که آنوقت پشیمانی سودی ندارد و توبه قبول نمیشود و آن عذاب صیحه آسمانی یا زلزله زمینی یا بدنی بود که در سور سابقه مفصلا ذکر شده است و جمل اخیره مفسّره در قصص سابقه است و باغراضی که اخیرا بیان شد در ذیل هر قصه تکرار شده و خواهد شد و در نهج البلاغه است که همانا شریک میکند مردم را در امری رضا و سخط، ناقه ثمود را یکنفر از آنها پی کرد ولی خدا عذاب را بر همه نازل فرمود چون همه راضی بآن شدند و نسبت عقر را بهمه داد که فرمود فعقروها فأصبحوا نادمین و زمین آنها در اثر خسف شکسته و گداخته گردید و نیز از آنحضرت روایت شده که اول چشمه‌ئی که جاری شد در زمین آن بود که خدا برای صالح علیه السّلام جاری فرمود و آبش را بنوبه برای ناقه و آنها مقرّر داشت و فرمود لها شرب و لکم شرب یوم معلوم.

    منبع مطلب : wiki.ahlolbait.com

    مدیر محترم سایت wiki.ahlolbait.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 2 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید