توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    انتخابات بعدی در چه سالی خواهد بود

    1 بازدید

    انتخابات بعدی در چه سالی خواهد بود را از سایت پست روزانه دریافت کنید.

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)

    انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ ایران در ۲۸ خرداد ماه ۱۴۰۰ برگزار خواهد شد.[۱] در این انتخابات که برای سیزدهمین مرتبه برگزار می‌شود، هشتمین رئیس‌جمهوری اسلامی ایران با آرا انتخاب خواهد شد. طبق قانون اساسی ایران، حسن روحانی با توجه به دو دوره ریاست‌جمهوری پیاپی، در این انتخابات حق نامزد شدن ندارد.

    فساد گسترده و بحران اقتصادی ۹۹–۱۳۹۷ ایران، وقوع اعتراضات سراسری دی ۱۳۹۶ و آبان ۱۳۹۸، تداوم محدودیت‌های شدید سیاسی، اجتماعی و مذهبی و جدایی اصلاح‌طلبان از بدنه جامعه سبب شده تا انتظار رود مشارکت در این دوره از انتخابات به شکل بی‌سابقه‌ای پایین باشد.[۲][۳][۴]

    گمانه‌زنی‌ها

    علی مطهری معتقد است شورای نگهبان برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ مانند انتخابات مجلس یازدهم، رد صلاحیت‌های گسترده انجام خواهد داد. حسام الدین آشنا احتمال می‌دهد نرخ مشارکت در این انتخابات حدود ۲۰ درصد باشد. صادق زیبا کلام پیش‌بینی کرده یک شخصیت تندرو به منصب ریاست جمهوری خواهد رسید.[۵] همچنین اکبر ترکان از مشاوران حسن روحانی در مصاحبه ای گفت انتخابات ۱۴۰۰ به انتخابات مجلس یازدهم شبیه خواهد بود و «کاندیداهایی که از نظر فکری به اصول گرایان نزدیک‌اند تأیید صلاحیت می‌شوند و لذا رقابت فقط بین اصول‌گرایان است».[۶][۷] علی مطهری در ۷ شهریور ۹۹ گفت:[۸]

    حسام‌الدین آشنا، مشاور روحانی، حسین دهقان، سعید جلیلی، علی لاریجانی و محمدباقر قالیباف را نامزدهای احتمالی می‌داند.[۵] عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور، با اشاره به مشارکت پایین مردم در انتخابات مجلس یازدهم گفت: «یکی از دغدغه‌های ما میزان مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری است».[۹]

    محمود صادقی مشارکت حداقلی را «چالشی عظیم» برای کل نظام می‌داند و معتقد است حکومت «بالطبع هزینه‌های گزافی را هم تحمیل خواهد کرد.». او در ادامه گفت که ناامیدی مردم باعث مشارکت کم شده و «اگر اوضاع بهتر نشود، در خرداد ۱۴۰۰ هم مثل اسفند ۹۸ شاهد انتخاباتی با پایین‌ترین میزان رأی ممکن خواهیم بود.».[۱۰] محمود صادقی در مهر ۱۳۹۷ عنوان کرد که ممکن است اصلاح‌طلبان در انتخابات سال ۱۴۰۰ ناگزیر شوند که از علی لاریجانی حمایت کنند.[۳]

    صادق زیبا کلام در مورد برنامه اصلاح طلبان در این انتخابات گفت «اصلاح‌طلبان به دقیقه ۹۰ انتخابات چشم دوخته‌اند… به یک موج اجتماعی که در آخرین هفته منتهی به انتخابات ۱۴۰۰ شکل بگیرد.» و اضافه کرد:[۱۱]

    حامیان و مخالفان

    حمایت‌کنندگان

    روز ۱۲ شهریور ۱۳۹۹، اسماعیل دوستی، عضو حزب اعتماد ملی گفت که در جریان دیدار با مهدی کروبی، او «تأکید مؤکد داشته که انتخابات ۱۴۰۰ پرشور برگزار شود» و اضافه کرد «کروبی در این خصوص گفت، انتخابات ریاست‌جمهوری با انتخابات مجلس متفاوت است، چون یک چهره جناحی انتخاب می‌شود و مردم باید شرکت کنند».[۱۲] اما در روز بعد، یکی از نزدیکان مهدی کروبی این اظهارات را تکذیب کرد و گفت مواضع وی از طریق اعضای خانواده‌اش یا به‌طور رسمی اعلام خواهد شد.[۱۳]

    تحریم‌کنندگان

    منابع

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶)

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶)

    دوازدهمین دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری ایران در روز جمعه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ ه‍.خ. برگزار شد.[۱][۲][۳] هم‌زمان پنجمین انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا نیز برگزار شد.[۴] نام‌نویسیِ داوطلبان از روز ۲۲ فروردین ۱۳۹۶ آغاز شد و تا ۵ روز ادامه داشت.[۵] پس از اعلام نام نامزدهای تأیید صلاحیت‌ شده، آن‌ها از ۸ تا ۲۷ اردیبهشت (جمعاً به‌مدتِ ۲۰ روز) برای تبلیغات انتخاباتی زمان داشتند.[۶] رئیس‌جمهور کنونی، حسن روحانی، مجاز به شرکت در انتخابات برای دومین بار پیاپی شد که با سید ابراهیم رئیسی نامزد اصولگرا، سید مصطفی هاشمی‌طبا و سید مصطفی میرسلیم رقابت کرد.

    طبق نتیجه رسمی حسن روحانی با کسب ۵۷٪ آرا مجدداً به عنوان رئیس‌جمهور ایران انتخاب شد.[۷]

    روند برگزاری[ویرایش]

    بر پایه مادهٔ ۳ قانون انتخابات ریاست جمهوری، وزارت کشور موظف است دست‌کم پنج ماه پیش از پایان دوره چهار ساله ریاست جمهوری (۱۲ اسفند) مقدمات اجرای انتخابات را فراهم آورد.

    نام‌نویسی نامزدان از سه‌شنبه ۲۲ ام تا شنبه ۲۶ فروردین انجام شد. تبلیغات نیز از ۸ تا ۲۷ اردیبهشت پس از اعلام نامزدان تأییدشده انجام شد.

    انتخابات جمعه ۲۹ اردیبهشت برگزارشد.[۸]

    روش[ویرایش]

    انتخابات ریاست‌جمهوری در ایران با روش دومرحله‌ای برای یک دورهٔ چهار ساله انجام می‌شود. در صورتی که هیچ نامزدی نتواند اکثریت مطلق (۱+۵۰٪) را به‌دست‌آورد، انتخابات در روز جمعهٔ بعدی بین دو نامزدی که بیشترین رأی را آورده باشند انجام خواهد شد.[۹]

    تشخیص صلاحیت افرادی که برای نامزدی نام‌نویسی می‌کنند به عهدهٔ شورای نگهبان قانون اساسی است. در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شروط زیر برای نامزدهای ریاست‌جمهوری آورده شده:

    زمان‌بندی[ویرایش]

    برنامه زمان‌بندی انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری ایران به شرح زیر است:[۱۰]

    نامزدان[ویرایش]

    نام‌نویسی از نامزدان از ۲۲ تا ۲۶ فروردین انجام شد. در پایان روند نام‌نویسی که در ساختمان وزارت کشور انجام گرفت، جمعاً ۱۶۳۶ نفر ثبت‌نام کردند؛ از این تعداد ۱۳۷ نفر زن و ۱۴۹۹ نفر مرد بودند. جوان‌ترین ثبت‌نام‌کننده ۱۸ سال و مسن‌ترین ۹۲ سال داشت.[۱۱]

    نامزدهای تأیید شده از سوی شورای نگهبان[ویرایش]

    در ۳۱ فروردین ۱۳۹۶ ستاد انتخابات کشور با صدور اطلاعیه شماره هشت خود، شش نامزد احراز صلاحیت شده انتخابات ریاست‌جمهوری را معرفی کرد:[۱۲]

    دو تن از نامزدها با وجود تأیید صلاحیت از سوی شورای نگهبان پیش از رأی‌گیری از نامزدی انصراف دادند.

    نامزدهای احراز صلاحیت نشده[ویرایش]

    چندین نفر از شخصیت‌های مشهور در این دوره صلاحیتشان احراز نشد. برخی از مشهورترین تأییدنشدگان:

    محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور پیشین، مهم‌ترین تأییدنشدهٔ این دوره بود. همچنین حمید بقایی معاون اجرایی او در دولت دهم نیز تأیید نشد.

    علیرضا زاکانی نمایندهٔ پیشین مجلس و حمیدرضا حاجی‌بابایی وزیر آموزش و پرورش دولت دهم، دو تن از پنج نامزد نهایی جبهه مردمی انقلاب اسلامی (جمنا) بودند که صلاحیتشان تأیید نشد.

    از دیگر چهره‌های سرشناس دولت احمدی‌نژاد، همچنین مسعود زریبافان رئیس بنیاد شهید، صادق خلیلیان وزیر کشاورزی، محمدمهدی زاهدی وزیر آموزش و پرورش، سید احمد موسوی معاون حقوقی و مجلس، به تأیید شورای نگهبان نرسیدند.

    از دیگر نمایندگان کنونی و پیشین مجلس نیز محمدعلی پورمختار ،موسی‌الرضا ثروتی، عوض حیدرپور، محسن رهامی، حسن سبحانی، قاسم شعله‌سعدی، اعظم طالقانی، سید احمد کاشانی، مصطفی کواکبیان، عبدالحسین مقتدایی، علیرضا منادی، حسن نوروزی، علی یوسف‌پور تأیید صلاحیت نشدند.

    همچنین در میان این افراد نام سید محمد غرضی نامزد انتخابات ریاست جمهوری دور پیش، سید هاشم بطحایی گلپایگانی عضو مجلس خبرگان رهبری و محمد هاشمی رفسنجانی رئیس پیشین سازمان صدا و سیما نیز به چشم می‌خورد.

    رقابت‌های انتخاباتی[ویرایش]

    رقابت‌های انتخاباتی قانونی، همچون دوره‌های پیشتر رسماً از هنگام اعلام صلاحیت‌ها تا دو روز پیش از انتخابات بود. روز قبل از انتخابات هرگونه تبلیغات ممنوع است.

    جمنا[ویرایش]

    جبههٔ مردمی نیروهای انقلاب اسلامی تشکلی است ائتلافی، که عمدتاً از اصول‌گرایان تشکیل شده‌است. از میان پنج نامزد نهایی این جبهه چهار تن ثبت‌نام کردند که در نهایت دو نفر از ایشان تأیید صلاحیت شدند. حمیدرضا حاجی‌بابایی و علیرضا زاکانی دو نامزدی بودند که صلاحیتشان احراز نشد.

    مهرداد بذرپاش دیگر نامزد نهایی جبهه نیز پس از حضور در وزارت کشور، از نام‌نویسی انصراف داد.

    بدین ترتیب سید ابراهیم رئیسی و محمدباقر قالیباف نامزدان اصلی جمنا در انتخابات معرفی شدند[۴۴] که قالیباف در نهایت به نفع رئیسی کناره‌گیری کرد.

    محمدباقر قالیباف که با ستاد «دولت مردم» به میدان آمده‌بود، روز دوشنبه ۲۵ اردیبهشت به نفع سید ابراهیم رئیسی کناره‌گیری کرد.[۴۵]

    حامیان دولت[ویرایش]

    از طرف دولت یازدهم، حسن روحانی رئیس‌جمهور و نیز اسحاق جهانگیری معاون‌اول به عنوان نامزد پوششی روحانی در انتخابات شرکت کردند.

    حسن روحانی رئیس‌جمهور، برای دومین دورهٔ پیاپی در انتخابات نام‌نویسی کرد.

    شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان او را به عنوان کاندیدای جبهه اصلاحات و جبهه اعتدال گرا معرفی کرد.[۴۶]

    سید محمد خاتمی رئیس‌جمهور پیشین و رهبر اصلاحات در پیامی عنوان کرد رای به روحانی را تکرار کنید.[۴۷] میرحسین موسوی و مهدی کروبی رهبران معترض به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) که در حصر خانگی قراردارند در بیانه‌ای با اعلام پشتیبانی از حسن روحانی گفتند که در انتخابات پیش رو شرکت خواهند کرد.[۴۸]

    اگرچه جهانگیری بعدتر پوششی بودن خود برای روحانی را تأیید نکرد و گفت خودم می‌خواهم رئیس‌جمهور شوم.[۴۹] ولی بیشتر رسانه‌ها که پیش‌تر از ثبت‌نام گزینه‌ای پوششی یا ضربه‌گیر یا حمایتی برای حمایت از روحانی در انتخابات خبر می‌دادند،[۵۰] اسحاق جهانگیری را که در آخرین ساعت ثبت‌نام در انتخابات در وزارت کشور حضور به هم رساند، نامزد پوششی روحانی معرفی کردند.[۵۱][۵۲][۵۳][۵۴][۵۵][۵۶]

    محمدباقر نوبخت سخنگوی دولت پس از نام‌نویسی وی گفت که جهانگیری برای دفاع از دولت در انتخابات نام‌نویسی نمود، و او مکمل روحانی است.[۵۷]

    همچنین برخی رسانه‌ها جهانگیری را نامزد احتیاطی تحلیل کردند، یعنی نامزدی که در صورتی که احتمال موفق نشدن روحانی افزایش یافت، جایگزین روحانی شود.[۵۸][۵۹]

    جهانگیری سرانجام در سه‌شنبه ۲۶ اردیبهشت به نفع حسن روحانی کناره‌گیری کرد.[۶۰]

    میرسلیم[ویرایش]

    سید مصطفی میرسلیم به عنوان نامزد نهایی حزب مؤتلفهٔ اسلامی در انتخابات شرکت کرد.

    هاشمی طبا[ویرایش]

    سید مصطفی هاشمی‌طبا از بنیان‌گذاران حزب کارگزاران سازندگی که در سال ۱۳۸۰ نیز در انتخابات شرکت کرده‌بود، در این انتخابات حضور پیدا کرد.

    تحریم و مشارکت[ویرایش]

    برخی از گروه‌های سیاسی فعال در خارج از کشور و برخی افراد درون کشور به دلایل گوناگون اعلام کرده‌اند از شرکت در انتخابات خودداری می‌کنند.

    رضا پهلوی آخرین ولیعهد ایران در بیانیه‌ای دعوت به تحریم انتخابات کرد.[۶۱] احزاب کردِ حدک، سازمان انقلابی زحمتکشان، کومله، دمکرات کردستان ایران، سامان خبات، و کومله شاخه حزب کمونیست ایران نیز در بیانیه مشترکی به این دلیل که این انتخابات تحت معیارهای دمکراتیک نمی‌تواند آزاد تلقی شود آن را تحریم کردند.[۶۲]

    سازمان‌های جبهه ملی ایران در خارج از کشور در بیانیه‌ای منع فعالیت احزاب منتقد و حبس روزنامه‌نگاران را از دلایل خود برای عدم شرکت در انتخابات عنوان کرد.[۶۳]

    اتحاد برای دموکراسی در ایران انتخابات را نمایشی دانست و از فعالان سیاسی خواست در آن مشارکت نکنند.[۶۴] در این بین تعدادی از رهبران جبهه ملی ایران در بیانیه‌ای از حسن روحانی پشتیبانی، و این اقدام را به سود منافع و کیان ملی مصلحت کشور خواندند.[۶۵][۶۶]

    در آخرین نظرسنجی، روز پیش از انتخابات ریاست جمهوری با حجم نمونه ۱۴۰۰۰ نفر در سطح کشور که از سوی ایسپا صورت گرفت، ۷۲ درصد از مردم ایران گرایش به مشارکت در انتخابات داشتند.[۶۷]

    در ۱۶ اردیبهشت یک نفر در زرین‌شهر اصفهان به دلیل تبلیغ تحریم انتخابات دستگیر شد.[۶۸]

    محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور پیشین ایران و معاون سابق او حمیدرضا بقایی، که صلاحیت شان در این دوره برای نامزدی تأیید نشد، اعلام کردند از هیچ‌یک از نامزدها پشتیبانی نمی‌کنند.[۶۹] با این حال این دو در انتخابات رأی دادند و بقایی نام احمدی‌نژاد را روی برگه رأی خود نوشت.[۷۰]

    تخلف‌ها و اعتراض‌ها در جریان رقابت‌های انتخاباتی[ویرایش]

    همانند دوره گذشته، صدا و سیما بیشترین حجم تبلیغات نامزدهای ریاست جمهوری را برعهده داشت. طبق برنامه‌ریزی‌های این سازمان، هر نامزد در مجموع ۱۴۷۰ دقیقه زمان برای تبلیغ در اختیار داشت که از آن، ۵۵۵ دقیقه مربوط به برنامه‌های رادیویی، ۵۵۵ دقیقه مربوط به برنامه‌های تلویزیونی و ۳۶۰ دقیقه مربوط به مناظرات بوده‌است.[۷۱] چینش نامزدها قبل از شروع برنامه‌ها و به وسیله قرعه کشی در حضور خود نامزدها یا نمایندگان آن‌ها صورت گرفته‌است.

    اعتراض به تخلف و عملکرد صدا و سیما[ویرایش]

    هم حامیان دولت و هم مخالفان دولت، اعتراض‌های گسترده‌ای به عملکرد صداوسیما داشتند، و هریک او را متهم به جانبداری از نامزد رقیب کردند.

    صدا و سیما به شکل مشخص در بخش‌های مختلف برای هر ۶ نامزد ریاست جمهوری وقت تعیین نمود.

    همچنین دو ستاد انتخاباتی اسحاق جهانگیری و حسن روحانی با ارائه اسناد صدا و سیما را محکوم به تخلف آشکار حمایت از ابراهیم رئیسی نمودند.

    به‌طور مثال شبکه یک ساعت ۸:۳۰ دقیقه ۲۶ اردیبهشت همایش حامیان سید ابراهیم رئیسی[۷۲] را زیرنویس کرد و در هنگام پخش یک سریال از شبکه ۳ در پربیننده‌ترین ساعت‌ها، صحبت‌های محمدباقر قالیباف در حمایت از ابراهیم رئیسی نیز از اخبار سراسری به تعداد مکرر پخش و زیرنویس شد.[۷۳][۷۴]

    همچنین جمعی نمایندگان مجلس حامی روحانی که مسئولیت نظارت بر صدا و سیما را بر عهده دارند در بیانه‌ای صدا و سیما را ستاد انتخابات کاندیدای اصولگرا معرفی کردند، علی مطهری نایب‌رئیس مجلس که از حامیان روحانی است، ادعا کرده‌بود میتینگ رئیسی پخش شده ولی همایش بزرگ آزادی روحانی سانسور شده‌است، و از این که تلویزیون در اخبار ۲۰:۳۰ سه دقیقه همایش انتخاباتی رئیسی را نشان داده و اجتماع ۲۰ هزار نفری اصلاح طلبان حامی روحانی را سه ثانیه نشان داده‌است اظهار تاسف کرد.[۷۵]

    مجید انصاری معاون پارلمانی رئیس‌جمهور با انتقاد از رویه صدا و سیما در تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری نیز اظهار کرد: از جریان خاصی که در صدا و سیما از یک سو به تخریب دولت مشغول هستند و از سوی دیگر عملاً کار ستاد انتخاباتی ۱ یا ۲ نفر از کاندیداها را انجام می‌دهد، به شدت گلایه‌مند هستیم.[۷۶] پیش از این نیز ستاد انتخاباتی حسن روحانی در اطلاعیه‌ای اعلام کرده‌بود، بخش‌هایی از مستند انتخاباتی دکتر روحانی با عنوان رئیس‌جمهور روحانی از سوی صدا و سیما حذف شد.[۷۷][۷۸]

    احمد مازنی از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس در یادداشتی نسبت به آنچه تبلیغات سیاسی صدا و سیما برای رئیسی کاندیدای گروه جمنا خوانده‌بود، اعتراض کرد.[۷۹] محمد شریعتمداری رئیس ستاد حسن روحانی نیز در نامه‌ای در اعتراض به عملکرد رسانه ملی به عبدالعلی علی‌عسکری نوشت و گفت، رفتار یکسویه رسانه ملی موجب تحریک احساسات ضد ظلم مردم ایران می‌شود.[۸۰] روحانی در اعتراض به عملکرد صدا و سیما در جمع مردم زنجان گفت: صدا و سیما گرفتار یک باند سیاسی است.[۸۱][۸۲]

    سحر نیوز ادعا کرده‌بود که صداوسیما هنگام پخش سخنرانی‌های روحانی، چندان تمایلی به نشان‌دادن جمعیت ندارد و و زاویه دوربین متمرکز رو به سخنران است.[۸۳] وبگاه خبری اعتدال نیز، ادعا کرده‌بود مصاحبه‌های جهت دار ضد رئیس‌جمهور فعلی با انتقاد از شرایط اقتصادی یک سوءاستفاده از مردم برای حمایت از کاندیدای خاص توسط صدا و سیما بوده‌است به شکلی که افراد مصاحبه‌کننده به شکل واضح مخاطب را به سمت و سوی کاندیدای خاص هدایت می‌کنند[۸۴]

    مخالفان دولت نیز متقابلاً اعتراضی به تخلفات ادعایی صداوسیما در حمایت از روحانی داشتند. از جملهٔ این اعتراض‌ها، عملکرد صداوسیما در سانسور مستند نامزد مورد حمایت آن‌ها بود.[۸۵][۸۶]

    جمنا در نامه‌ای با اعتراض به صداوسیما به علت ادعای حمایت از دولت، ابراز کردند: رسانهٔ ملی به‌عنوان یک سرمایه ملی نباید به بهانه تضییقات مالی یا فشارهای صاحبان قدرت تن به بی‌عدالتی و آنتن فروشی دهد.[۸۷]

    فعالان بسیج دانشجویی در نامه‌ای به صداوسیما از تغییر پیوستهٔ موضوع مناظره‌های انتخاباتی انتقاد کردند.[۸۸]

    ستاد رئیسی در نامه‌ای به صداوسیما، از پخش برنامه‌های روحانی گله کرده‌بود.[۸۹]

    تخریب ستاد و بنرهای تبلیغاتی[ویرایش]

    گزارش‌های تصویری و شفاهی از تخریب بنر و شکستن شیشه‌های ستاد حسن روحانی در شهر و استان‌های تهران،[۹۰] سرخس،[۹۱] بندرعباس،[۹۲] تبریز، بابلسر، آمل، قزوین، همدان، قم، خوزستان، ارومیه،[۹۳] اصفهان، شیراز، مشهد، فسا، کرج، یزد و برخی دیگر از شهر یا استان‌های کشور بر روی خروجی رسانه‌های مختلفی درج شد.[۹۴] در گزارشی به نقل از سایت صبحی دیگر ارادی ناشناس به ستاد حسن روحانی در اختیاریه، تجریش و پاسداران حمله کردند و با شکستن شیشه‌های ساختمان ستاد بنرهای نصب شده را نیز پاره کرده‌اند. در ادامه آمده‌است که، حمله‌کنندگان از گاز فلفل استفاده کرده‌اند و افرد حمله‌کننده پس از این اقدام متواری شده‌اند.[۹۵][۹۶][۹۷]

    همچنین ستاد مرکزی ابراهیم رئیسی در شیراز دو روز مانده به انتخابات توسط حامیان دولت مورد هجوم قرار می‌گیرد و عده‌ای مجروح شده و ستاد تعطیل می‌شود. مسولین ستاد مدعی می‌شوند که نیروی انتظامی از درگیری جلوگیری نکرده‌است.[۹۸] فرهاد قادریان رئیس ستاد انتخاباتی رئیسی در استان اصفهان مدعی شد کارناوال‌های طرفداران روحانی به ستادهای رئیسی حمله کرده‌اند.[۹۹]

    همزمان با انتشار گزارش‌هایی از حمله به ستادهای حسن روحانی و جلوگیری از سخنرانی فعالان سیاسی در چند شهرستان، وزیر راه و شهرسازی از فضای پلیسی کشور، راه‌اندازی ایست و بازرسی و بازرسی خودروها در تهران انتقاد کرد. به گزارش خبرگزاری ایرنا و سحام نیوز، عباس آخوندی وزیر راه اعلام کرد که شامگاه پنج‌شنبه همراه با یکی از بزرگان کشور در حال بازگشت به خانه بوده‌است که مشاهده کرده که در فاصله‌ای کمتر از ۲۰۰ متر در دو نقطه ایست و بازرسی برپا شده و خودروها مورد بازرسی قرار می‌گرفتند.[۱۰۰] همچنین به گزارش پیام نیوز در چهار روز مانده به انتخابات ریاست جمهوری در میدان ولیعصر و میدان ونک گارد ویژه نیروی انتظامی مستقر شده‌است.[۱۰۱]

    خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها[ویرایش]

    بر پایه اعلام وزارت کشور و اداره کل امور مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،[۱۰۲] خبرگزاری‌ها و برخی از روزنامه‌های وابسته به بودجه عمومی، دولت، نظامی و ارگانی را انجام هرگونه فعالیت تبلیغاتی منع نمود.[۱۰۳]

    ۲۷ اردیبهشت آخرین جدول کلی تخلفات رسانه‌ها در ایام انتخابات توسط اداره کل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی که مشمول ماده ۶۸ قانون هستند، اعلام شد. بر اساس این جدول بیشترین تخلف به نام خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران ثبت شده‌است که ۲۵۲ مورد را شامل می‌شود. پس از «فارس»، خبرگزاری تسنیم منتسب به سپاه پاسداران با ۲۴۵ مورد تخلف، رتبه بعدی را داراست. خبرگزاری دانشجو وابسته به بسیج دانشجویی با ۱۸۳ مورد تخلف و خبرگزاری مهر وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی با ۱۶۰ تخلف در رتبه‌های بعدی قرار می‌گیرند.[۱۰۴]

    فرارو به نقل از روزنامهٔ اصلاحطلب شرق در گزارشی نوشت: همه تیترهای فارس و تسنیم حاکی از رشد آرای روحانی است. در شرایطی که بیشتر هنرمندان و ورزشکاران و فرهیختگان هم از روحانی پشتیبانی کرده‌اند، رسانه‌های اصولگرا که نتوانسته‌اند دلخوری خود را از این رخداد پنهان کنند، شروع به حمله به هنرمندان کرده‌اند. روزنامهٔ اصولگرای کیهان در مقاله‌ای هواداران روحانی را نازپرور و ضدمردم معرفی نمود.[۱۰۵]

    نظرسنجی‌ها[ویرایش]

    نتیجه‌ها[ویرایش]

    به تفکیک استان[ویرایش]

    نقشه‌ها و نمودارها[ویرایش]

    اعتراض به تخلف‌های انتخاباتی[ویرایش]

    عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور در شب پیش از انتخابات با صدور نامه‌ای اعتراض خود را به محمدحسن رحیمیان رئیس شورای مرکزی و رئیس جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی در رابطه با کاربرد غیرقانونی و غیراخلاقی مخالفان دولت از رسانه‌ها و نهادهای برخوردار از بیت‌المال برای تخریب دولتی کنونی را عنوان کرد.[۱۱۶]

    روند اخذ رای‌گیری[ویرایش]

    در حین برگزاری انتخابات نیکزاد رئیس ستاد رئیسی در نامه‌ای به هیئت نظارت بر انتخابات، به آنچه تخلفات از حد گذشته خواند اعتراض کرد[۱۱۷] و خواست این هیئت برای «صیانت از رای مردم ورود کند.» او همچنین در نامه‌ای به وزیر کشور نوشت که در بعضی از شعبه‌های رای‌گیری از ذکر شهرت سید ابراهیم رئیس‌الساداتی (رئیسی) امتناع شده‌است و این که هیئت‌های اجرایی در سرکشی از شعب به نفع رئیس‌جمهور تبلیغ می‌کنند. همچنین معاون او صولت مرتضوی اعلام کرده در برخی استان‌ها از جمله خراسان و خوزستان برگه رأی کم آمده‌است ولی ستاد انتخابات توجهی نمی‌کند.[۱۱۸] محمدعلی موحدی کرمانی رئیس موقت مجمع تشخیص مصلحت نظام از شورای نگهبان خواست به تخلفات ادعایی در انتخابات رسیدگی کند و گفت: ممکن است با بازبینی و بررسی مجدد گزارشات و تخلفات رأی ابراهیم رئیسی از ۱۶ میلیون به ۱۹ میلیون افزایش و رأی حسن روحانی نیز از حدود ۲۳ میلیون به ۲۱ میلیون کاهش پیدا کند. این گفته باعث واکنش صریح وزارت کشور شد[۱۱۹] و این نهاد با انتشار بیانیه‌ای، انتقادهای موحدی کرمانی و ادعای وی دربارهٔ تخلف رای‌گیری در انتخابات ریاست جمهوری اخیر را مایه تعجب و غیرقابل باور خواند.[۱۲۰] حسن روحانی در سخنانی در جمع مسئولان ستاد انتخاباتی خود، شورای نگهبان را متهم کرد که برای تمدید بیشتر زمان رای‌دهی همکاری نکرده‌است.[۱۲۱] در واکنش به این اختلاف‌ها قوهعلی مطهری نماینده مجلس در نامه‌ای که به صادق لاریجانی رئیس قوه قضاییه نوشت این موضوع را بیان کرد که، اگر از ادامه رأی‌گیری جلوگیری نمی‌کردند حسن روحانی ۲۶ میلیون رأی داشت.[۱۲۲] در ادامه روند رای‌گیری نیز در ساعت‌های پایانی رای‌گیری سید صولت مرتضوی شهردار مشهد و نماینده ابراهیم رئیسی در ستاد انتخابات کشور در جمع خبرنگاران اظهار کرد: گزارش‌های ما حاکی از آن است که در شهرستان‌های مختلف استان‌های خوزستان، خراسان رضوی، اصفهان و خراسان جنوبی کمبود تعرفه وجود دارد.[۱۲۳] بر اساس ادعاهای ستاد ابراهیم رییسی که کمبود تعرفه در برخی از شهرهای این چهار استان، علی اصغر احمدی رئیس ستاد انتخابات کشور در بخش خبری شبکه دو سیما ادعای کمبود تعرفه را رد کرد.[۱۲۴] پیش از این نیز رئیس هیئت اجرایی انتخابات در مشهد ادعای کمبود تعرفه را کذب محض دانست.[۱۲۵]

    بررسی انتخابات توسط شورای نگهبان[ویرایش]

    شورای نگهبان، ۹ خرداد ضمن تأیید درستی انتخابات، تخلف‌های گزارش‌شده را نیز محرز برشمرد. در بیانیهٔ شورای نگهبان، محور تخلف‌های گزارش‌شده این موردها یاد شده‌است:

    در این بیانیه شورای نگهبان ضمن بیان اینکه در پاره‌ای از موردها شکایت محرز است و تخلف‌ها اثبات رسیده‌است، و مراتب جهت رسیدگی به قوهٔ قضائیه فرستاده خواهد شد، گفته‌است: «امیدواریم که رسیدگی قاطع، دقیق، سریع و عادلانه به تخلفات ارسالی به قوه قضاییه به گونه‌ای باشد که در آینده شاهد چنین رفتارهایی در نمایش اقتدار مردم عزیز و شریف ایران اسلامی نباشیم.»[۱۲۶]

    سید علی خامنه‌ای رهبر ایران نیز یک هفته بعد ضمن سخنرانی با اشاره به انتخابات، خواستار رسیدگی به تخلف‌ها برای جلوگیری از تکرار آن در انتخابات‌های پیش‌رو شد.[۱۲۷]

    پی‌نوشت[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰)

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰)

    انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا در ۳ نوامبر ۲۰۲۰ مصادف با ۱۳ آبان ۱۳۹۹ برای انتخاب رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و معاون او برگزار خواهد شد. این انتخابات پنجاه و نهمین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا است. برنده انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰، در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ مصادف با یکم بهمن ۱۳۹۹ کارش را آغاز می‌کند.

    رای‌دهندگان در این انتخابات قرار است گزینندگان را انتخاب کنند؛ گزینندگان نیز در روز ۱۴ دسامبر ۲۰۲۰ رای نهایی خود برای انتخاب رئیس‌جمهور جدید را به صندوق خواهند انداخت.[۳] در نتیجه، مشخص خواهد شد که رئیس‌جمهور فعلی دونالد ترامپ و معاون او مایک پنس به کار خود ادامه خواهند داد، یا رئیس‌جمهور و معاون جدیدی زمام امور کاخ سفید را در دست خواهند گرفت.

    دو حزب اصلی شرکت‌کننده در انتخابات، حزب دموکرات و حزب جمهوری‌خواه هستند. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ از حزب جمهوری‌خواه، که در سال ۲۰۱۶ انتخاب شد، متقاضی انتخاب مجدد برای دوره دوم در سال ۲۰۲۰ است. همزمان با این انتخابات، انتخابات مجلس نمایندگان و سنا نیز برگزار می‌گردد.

    رقابت‌های مقدماتی حزب دموکرات در ۳ فوریه ۲۰۲۰ آغاز شد. در طول این رقابت‌ها اکثریت نامزدها به نفع جو بایدن انصراف دادند، تا این‌که پس از سه‌شنبه بزرگ در ۳ مارس، رقابت مقدماتی دموکرات‌ها به دوگانه بین جو بایدن و برنی سندرز تبدیل شد. سندرز در نهایت در ۸ آوریل ۲۰۲۰ کمپین خود را تعلیق کرد و بایدن به نامزد حزب دموکرات تبدیل شد.[۴]

    جو بایدن و دونالد ترامپ به ترتیب مسن‌ترین افراد تاریخ آمریکا هستند که توسط یک حزب بزرگ برای ریاست جمهوری نامزد شده‌اند.[الف] هر کدام از آن‌ها که در انتخابات پیروز شود، در صورتی که تا پایان دوره ۴ ساله خود به ریاست جمهوری ادامه دهد، مبدل به پیرترین رئیس‌جمهور درحال خدمت تاریخ آمریکا خواهد شد.[ب] در صورت پیروزی بایدن، جفت انتخابی او کاملا هریس به اولین زن، اولین آفریقایی-آمریکایی و اولین آسیایی-آمریکایی تبدیل خواهد شد که به معاونت ریاست‌جمهوری ایالات متحده می‌رسد.

    پیش‌زمینه[ویرایش]

    نحوه برگزاری[ویرایش]

    مطابق اصل دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، شخص برای اینکه رئیس‌جمهور شود باید متولد ایالات متحده باشد، حداقل ۳۵ سال داشته باشد و دست‌کم ۱۴ سال در این کشور زندگی کرده باشد. نامزدهای ریاست جمهوری معمولاً در احزاب سیاسی مختلف آمریکا کاندید می‌شوند و آن حزب نیز به شیوه‌ای مشخص (مانند انتخابات مقدماتی) شخصی را که بهترین گزینه می‌داند، به عنوان نامزد خود معرفی می‌کند. انتخابات مقدماتی معمولاً به صورت غیرمستقیم برگزار می‌شود. بدین صورت که رای‌دهندگان به فهرستی از نمایندگان حزبی که به یک کاندید خاص متعهد شده‌اند، رای می‌دهند. سپس، نمایندگان به صورت رسمی یک نامزد را انتخاب می‌کنند تا از جانب حزب در انتخابات شرکت کند. نامزد ریاست جمهوری معمولاً برای خود یک جفت انتخابی برمی‌گزیند که سپس در کنوانسیون حزب توسط نمایندگان تأیید می‌شود (این شامل حزب لیبرترین که نمایندگان نامزد معاون رئیس‌جمهور را با رای‌گیری و مستقل از نامزد ریاست جمهوری انتخاب می‌کنند، نمی‌شود). انتخابات ریاست‌جمهوری که در نوامبر برگزار خواهد شد هم یک انتخابات غیرمستقیم است. در آن انتخابات نیز رای‌دهندگان به فهرستی از کاندیداهای مجمع گزینندگان (به انگلیسی: Electoral College) رای خواهند داد؛ گزینندگان سپس به صورت مستقیم رئیس‌جمهور و معاونش را انتخاب خواهند کرد.[۵] در صورتی که هیچ نامزدی نتواند ۲۷۰ رای الکترال که حداقل رای مورد نیاز جهت پیروزی در انتخابات است را کسب کند، مجلس نمایندگان از بین ۳ نامزدی که بیشترین رای الکترال را کسب کرده‌اند، یکی را به ریاست جمهوری برخواهد داشت. معاون رئیس‌جمهور را نیز مجلس سنا از میان دو نامزدی که بیشترین رای الکترال را داشته‌اند، انتخاب خواهد کرد. انتخابات ریاست جمهوری همزمان با انتخابات مجلسین (نمایندگان و سنا) و دیگر انتخابات‌های ایالتی و محلی برگزار خواهد شد.

    در ۲۶ اوت ۲۰۱۹، قوه مقننه ایالت مین لایحه‌ای را به تصویب رساند که بر مبنای آن، از شیوه رای بدیل برای انتخابات مقدماتی و انتخابات اصلی ریاست‌جمهوری در ایالت مذکور استفاده شود.[۶][۷] در ششم سپتامبر ۲۰۱۹، جنت میلز فرماندار ایالت مین تصمیم گرفت اجازه دهد لایحه بدون امضا توسط فرماندار به قانون تبدیل شود؛ نتیجتاً، به جریان افتادن این قانون تا پس از انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در مارس به تأخیر افتاد اما به هر صورت مین تبدیل به اولین ایالتی خواهد شد که برای انتخابات اصلی ریاست جمهوری از شیوه رای بدیل استفاده خواهد کرد.[۸] این تصمیم احتمالاً باعث خواهد شد اعلام برنده(‌های) آرای الکترال ایالت تا چند روز پس از پایان انتخابات اصلی طول بکشد[۹] و محاسبه رای‌های مردمی هم پیچیده شود.[۱۰]

    متمم بیست و دوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ذکر می‌کند هیچ شخصی نمی‌تواند بیش از دو مرتبه به ریاست‌جمهوری انتخاب شود. نتیجتاً، بیل کلینتون، جرج دابلیو بوش و باراک اوباما شانسی برای رئیس‌جمهور شدن ندارند. جیمی کارتر، از آنجا که فقط یک دوره رئیس‌جمهور بوده، به لحاظ قانونی منعی برای انتخاب مجدد ندارد. با این حال او با ذکر اینکه «در ۹۵ سالگی دیگر شدنی نیست» احتمال کاندید شدن خود را رد کرد.[۱۱]

    استیضاح ترامپ[ویرایش]

    در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۹، مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بنا به دو دلیل (سوء استفاده از قدرت و تحقیر کنگره) رای به استیضاح دونالد ترامپ داد.[۱۲] دادگاه ترامپ به تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۲۰ در مجلس سنا آغاز شد[۱۳] و در ۵ فوریه به پایان رسید. نتیجه آن دادگاه، تبرئه رئیس‌جمهور بود.[۱۴]

    این اولین بار در تاریخ است که رئیس‌جمهوری در دوره اول ریاست جمهوری خود استیضاح می‌شود و در انتخابات پیش‌رو نیز برای دور دوم شرکت می‌کند.[۱۵] ترامپ در جریان پروسه استیضاح هم گردهمایی‌های انتخاباتی خود را ادامه داد.[۱۶][۱۷] همچنین، این اولین بار از زمان ایجاد سازوکار انتخابات مقدماتی به شیوه فعلی در ۱۹۱۱ است که یک رئیس‌جمهور درحالی که انتخابات مقدماتی در پیش است، استیضاح می‌شود.[۱۸] پروسه استیضاح با کارزارهای انتخابات مقدماتی همزمان شد؛ نتیجتاً سناتورهایی که برای انتخابات ریاست جمهوری از حزب دموکرات نامزد شده بودند مجبور شدند چند روز قبل و بعد از انتخابات مقدماتی آیووا در واشینگتن بمانند.[۱۹]

    انتخابات‌های همزمان[ویرایش]

    انتخابات ریاست‌جمهوری همزمان با انتخابات‌های مجلسین (نمایندگان و سنا) انجام خواهد شد. همچنین در چند ایالت هم قرار است برای انتخاب فرماندار و نمایندگان قوه مقننه ایالتی، انتخابات برگزار شود. پس از انتخابات، مجلس نمایندگان کرسی‌های نمایندگی را مطابق سرشماری ۲۰۲۰ ایالات متحده میان ۵۰ ایالت تقسیم خواهد کرد و ایالات نیز حوزه‌های کنگره و انتخابیه قوه مقننه محلی را از نو تنظیم خواهند کرد. در بیشتر ایالات فرماندار و قوه مقننه آن ایالت این وظیفه را به دوش خواهند داشت و معمولاً حزبی که انتخابات ریاست‌جمهوری را پیروز شده‌است دچار «اثر دنباله کت» می‌شود که پیامد آن پیروزی دیگر نامزدهای آن حزب در سایر انتخابات است.[۲۰]

    دخالت خارجی[ویرایش]

    مقامات آمریکایی چین، روسیه و جمهوری اسلامی را متهم کرده‌اند که قصد دارند بر نتیجه انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا تأثیر بگذارند.[۲۱][۲۲][۲۳][۲۴] در ۴ اکتبر ۲۰۱۹، مایکروسافت اعلام کرد گروهی از هکرها با نام Phosphorus که احتمال ارتباطشان با حکومت ایران می‌رود تلاش کرده‌اند به حساب‌های ایمیل متعلق خبرنگاران، مقامات دولت آمریکا و کارزار انتخاباتی یک نامزد ورود کنند.[۲۵][۲۶] صدای آمریکا در آوریل ۲۰۲۰ گزارش کرد «محققان امنیت اینترنت می‌گویند نشانه‌هایی از حملات اصطلاحاً فیشینگ نیزه‌ای از سوی هکرهای مرتبط با چین علیه اهداف سیاسی آمریکایی پیش از انتخابات ۲۰۲۰ وجود دارد.»[۲۷]

    در ۱۳ فوریه ۲۰۲۰، مقامات اطلاعاتی آمریکا به اعضای کمیته اطلاعاتی مجلس نمایندگان خبر دادند که روسیه در تلاش است در انتخابات ۲۰۲۰ به سود دونالد ترامپ دخالت کند.[۲۸] در ۲۱ فوریه، واشینگتن پست بنا به گفته مقامات آمریکایی که نام خود را فاش نکرده‌اند، گزارش داد روسیه اقدام به دخالت در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات به سود برنی سندرز کرده‌است. سندرز بیانیه‌ای صادر کرد و گفت «صادقانه بگویم، من اهمیتی نمی‌دهم پوتین می‌خواهد چه کسی رئیس‌جمهور شود. پیام من به پوتین واضح است: از انتخابات آمریکا فاصله بگیر و [اگر پیروز شوم] به عنوان رئیس‌جمهور مطمئن خواهم شد چنین خواهی کرد.»[۲۹] سندرز تأیید کرد مقامات آمریکایی یک ماه قبل از آن به کارزار او دربارهٔ دخالت روس‌ها اطلاع داده‌اند.[۳۰] نیویورک تایمز هم از دخالت روسیه در انتخابات آمریکا به سود دونالد ترامپ خبر داد.[۳۱] چین و رژیم ایران قصد دخالت در انتخابات به سود جو بایدن را دارند.[۳۲][۳۳][۳۴]

    ارسال پیامک به شهروندان ایران و روسیه[ویرایش]

    برخی از ایرانیان در نیمه مرداد ۱۳۹۹، تصویری از پیامکی را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند که وعده می‌داد واشینگتن در ازای دریافت اطلاعاتی دربارهٔ دخالت خارجی علیه انتخابات آمریکا پاداشی تا ۱۰ میلیون دلار می‌دهد.[۳۵][۳۶]

    مدتی بعد در روز جمعه ۱۷ مرداد ۱۳۹۹، وزارت خارجه ایالات متحده تأیید کرد که پیامک‌های ارسالی برای شماری از مشترکان تلفن همراه در ایران و روسیه از طریق این وزارتخانه ارسال شده‌است.[۳۵] یکی از سخنگوهای وزارت خارجه ایالات متحده در ایمیلی به رویترز توضیح داد که هدف از این پیامک آگاهی بخشی در سطح جهان نسبت به تهدیدهای سایبری علیه انتخابات پیش رو در آمریکا و پاداش مقابله با آن بوده‌است. این ایمیل می‌گوید که پیامک‌ها بخشی از یک کمپین در سراسر جهان و به زبان‌های مختلف است.[۳۷][۳۶]

    وزارت خارجه آمریکا صفحه‌ای را در توییتر به زبان فارسی گشود که به «مجرمان سایبری» هشدار می‌دهد ایالات متحده برای دریافت اطلاعات در مورد دخالت‌های خارجی در انتخابات این کشور حداکثر ۱۰ میلیون دلار پاداش می‌دهد. این توییت حاوی یک آدرس تلگرام و شماره تلفنی برای ارسال اطلاعات مربوط از طریق اپلیکیشن‌های واتس‌اپ و سیگنال است.[۳۶] ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه در فیسبوک نوشت که حالا وبسایت وزارت خارجه آمریکا پیام‌های بی‌شماری در تقبیح این کار دریافت خواهد کرد.[۳۷][۳۶]

    ویروس کرونا[ویرایش]

    رویدادهای متعددی مربوط به انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ به دلیل شیوع ویروس کرونا در ایالات متحده به تعویق افتاده‌اند یا دستخوش تغییر شده‌اند. در دهم مارس، پس از انتخابات مقدماتی در شش ایالت، جو بایدن و برنی سندرز، نامزدهای حزب دموکرات، کمپین‌های شبانهٔ خود را به حالت تعلیق درآوردند و کمپین‌های انتخاباتی حضوری را متوقف کردند.[۳۸][۳۹] در ۱۲ مارس، ترامپ اعلام کرد برنامه دارد کارزارهای پیش‌روی خود را عقب بیاندازد.[۴۰] یازدهمین مناظره دموکرات‌ها در روز ۱۵ مارس بدون حضور تماشاگران در استودیوی سی‌ان‌ان در واشینگتن دی.سی. برگزار شد.[۴۱] چندین ایالت نظیر جرجیا، کنتاکی، لوئیزیانا، اوهایو و مریلند نیز انتخابات مقدماتی را به تاریخ دیگری موکول کردند. تا ۲۴ مارس، همهٔ نامزدهای احزاب بزرگ کمپین‌های حضوری خود را کنسل کرده‌اند. بنا به گفته تحلیل‌گران سیاسی، همزمانی توقف شیوه‌های سنتی تبلیغ‌های انتخاباتی با تأثیرات شیوع ویروس کرونا بر آمریکا ممکن است اثرات غیرقابل پیش‌بینی بر رأی‌دهندگان و احتمالاً شیوهٔ برگزاری انتخابات بگذارد.[۴۲][۴۳][۴۴]

    بستهٔ ۲٫۲ تریلیون دلاری که جهت حمایت از اقتصاد آمریکا در برابر تأثیرات شیوع کرونا به جریان افتاد، شامل بودجه‌ای برای ایالت‌ها نیز بود تا صرف انتخابات پستی شود. کمپین ترامپ شدیداً با این شیوهٔ انتخاباتی مخالفت و آن را زمینه‌ساز تقلب گسترده در انتخابات اعلام کرده‌است. چندین سازمان رسانه‌ای این ادعا و احتمال تقلب را رد کرده‌اند.[۴۵][۴۶]

    جواب دولت ترامپ به تأثیرات شیوع کرونا در کنار مواضع دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان کنگره در ربط با بستهٔ حمایتی از اقتصاد از مهم‌ترین مسائل کمپین‌های هر دو حزب بوده‌است.[۴۷][۴۸] شیوع این ویروس در ایالات متحده و تدابیر اتخاذ شده توسط دولت‌های ایالتی نظیر در خانه ماندن و فاصله‌گذاری اجتماعی باعث شده هیچ‌کدام از کاندیداها نتوانند کمپین‌ها و گردهمایی‌های عمومی خود را برگزار کنند. در نتیجه، در کنفرانس روزانهٔ کاخ سفید در رابطه با ویروس کرونا در ماه آوریل، ترامپ در ویدیویی تبلیغ-مانند، از خود بابت واکنش به موقع دولتش به شیوع ویروس تعریف کرد و به مخالفانش و رسانه‌های «فیک نیوز» تاخت.[۴۹][۵۰] بنا به گفتهٔ ترامپ، این رسانه‌ها بودند که در مراحل اولیهٔ شیوع ویروس تأثیرات آن را کوچک‌نمایی می‌کردند.[۵۱] این‌ها سبب شد برخی از تحلیل‌گران و رسانه‌ها ترامپ را متهم کنند که از کنفرانس کاخ سفید به جای کمپین انتخاباتی استفاده می‌کند و قصد دارد از آن بهره‌برداری سیاسی کند.[۵۲]

    در ۲۰ ژوئن، ضمن ادامهٔ نگرانی‌ها در ربط با ویروس کرونا،[۵۳] دادگاه عالی اکلاهما طی حکمی به ترامپ اجازه داد گردهمایی خود را در تالسا در مرکز بانک اکلاهما برگزار کند. ابتدا قرار بود این گردهمایی در ۱۹ ژوئن انجام شود اما به دلیل تعطیلی جونتینت به تعویق افتاد.[۵۴] شرکت‌کنندگان در این گردهمایی به‌طور قابل توجهی از حد انتظار کمتر بودند و این شکستی برای ترامپ به حساب آورده شد.[۵۵][۵۶] البته ۷٫۷ میلیون نفر آن را به صورت تلویزیونی تماشا کردند که رکوردی برای فاکس نیوز به‌شمار می‌آید.[۵۷]

    درخواست تأخیر در برگزاری[ویرایش]

    در آوریل ۲۰۲۰، بایدن احتمال داد ترامپ تلاش کند تا انتخابات با تأخیر برگزار شود و گفت ترامپ «سعی خواهد کرد به شیوه‌ای انتخابات را عقب بیاندازد، دلیلی بتراشد که چرا نمی‌شود آن را برگزار کرد.»[۵۹][۶۰] پیشگویی بایدن در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۰ (۹ مرداد ۱۳۹۹) به حقیقت پیوست و دونالد ترامپ، برای نخستین بار[پ] خواستار تأخیر در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری این کشور شد.[ت] او در یک پیام توئیتری نوشت که رای‌گیری پستی می‌تواند منجر به غیردقیق‌ترین و پرتقلب‌ترین انتخابات تاریخ آمریکا بشود و پیشنهاد داد انتخابات تا زمانی که امکان برگزاری حضور آن فراهم شود عقب انداخته شود.[۶۱][۶۲] پیشنهاد او با واکنش‌های منفی روبرو شد و کارشناسان یادآوری کردند که تنها کنگره می‌تواند در این مورد تصمیم بگیرد.[۶۳][۶۴] پیت بوتجج، از نامزدهای سابق دمکرات برای ریاست‌جمهوری امسال ایالات متحده در توئیتی نوشت که «ایالات متحده در جریان جنگ داخلی هم انتخابات برگزار کرد و ما ۹۶ روز دیگر چنین خواهیم کرد.».[۶۱] سناتور لیندسی گراهام، به گفته یکی از خبرنگاران، نیز در واکنش به پرسشی مربوط به درخواست ترامپ برای تأخیر در برگزاری انتخابات گفت «فکر نمی‌کنم ایده خیلی خوبی باشد.».[۶۱] همچنین بن کاردین، سناتور ایالات مریلند از حزب دمکرات نیز در توئیتی دونالد ترامپ را متهم کرده که «حکومت قانون را درک نمی‌کند.»[۶۱]

    احتمال نپذیرفتن نتیجه انتخابات[ویرایش]

    مطبوعات مقالات زیادی حاوی گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر احتمال نپذیرفتن نتیجه نهایی انتخابات از سوی دونالد ترامپ به چاپ رساندند؛ این احتمالات از آنجا سرچشمه می‌گیرد که ترامپ شانس تقلب علیه خود را پیش کشیده‌است و عنوان کرده‌است که شکست انتخاباتی را نخواهد پذیرفت.[۶۵][۶۶][۶۷][۶۸][۶۹] کاخ سفید ادعای مطرح شده از سوی رسانه‌ها را رد کرد اما خود ترامپ واکنش‌های مختلفی داشته‌است. در مصاحبه‌ای با فاکس نیوز به تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۲۰، او متذکر شد «قطعاً اگر نبرم، نبرده‌ام» اما در ۱۹ ژوئیه از دادن پاسخ قطعی دربارهٔ پذیرفتن نتیجه نهایی سر باز زد؛ او در پاسخ به مجری فاکس نیوز کریس والاس در این رابطه گفت: «باید ببینم. همینطوری نمی‌گویم که خواهم پذیرفت یا نخواهم پذیرفت.»[۷۰][۷۱] در ۱۷ اوت، ترامپ در یک گردهمایی انتخاباتی گفت که «تنها در شرایطی در این انتخابات شکست می‌خوریم که تقلب شود.»[۷۲] او همین حرف را در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان هم تکرار کرد.[۷۳] ترامپ در ۱۹ سپتامبر، در یک گردهمایی انتخاباتی در کارولینای شمالی گفت که «نمی‌توانم اجازه دهم [بایدن] رئیس‌جمهورتان شود. شاید با یک فرمان اجرایی اجازه ندهم که رئیس‌جمهور شما شود.»[۷۴]

    در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰، ترامپ دوباره از ذکر صریح اینکه در صورت شکست قدرت را به صورت مسالمت‌آمیز به دولت جدید انتقال خواهد داد، طفره رفت.[۷۵] جمهوری‌خواهان کنگره تأکید کرده‌اند که اگر ترامپ در انتخابات شکست بخورد، قدرت به صورت مسالمت‌آمیزی به دولت بایدن انتقال پیدا خواهد کرد اما توضیح نداده‌اند که در صورت سر باز زدن ترامپ از تحویل قدرت، چگونه چنین چیزی را در ضمانت خواهند کرد.[۷۶][۷۷] ترامپ همچنین متذکر شده‌است که او انتظار دارد دیوان عالی دربارهٔ انتخابات تصمیم بگیرد و به همین دلیل، می‌خواهد که محافظه‌کاران در دیوان عالی اکثریت را تشکیل دهند و قصد دارد تا قبل از برگزاری انتخابات در نوامبر، جانشین روث بیدر گینزبرگ را مشخص کند.[۷۸]

    رای‌دهی پستی[ویرایش]

    رواج شیوه رای‌دهی پستی در ایالات متحده رو به افزایش است و در ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸، بیست و پنج درصد رای‌دهندگان از این شیوه برای به صندوق انداختن آرا خود استفاده کردند. شیوع ویروس کرونا در سال ۲۰۲۰ باعث شده‌است پیش‌بینی شود که استفاده این شیوه به دلیل جلوگیری از شیوع بیماری در حوزه‌های رای‌گیری، با افزایش عظیمی مواجه شود.[۷۹] برای انتخابات ۲۰۲۰، یک تحلیل ایالت-به-ایالت نشان داد ۷۶٪ آمریکایی‌ها می‌توانند از این شیوه برای رای دادن استفاده کنند. بر اساس این تحلیل، ۸۰ میلیون نفر می‌توانند در ۲۰۲۰ به شیوع پستی رای دهند - که دو برابر سال ۲۰۱۶ است.[۸۰] در ژوئیه ۲۰۲۰، سرویس پست ایالات متحده نامه‌ای به چندی از ایالت‌ها ارسال کرد مبنی بر اینکه این سرویس نمی‌تواند نیازهای ایالات برای رای‌گیری لحظه آخری را مرتفع سازد.[۸۱] علاوه بر تعداد بالای رای‌هایی که از طریق پست داده خواهد شد، این موضوع به اقدامات رئیس پست جدید آمریکا لوئیز دوجوی، نظیر ممنوع کردن سفر اضافه یا اضافه‌کاری جهت تحویل نامه‌ها،[۸۲] نیز مربوط است. در ۱۸ اوت، زمانی که مجلس نمایندگان تشکیل جلسه داد تا به تعلیق اقدامات دوجوی رای دهد، او اعلام کرد که انجام اصلاحات را به بعد از انتخابات نوامبر موکول خواهد کرد.[۸۳]

    مجلس نمایندگان رای به تخصیص بودجه‌ای ۲۵ میلیارد دلاری اضطراری به سازمان پست داد تا حجم عظیم آرای پستی مدیریت شود.[۸۴] علی‌رغم این، دونالد ترامپ به کرات علیه شیوه رای‌دهی پستی اظهار نظر کرده‌است؛ حتی با وجود اینکه خود در فلوریدا به شیوه پستی که نوعی رای‌دهی غیابی است، رای خواهد داد. ترامپ با تمایز قائل شدن بین «رای‌دهی پستی» و «رای‌دهی غیابی» از این عمل خود دفاع کرده‌است.[۸۵] او معتقد است که رای‌دهی پستی مسبب تقلب عظیم انتخاباتی خواهد شد، هرچند هیچ مدرکی در این رابطه وجود ندارد.[۸۶][۸۷] در اوت ۲۰۲۰، ترامپ تصدیق کرد که سازمان پست جهت مدیریت رای‌دهی پستی به بودجه اضافی نیاز دارد اما اعلام کرد که او مانع از هرگونه تخصیص بوده به آن خواهد شد زیرا قصد دارد مانع از افزایش آمار آرا پستی شود.[۸۸]

    نامزدها[ویرایش]

    حزب جمهوری‌خواه[ویرایش]

    نتیجه انتخابات مقدماتی حزبی که با شرکت رئیس‌جمهور درحال خدمت برگزار می‌شوند، معمولاً از پیش مشخص است.[۸۹][۹۰] انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه ۲۰۲۰ نیز استثنا نبود؛ دونالد ترامپ که برای دومین دوره ریاست‌جمهوری خود نامزد شده‌است،[۹۱][۹۲] بدون مواجه‌شدن با چالش مهمی نامزد نهایی حزب خود شد[۹۳][۹۴] و کمیته ملی حزب جمهوری‌خواه نیز در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۹ به صورت غیررسمی از نامزدی او حمایت کرد.[۹۵]

    انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در چند ایالت به نشانه حمایت از دونالد ترامپ برگزار نشد.[۹۶] این ایالات دفعاتی که جرج اچ. دابلیو بوش و جرج دابلیو بوش برای دومین مرتبه نامزد ریاست‌جمهوری می‌شدند و چند کمیته ایالتی حزب جمهوری‌خواه برگزاری انتخابات مقدماتی خود را کنسل کردند، را یادآور شدند.[۹۷] جمهوری‌خواهان در ایالاتی چون نیویورک و هاوایی بلافاصله بعد از کنسل کردن برگزاری انتخابات مقدماتی، ترامپ را برنده آرا حزبی خود اعلام کردند[۹۸][۹۹] و برخی دیگر چون نوادا برای انجام این کار تا برگزاری کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان صبر کردند.[۱۰۰][۱۰۱] کمپین ترامپ همچنین ایالاتی که در ۲۰۱۶ از شیوه نمایندگی تناسبی برای انتخاب کاندید مورد نظر خود استفاده کردند، را تشویق می‌کرد در این دوره از شیوه «برنده همه را می‌برد» (یعنی همه آرای حزبی به کسی که بیشترین رای مردمی را کسب کرده برسد) یا «برنده بیشتر می‌برد» (یعنی کسی که مقدار مقرری از آرای مردمی را کسب کرده، همه آرای حزبی را تصاحب کند و در غیر این صورت میان نامزدها تقسیم شود) استفاده کنند.[۱۰۲][۱۰۳]

    با این اوصاف، گزارش‌هایی از اوت ۲۰۱۷ به این سو شروع به انتشار کرد مبنی بر اینکه جمهوری‌خواهان، به خصوص شاخه‌های میانه‌رو حزب مذکور، درحال آماده‌سازی خود برای برپایی یک «کمپین در سایه» علیه رئیس‌جمهور هستند. سناتور وقت آریزونا جان مک‌کین گفت «جمهوری‌خواهان در این رئیس‌جمهور، ضعف می‌بینند.»[۱۰۴][۱۰۵] سناتورِ مین سوزان کالینز، سناتور کنتاکی رند پال و فرماندار سابق نیوجرسی کریس کریستی در ۲۰۱۷ شک خود مبنی بر انتخاب ترامپ برای انتخابات ۲۰۲۰ را ابراز کردند و کالینز گفت که «گفتنش خیلی سخت است.»[۱۰۶][۱۰۷] جف فلیک در ۲۰۱۷ ادعا کرد ترامپ با شیوه حکومت خود، رقبا را برای انتخابات مقدماتی به چالش «دعوت» می‌کند.[۱۰۸] در مه ۲۰۱۸، استراتژیست سیاسی راجر استون پیش‌بینی کرد ترامپ تنها در صورتی که همه وعده‌های انتخاباتی ۲۰۱۶ خود مبنی بر «عالی کردن دوباره آمریکا» را برآورده سازد، برای دور دوم کاندید نخواهد شد.[۱۰۹]

    فرماندار سابق ماساچوست ویلیام ولد در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹ نامزدی خود برای انتخابات ۲۰۲۰ اعلام کرد و به اولین رقیب جدی ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان تبدیل شد. ولد که در ۲۰۱۶ نامزد معاونت ریاست‌جمهوری از حزب لیبرترین بود، به دنبال دستیابی به هدف دور از دسترسی بود، زیرا ترامپ در حزب خود از محبوبیت زیادی برخودار است و نظرات ولد در ربط با مسائلی چون سقط جنین، کنترل اسلحه و ازدواج همجنس‌گرایان با دیدگاه‌های محافظه‌کارانه جمهوری‌خواهان تناقض دارد.[۱۱۰] راکی دا لا فوئنته نیز برای حضور در انتخابات اعلام آمادگی کرد اما توجهات زیادی به کمپین او جلب نشد.[۱۱۱][۱۱۲]

    نماینده سابق ایلینوی، جو والش، در ۲۵ اوت ۲۰۱۹ با اعلام اینکه «هرچه بتوانم انجام خواهم داد. نمی‌خواهم [ترامپ] برنده شود. کشور برنده‌شدن او را تاب نخواهد آورد. اگر موفق هم نشوم، به او رای نخواهم داد» از نامزدی خود خبر داد.[۱۱۳] والش که در انتخابات مقدماتی آیووا تنها ۱٪ آرا را به دست آورد، در ۷ فوریه ۲۰۲۰ کمپینش را به حالت تعلیق درآورد. او اعلام کرد «هیچ‌کس نمی‌تواند ترامپ را در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان شکست دهد» زیرا حزب جمهوری‌خواه «پرستنده» ترامپ است. بنا به والش، طرفداران ترامپ به پیروانی تبدیل شده‌اند که تصور می‌کنند او «نمی‌تواند کار اشتباهی انجام دهد.» به گفته والش، «آن‌ها نمی‌دانند حقیقت چیست و—مهم‌تر از آن—اهمیتی به حقیقت نمی‌دهند.»[۱۱۴] در ۸ سپتامبر ۲۰۱۹، نماینده و فرماندار سابق کارولینای جنوبی مارک سنفورد اعلام کرد به عنوان یک نامزد جمهوری‌خواه در انتخابات شرکت خواهد کرد[۱۱۵] اما ۶۵ روز بعد در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، با مشاهده عدم کسب محبوبیت در میان اعضای حزب، انصراف داد.[۱۱۶]

    کمپین انتخاباتی ترامپ اساساً بعد از پیروزی در انتخابات ۲۰۱۶ هم ادامه‌دار بوده‌است و صاحب‌نظران تاکتیک او مبنی بر ادامه گردهمایی‌های انتخاباتی در طول دوره ریاست‌جمهوری‌اش را «کمپین بی‌پایان» توصیف کرده‌اند.[۱۱۷] ترامپ حتی در ایالاتی نظیر کارولینای جنوبی و نوادا که انتخابات مقدماتی حزب جمهوری‌خواه خود را به نشانه حمایت از او کنسل کرده‌اند هم گردهمایی انتخاباتی برگزار کرد.[۱۱۸][۱۱۹]

    دونالد ترامپ همه انتخابات‌های مقدماتی که جمهوری‌خواهان برای این دوره برگزار کردند را برنده شد و در ۱۷ مارس ۲۰۲۰، بعد از اینکه آرای حزبی موردنیاز برای تبدیل‌شدن به نامزد نهایی حزب در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان را کسب کرد، نامزد مقدر حزب خود شد.[۱۲۰] یک روز بعد، ولد کمپین خود را تعلیق کرد.[۱۲۱]

    فهرست نامزدهایی که الف) شغل دولتی داشتند، ب) حداقل پنج نظرسنجی در سطح ملی از آن‌ها نام برده شد یا ج) توجه رسانه‌ها را جلب کردند.[۱۲۲][۱۲۳]

    حزب دموکرات[ویرایش]

    در اوت ۲۰۱۸، کمیته ملی دموکرات‌ها ابرنماینده‌ها را از رای دادن به کسی که صرفاً بیشترین رای مردمی را به دست آورده، منع کرد و این شیوه از انتخابات ۲۰۲۰ برای اولین بار به کار گرفته شد. نتیجتاً، یک کاندیدا نیاز دارد اکثریت آرا نمایندگان حزبی را به دست آورد تا به نامزد نهایی حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری تبدیل شود. آخرین باری که چنین نشد، مربوط به کنوانسیون ملی حزب دموکرات در ۱۹۵۲ و نامزدی آدلای استیونسون دوم بود.[۱۲۹] همچنین، شش ایالت شیوه رأی بدیل را برای انتخابات مقدماتی در نظر گرفته‌اند: آلاسکا، هاوایی، کانزاس و وایومینگ برای همه رای‌دهندگان و آیوا و نوادا برای آرای غیابی.[۱۳۰]

    بعد از شکست هیلاری کلینتون در انتخابات ۲۰۱۶، نظرها بر آن بود که حزب دموکرات بدون رهبر مانده‌است[۱۳۱] و میان دو جناح میانه‌گرای طرفدار کلینتون و جناح ترقی‌خواه طرفدار سندرز تقسیم شده‌است.[۱۳۲][۱۳۳] در ۲۰۱۸، چند حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان که دموکرات‌ها امید داشتند از جمهوری‌خواهان بازپس‌بگیرند، شاهد انتخابات مقدماتی مشاجره‌آمیزی بود که پلیتیکو آن را «جنگ داخلی دموکرات‌ها» توصیف کرد.[۱۳۴] در عین حال، دموکرات‌های مجلس سنا در ربط با شهریه کالج، نظام درمانی و مهاجرت سیاست‌های چپ‌گرایانه‌تری را اتخاذ کرده‌اند.[۱۳۵][۱۳۶] علی‌رغم همه این‌ها، دموکرات‌ها در هدفشان که شکست دونالد ترامپ باشد، متحد هستند.[۱۳۷]

    در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، ۲۹ نامزد برجسته کاندید شدند[۱۳۸] که رکورد جدیدی در تعداد کاندیداها در سیستم کنونی انتخابات مقدماتی ایالات متحده‌است و نسبت به رکورد قبلی (۱۷ نامزد برجسته در انتخابات مقدماتی ۲۰۱۶ حزب جمهوری‌خواه) افزایش زیادی داشته‌است.[۱۳۹] چند زن نیز خود را نامزد کردند که احتمال انتخاب یک زن توسط حزب دموکرات برای دومین دوره متوالی را افزایش داد.[۱۴۰]

    تا زمان نخستین انتخابات مقدماتی که در فوریه در آیوا برگزار شد، تنها ۱۱ نفر از نامزدهای مطرح در رقابت باقی مانده بودند. پیت بودجج با اختلاف کمی در آیوا برنی سندرز را شکست داد و بعد سندرز در ۱۱ فوریه در نیوهمپشایر بودجج را مغلوب ساخت. بنت، پاتریک و یانگ تا زمان انتخابات مقدماتی نوادا در ۲۲ فوریه انصراف دادند و سندرز در آن ایالت هم پیروز شد. سپس جو بایدن در کارولینای جنوبی به پیروزی رسید. بعد از انتخابات در آن ایالت، بودجج، کلوبشار و استایر هم انصراف دادند. بعد از بعد از سه‌شنبه بزرگ به تاریخ سوم مارس، بلومبرگ و وارن نیز از رقابت خارج شدند تا تنها سه نفر باقی بمانند: سندرز و بایدن به عنوان رقبای اصلی و تولسی گبرد که آرای کمی به دست آورده بود.[۱۴۱] تولسی گبرد هم در ۱۷ مارس، بعد از انتخابات در آریزونا، فلوریدا و ایلینوی، انصراف داد و از بایدن حمایت کرد.[۱۴۲] سرانجام در هشتم آوریل ۲۰۲۰، سندرز هم کمپین خود را به حالت تعلیق درآورد. رسانه‌ها از این نوشتند که باراک اوباما او را برای این تصمیم قانع کرد. نتیجتاً، بایدن به تنها کاندید باقی مانده و نامزد مقدر حزب تبدیل شد[۱۴۳][۱۴۴] و اوباما، سندرز و وارن از او حمایت کردند.[۱۴۵] او در ۵ ژوئن ۲۰۲۰ آرای کافی برای تبدیل شدن به نامزد نهایی حزب دموکرات را به دست آورد.[۱۴۶] بایدن و سندرز «گروه ویژه اتحاد بایدن-سندرز» را به وجود آوردند تا اختلافات در حزب را از بین ببرند.[۱۴۷]

    فهرست نامزدهایی که الف) معاون رئیس‌جمهور، عضو کابینه، سناتور، نماینده مجلس نمایندگان یا فرماندار بوده‌اند، ب) حداقل پنج نظرسنجی در سطح ملی از آن‌ها نام برده شد یا ج) توجه رسانه‌ها را جلب کردند.

    حزب لیبرترین[ویرایش]

    از بین نامزدهای مطرح‌تر انتخابات مقدماتی حزب لیبرترین می‌توان به ورمن سوپریم، ادم کوکش، جان مکافی و جیکوب هورن‌برگر اشاره کرد.[۱۴۸][۱۴۹]

    حزب سبز[ویرایش]

    در انتخابات مقدماتی حزب سبز ایالات متحده آمریکا حدود ۸ نفر برای ریاست‌جمهوری نامزد شدند که اصلی‌ترین آن‌ها هاوی هاوکینز از بنیانگذاران حزب سبز و داریو هانتر بودند.[۱۴۹]

    کنوانسیون‌های حزبی[ویرایش]

    کنوانسیون ملی ۲۰۲۰ حزب دموکرات ابتدا قرار بود در میلواکی، ویسکانسین به تاریخ ۱۳ تا ۱۶ ژوئیه برگزار شود[۱۵۰][۱۵۱] اما در اثر پیامدهای شیوع ویروس کرونا، به ۱۷ تا ۲۰ اگوست عقب انداخته شد.[۱۵۲] در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۰، اعلام شد کنوانسیون حزب دموکرات به صورت تلفیقی از یک کنوانسیون مجازی و حضوری برگزار خواهد شد و تعدادی از نمایندگان حزبی به صورت حضوری در محل کنوانسیون حاضر خواهند شد.[۱۵۳]

    کنوانسیون ملی ۲۰۲۰ حزب جمهوری‌خواه به تاریخ ۲۴ اوت ۲۰۲۰ در شارلوت، کارولینای شمالی برگزار شد؛ نتیجتاً، برای اولین بار از سال ۱۸۶۴ کنوانسیون یک حزب بزرگ در آمریکا تنها یک روز طول کشید.[۱۵۴] برنامه اصلی قرار بود مانند حزب دموکرات ۳ روز طول بکشد، اما به دلیل اصرار ایالت کارولینای شمالی مبنی بر رعایت قوانین فاصله‌گذاری اجتماعی، مجل انجام سخنرانی‌ها و جشن‌ها (اما نه برنامه اصلی) را به جکسون‌ویل، فلوریدا منتقل کردند[۱۵۵][۱۵۶] اما چون وضعیت کرونا در فلوریدا وخیم شد، دوباره آن‌ها را به شارلوت بازگرداندند تا به صورت محدود برگزار شود.[۱۵۷]

    حزب لیبرترین هم برنامه داشت کنوانسیون ملی ۲۰۲۰ خود را در آستین، تگزاس به تاریخ ۲۲ تا ۲۵ مه برگزار کند[۱۵۸][۱۵۹] اما در ۲۶ آوریل به دلیل محدودیت‌های اعمال شده جهت جلوگیری از شیوع بیشتر کرونا در آستین، خبر از لغو آن دادند.[۱۶۰] در آخر تصمیم گرفته شد حزب لیبرترین دو کنوانسیون، یکی آنلاین و دیگری حضوری، برگزار کند. نامزد ریاست‌جمهوری و معاون ریاست‌جمهوری در کنوانسیون آنلاین در روزهای ۲۲ تا ۲۴ مه انتخاب شد.[۱۶۱] حزب سبز قرار بود کنوانسیون ملی خود را از ۹ تا ۱۲ ژوئیه در دیترویت، میشیگان کند[۱۶۲] اما به دلیل شیوع کرونا قرار شد در همان تاریخ به صورت آنلاین صورت یابد.[۱۶۳]

    مناظره‌ها[ویرایش]

    در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۹، کمیسیون مناظره‌های انتخاباتی اعلام کرد در پاییز سال ۲۰۲۰ سه مناظره انتخاباتی میان کاندیدهای ریاست جمهوری برگزار خواهد شد. اولین مناظره قرار است به تاریخ ۲۹ سپتامبر در کلیولند برگزار شود و میزبانی آن برعهده دانشگاه کیس وسترن رزرو و کلینیک کلیولند خواهد بود.[۱۶۴] ابتدا برنامه از این قرار بود که این مناظره در نوتردام در ایندیانا برگزار شود و میزبانی آن به دانشگاه نوتردام سپرده شود اما دانشگاه مذکور به دلیل شیوع کروناویروس از برگزاری آن صرف نظر کرد.[۱۶۴][۱۶۵] مقرر شده‌است دومین مناظره به تاریخ ۱۵ اکتبر در مرکز هنرهای نمایشی ادرین آرشت در میامی و سومین به تاریخ ۲۲ اکتبر در دانشگاه بلمونتِ نشویل وقوع یابد.[۱۶۶][۱۶۷] دانشگاه میشیگان در ان آربر اولین میزبان مقرر مناظره دوم بود اما آن دانشگاه در ژوئن اعلام کرد از میزبانی این مناظره انصراف می‌دهد و دلیل این انصراف نگرانی‌های مربوط به شیوع بیشتر ویروس کرونا گزارش شده‌است.[۱۶۸] ضمناً، قرار است یک مناظره میان نامزدهای معاونت ریاست جمهوری، مایک پنس و کاملا هریس، هم به تاریخ هفتم اکتبر ۲۰۲۰ در دانشگاه یوتا در سالت‌لیک‌سیتی برگزار شود.[۱۶۹]

    افکارسنجی‌ها[ویرایش]

    یادداشت‌ها[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید